Zimna wojna jest jednym z najczęściej eksploatowanych tematów książek historycznych. Trudno się temu dziwić, ponieważ, choć toczone tylko za pomocą dyplomacji i wojen zastępczych, było to starcie dwóch największych mocarstw, jakie widział świat, z których każde miało wystarczającą ilość broni, aby zniszczyć całą Ziemię – kilkukrotnie.
Badacz stawiający sobie za cel całościowe i szczegółowe opisanie jakiejś kampanii – niezależnie od wojny, w ramach której się odbyła – podejmuje pracę, której nie zazdrościłby nawet Syzyf. Niemniej jednak, wciąż znajdują się kolejni autorzy tego typu prac.
Z wielu przyczyn obszar nazywany Bliskim, lub jak wolą Anglosasi: Środkowym Wschodem od lat jest świadkiem ciągłych starć i konfliktów na płaszczyźnie międzynarodowej. Przenikają się tam interesy wielkich mocarstw, trzech wielkich religii monoteistycznych, a także, co oczywiste, interesy wszystkich państw, jakie istnieją na tym obszarze i w jego okolicach.
Jest to książka jak najbardziej godna polecenia, nie tylko osobom zainteresowanym tematem czy studentom odpowiednich kierunków, ale wszystkim. Wszyscy bowiem mamy na co dzień styczność ze środkami masowego przekazu, a kolejne doniesienia o zamachach i innej działalności terrorystycznej widzimy na ekranie telewizora niemal codziennie.
Na 260 stronach (plus bibliografia i indeks) Peter Burke, wykładowca na uniwersytecie w Cambridge, prezentuje historię ogółu języków wczesnonowożytnej (a więc od schyłku średniowiecza) Europy. Dowie się więc Czytelnik, jak zmieniała się rola łaciny i że wbrew pozorom w pewnych aspektach mowa Cycerona trzymała się dzielnie przez dość długi czas.
Pod koniec XX wieku na rynku pojawiły się dwie ważne prace politologiczne, których autorzy przedstawiali swoje wizje przyszłości stosunków międzynarodowych po zakończeniu „zimnej wojny” i rozpadzie Związku Radzieckiego. Chodzi oczywiście o Francisa Fukuyamę i „Koniec historii” oraz Samuela Huntingtona i jego „Zderzenie cywilizacji”.
Przy wyborze lektury często sugerujemy się nazwiskiem autora. Przyznam, że w przypadku prezentowanej pozycji zainteresowało mnie to, iż „legendę i rzeczywistość Wehrmachtu” stara się oddzielić i przedstawić niemiecki historyk.
Konflikt na Bliskim Wschodzie stale przewija się w środkach masowego przekazu. Słyszymy o nim od ponad sześćdziesięciu lat, czyli od momentu utworzenie na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego państwa Izrael, z którego istnieniem nie mogą pogodzić się zamieszkujący okoliczne tereny Arabowie.
Dwadzieścia lat temu zakończyła się „zimna wojna”, w czasie której istniało stałe zagrożenia dla światowego pokoju spowodowane perspektywą starcia pomiędzy dwoma blokami. Od tego czasu wiele się jednak zmieniło. Stany Zjednoczone zostały jedynym mocarstwem, a ich konkurent – Związek Radziecki – przestał istnieć.
Książka z pewnością zasługuje na zainteresowanie szerszej publiczności, ponieważ w sposób wyważony i dogłębny przedstawia kolejny etap globalnej wojny z terroryzmem, który w innym wypadku możemy poznawać tylko na podstawie często nierzetelnych i nakierowanych na poszukiwanie taniej sensacji, kosztem głębszej analizy, środków masowego przekazu.
