Włoska dyrekcja uzbrojenia marynarki wojennej (NAVARM) rozpoczęła procedurę pozyskania z rynku cywilnego używanego statku Offshore Supply Vessel (OSV), który zostanie przebudo­wany do konfiguracji określanej jako UPSDS (Unità Polivalente per la Sorveglianza della Dimensione Subacquea), czyli okrętu wielozadaniowego do nadzoru podmorskiej infrastruk­tury krytycznej. Decyzja wynika z obaw, że na Morzu Śródziemnym mogą wystąpić podobne akty sabotażu, jak te odnotowane na Bałtyku.

W połowie ubiegłego miesiąca NAVARM opublikowało zapytanie ofertowe dla zaintere­so­wa­nych udziałem w postępowaniu. Jednostka ma zostać dostarczona Marina Militare do końca lutego 2026 roku lub maksymalnie do 120 dni od zawarcia umowy. Zakłada się, że koszt wyniesie około 50 milionów euro.

NAVARM wymaga przeprowadzenia prac modernizacyjnych i konserwacyjnych w krajowej stoczni, zapewnienia interoperacyjności z innymi jednostkami włoskiej marynarki wojennej oraz przygotowanie niezbędnej logistyki i wsparcia portowego. W zakres dostawy wejdzie także wyposażenie, dokumentacja techniczna, szkolenia dla załogi i personelu lądowego oraz wsparcie przy pierwszym wdrożeniu operacyjnym.

Dostawca musi posiadać stosowne uprawnienia projektowe i możliwość remontu systemów pokładowych zgodnie z wymogami. OSV powinien spełniać kilka obowiązkowych wymogów. NAVARM oczekuje pokładu roboczego o powierzchni co najmniej 560 m² i żurawia o udźwigu 40 ton z systemem antyprzechyłowym. Kadłub musi być szeroki na 18–22 metrów, długość całkowita ma wynosić 75–110 metrów, zanurzenie – nie więcej niż 7 metrów (a najlepiej mniej). Oczekiwany jest zintegrowany napęd elektryczny (integrated full electric propulsion). Statek musi rozwijać prędkość maksymalną powyżej 11 węzłów i dysponować zasięgiem 4 ;tysięcy mil morskich. Konstrukcja musi być dostosowana do zakwaterowania co najmniej sześćdziesięciu osób. Jednostka nie może być zbudowana nie wcześniej niż w 2015 roku.

Prócz głównych wymagań wskazano szereg pozycji dodatkowych, które mogą ostatecznie przesądzić o wyborze tej, a nie inne konstrukcji. NAVARM chce, aby statek dysponował dodatkowym dźwigiem, studnią na pokładzie roboczym (moon pool) i możliwością adaptacji jednostki na żądanie w ramach budżetu kontraktu. Mile widziany jest pokład lotniczy dostosowany do współpracy ze śmigłowcami oraz systemy wsparcia nurków i pojazdów podwodnych. Dodatkowo punktowana jest możliwość wcześniejszego wejścia na pokład personelu włoskiej floty.

Utrzymanie Konfliktów jako serwisu wolnego od reklam Google to dla nas priorytet. Dzięki Waszemu wsparciu z Patronite i BuyCoffee udało się to do tej pory i chcielibyśmy, aby tak zostało.

Żeby działać bez reklam Google, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie. To próg, który pozwala nam skupić się na pracy. Jeśli chcecie dorzucić swoją cegiełkę, możecie zrobić to przez Patronite.pl lub Buycoffee.to.

Nie spodziewamy się, że każdy będzie nas wspierał finansowo. Ale jeśli zdecydujecie się pomóc, zadbamy o to, by każda złotówka realnie pracowała na rozwój serwisu.

Nasze comiesięczne raporty finansowe możecie przeczytać tutaj.

SIERPIEŃ BEZ REKLAM GOOGLE 65%

NAVARM wskazało również Fincantieri jako wykonawcę zdolnego do realizacji zamówienia w wyznaczonym terminie. Podkreślono, że spółka dysponuje możliwościami zapewnienia kontroli konfiguracji zainstalowanych urządzeń i systemów, integracji zmodernizowanych części z oryginalnymi oraz zagwarantowania wydajności zgodnie z wymaganymi standardami technicznymi i jakościowymi. Fincantieri ma także odpowiednie zasoby do zaprojektowania i przeprowadzenia prac adaptacyjnych, które pozwolą zniwelować różnice między konfiguracją statku komercyjnego a docelową konfiguracją UPSDS. Dodatkowo firma posiada wiedzę, zaplecze techniczne i dokumentację niezbędną do przeprowadzenia pełnej adaptacji jednostki zgodnie z wymaganiami Marina Militare.

Podobną jednostką dysponuje brytyjska Royal Fleet Auxiliary (RFA) – RFA Proteus (K60). Jego zadaniem jest nadzór nad akwenami istotnymi dla bezpieczeństwa Wielkiej Brytanii i monitoring podmorskiej infrastruktury krytycznej. Jednostka w latach 2017–2022 jednostka nosiła nazwę Topaz Tangaroa i pełniła funkcję statku zaopatrzeniowego dla platform wiertniczych, obsługiwanego przez P&O Maritime Logistics. Po sprzedaży brytyjskiemu ministerstwu obrony w styczniu 2023 roku statek przeszedł remont i adaptację do nowej funkcji.

Włochy „hubem logistycznym” dla kabli podmorskich

Wróćmy do ostatniego zdania z pierwszego akapitu. Bez żadnych ogródek można stwierdzić, że Włochy są kluczowym węzłem dla podmorskich światłowodowych kabli telekomunikacyjnych i kabli energetycznych wysokiego napięcia (HVDC), które łączą je z krajami basenu Morza Śródziemnego i dalej. Wśród istniejących instalacji można wymienić kabel energetyczny SAPEI, łączący Sardynię z Półwyspem Apenińskim, nową sieć światłowodową Unitirreno, kabel światłowodowy Italy–Greece 1, połączenie energetyczne z Albanią czy transatlantycki system Columbus-III, stanowiący kluczowy element europejskiej łączności, łącząc Włochy z Afryką Północną, Bałkanami, Bliskim Wschodem i Stanami Zjednoczonymi.

Rzym dąży do wzmocnienia pozycji kraju jako hubu energetycznego i cyfrowego, co wpisuje się w plany importu energii, rozwoju nowych technologii przesyłu danych oraz wykorzystania istniejących kabli do monitoringu sejsmicznego i środowiskowego. Stąd też na Półwyspie Apenińskim prężnie rozwija się wiele firm z sektora offshore i podmorskiej telekomunikacji.

Dlatego włoski rząd i sojusznicy obawiają się, że Morze Śródziemne może stać się polem działań sabotażowych. Oczywiście z uwagi na charakterystykę akwenu (głównie głębokość i uwarunkowania polityczne) nie możemy mówić o bezprecedensowych sytuacjach, gdzie statek handlowy przez blisko sto kilometrów ciągnie za sobą kotwicę, przerywając tym samym kilka kabli telekomunikacyjnych lub energetycznych. Eksperci obawiają się dopracowanych ataków na strategiczne obiekty, realizowanych przez podmioty niepaństwowe na zlecenie innych państw, na przykład Rosji, Chin lub Iranu.

Z uwagi na to, że wiele państw z regionu, na przykład Malta, opiera swoje bezpieczeństwo energetyczne i telekomunikacyjne na infrastrukturze podmorskiej, potencjalny sabotaż może de facto sparaliżować funkcjonowanie całego państwa lub nawet regionu. Włosi coraz aktywniej poszukują doraźnych rozwiązań, aby nadzorować swoją infrastrukturę podmorską. Zresztą podobne kroki poczyniła Grecja, która prowadzi postępowanie zmierzające do pozyskania autonomicznego pojazdu podwodnego BlueWhale do nadzoru infrastruktury podmorskiej.

LPhot Bill Spurr / UK MOD © Crown copyright 2025