Włoska dyrekcja do spraw uzbrojenia morskiego wszczęła procedurę wstępnych konsultacji rynkowych w sprawie pozyskania jednego kontenerowego systemu do stawiania min morskich. System ma być kompatybilny z kilkoma typami okrętów służących w Marina Militare i minami przez nią eksploatowanymi (także szkolnymi).

Włosi oczekują, że system będzie zdolny do implementacji na okrętach, które dysponują pokładem roboczym na rufie dostosowanym do obsługi skontene­ry­zo­wa­nych modułów uzbrojenia. W praktyce sprzęt trafiłby na budowane niszczyciele min nowej generacji NGM/C i okręty wsparcia MTC-F. Jak wskazuje dyrekcja, moduł trafiłby też na okręt hydro­gra­ficzny Quirinale (A5305), okręt ratownictwa podwodnego Olterra (A5321, będący odpowiednikiem polskiego „Ratownika”, oraz planowaną do pozyskania z rynku cywilnego jednostkę offshore do nadzoru podmorskiej infrastruktury krytycznej.

Dyrekcja argumentuje, że dzięki temu zamówieniu marynarka zyska zdolność do stawiania min z wykorzystaniem nowych platform morskich, które są obecnie budowane lub dopiero wprowadzane do służby. Jednocześnie podkreśla się, że system ma podnieść standardy bezpieczeństwa podczas składowania i transportu min – od magazynów amunicyjnych aż po ich załadunek na okręty – oraz zwiększyć stopień standaryzacji ich użycia na różnych typach jednostek.

Włoski niszczyciel min Chioggia (M5560) typu Gaeta.
(Alan Wilson, Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 Generic)

System minowania ma mieć budowę modułową opartą na dwóch kontenerach w standardzie ISO20 (20‑stopowych). Pierwszy będzie pełnił funkcję transportową i zrzutni min. Zabudowa ma spełniać włoskie wojskowe normy środowiskowe i elektromagnetyczne oraz wymagania dotyczące przewozu materiałów wybuchowych. Ma być przystosowany do obsługi kilku typów min używanych przez włoską flotę: MP-80, Manta, Murena czy Asteria, a jednocześnie umożliwiać ich magazynowanie i przygotowanie do użycia w ramach działalności operacyjnej.

Drugi moduł będzie stanowił magazyn o określonej pojemności dla co najmniej dwunastu ciężkich min morskich (MP-80, Murena, Asteria) lub do dwudziestu czterech lżejszych min Manta, lub też kombinacji min obu kategorii. Całość uzupełni system planowania i oceny operacji przeznaczony do cyfrowego planowania stawiania zapór minowych, dokładnego wyznaczania pozycji stawiania min, kontroli odchyleń, wizualizacji procesu oraz rejestracji i eksportu danych w standardach NATO.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

MAJ BEZ REKLAM GOOGLE 55%

System ma być przystosowany do montażu na pokładach okrętów z użyciem standardowych dla żeglugi morskiej mocowań typu twist-lock i zasilany bezpośrednio z ich instalacji. Kontenery będą ustawiane rufą w kierunku zrzutu min. Wymagane są również wysoka niezawodność, łatwość obsługi i utrzymania, a także zapewnienie wsparcia logistycznego, programu serwisowego i szkoleń dla załóg. Ostateczne przyjęcie systemu do służby ma nastąpić po przejściu prób morskich.

Podmioty zainteresowane udziałem w programie muszą wykazać, że posiadają umowę z biurem projektowym min RWM Italia dotyczącą integracji systemów programowania zapalników (dla min MP-80, Murena i Asteria) lub systemów ustawiania (dla min Manta), a także odpowiednie licencje lub realną możliwość ich uzyskania. Na żądanie dyrekcji wykonawca będzie zobowiązany do przeprowadzenia – na własny koszt – testów potwierdzających deklarowane zdolności systemu. Szacunkowa wartość zamówienia wynosi około 8 milionów euro, a czas realizacji zamówienia określono na 730 dni kalendarzowych.

Jedynym z zyskujących ostatnio na popularności systemów tego typu jest duński Cube. Wykorzystuje on 20- lub 40-stopowe kontenery wyposażone w wewnętrzne moduły transportowe dla min morskich. System można ulokować na zewnątrz dowolnej jednostki lub w jej wnętrzu. Wymogiem użycia jest w zasadzie tylko zapewnienie dostępu do pawęży kadłuba.

Włosi w ostatnich latach przystąpili do rozbudowy zdolności Marina Militare w zakresie wojny minowej. We wrześniu ubiegłego roku rozpoczęto budowę pierwszego przybrzeżnego niszczyciela min nowej generacji NGM/C dla włoskiej marynarki wojennej. Przyjęcie do służby pierwszej jednostki ma nastąpić w 2028 roku. Budowa okrętu jest wynikiem zleconych w 2021 roku prac nad określeniem ryzyka i wymagań dla przyszłych okrętów przeciwminowych (cacciamine di nuova generazione).

Umowę na budowę pięciu okrętów zawarto w lipcu 2024 roku pomiędzy konsorcjum spółek Intermarine i Leonardo a włoską flotą. Zgodnie z obecnym podziałem wiodącą rolę w pracach (aż 73%) odgrywać będzie Intermarine. Jej głównym zadaniem będzie zaprojektowanie i wybudowanie kadłubów. Z kolei Leonardo zaprojektuje i dostarczy systemy walki. Zgodnie z wynikiem analiz Marina Militare otrzyma okręty wybudowane w podobnej filozofii co belgijsko-holenderskie jednostki powstające w ramach programu rMCM.

Nowe okręty będą istną rewolucją w siłach przeciwminowych włoskiej floty. Obecnie składają się one z dwóch niszczycieli min typu Lerici, służących od 1985 roku, i ośmiu typu Gaeta, wprowadzonych do linii w latach 1992–1996.

Typ Gaeta stanowi w zasadzie rozwinięcie typu Lerici, stąd też często uznaje się je za dwie wersje jednego typu. Jednostki te wypierają odpowiednio 500 i 700 ton przy długości 50 i 52 metrów. W toku służby jednostki przeszły modernizację, otrzymały między innymi nowo­czesne pojazdy podwodne Hugin i Remus 100 wraz z nowym systemem walki. Część jednostek zbliża się nieubłaganie do czterech dekad w służbie, przez co konieczne staje się ich zastąpienie. NGM/C wydaje się godnym następcą.

Javier Bueno Iturbe, Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported