Rok 2026 zapisze się jako początek końca długiej historii wykorzystania przez amerykańskie wojska lądowe karabinów maszynowych M240 na nabój 7,62 × 51 milimetrów. Projekt budżetu na rok fiskalny 2026 w części dotyczącej US Army zakłada finansowanie nowego programu Future Medium Machine Gun (FMMG). Mimo że nie wiadomo, ile dokładnie pieniędzy będzie rozdysponowanych na ten cel, wymiana części M240 staje się nieodzowna.

Jak napisał Joseph Trevithick z serwisu The War Zone, dowództwo pracuje obecnie nad wymianą co najmniej części karabinów maszynowych M240. Na początku roku pojawiło się zainteresowanie bronią, która mogłaby być zasilana taśmowaną amunicją 8,6 × 63 milimetry (.338 Norma Magnum), co dałoby znacznie większą donośność. Rozważano ponadto takie zmiany w M240, aby strzelały tą samą amunicją kalibru 6,8 × 51 milimetrów co nowe karabiny M7 i lekkie karabiny maszynowe M250. Innym rozwiązaniem miała być bezpośrednia wymianę części na karabiny M250.

FMMG ma zastąpić karabiny M240 w Close Combat Force (CCF) i zwiększyć skuteczność drużyny w operacjach bojowych na dużą skalę. US Army zakłada, że nowa broń umożliwi plutonowi strzelców samodzielne wywarcie presji i zniszczenie siły żywej przeciwnika oraz utrzymanie właściwego tempa operacyjnego. FMMG ma zapewnić żołnierzom większą skuteczność w porównaniu z obecnie stosowaną bronią lekką.

Współosiowy M240 zamontowany w Abramsie.
(Cpl. Scott Schmidt / USMC)

Pod akronimem CCF kryją się wybrane pododdziały piechoty przeznaczone do walki na niewielkich dystansach, zwiadowcy, medycy bojowi, wysunięci obserwatorzy, saperzy i operatorzy wojsk specjalnych. Obecnie otrzymują oni karabiny M7 i M250.

Wymagania wojsk lądowych wobec nowego karabinu maszynowego pozostają jednak niejasne. W maju US Army zwróciła się z prośbą o informacje w sprawie karabinów maszynowych na nabój .338 Norma Magnum. Dla amerykańskich sił zbrojnych nie jest to nowość. Korpus Piechoty Morskiej i Dowództwo Operacji Specjalnych (SOCOM) również rozważały karabiny maszynowe zasilane amunicją tego typu. W ramach programu Lightweight Machine Gun-Medium (LMG-M) SOCOM przetestował co najmniej trzy różne modele: MG 338 firmy Sig Sauer, RM338 firmy True Velocity i Recoil Enhanced Automatic Rifle (REAPR) firmy Ohio Ordnance Works.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

MAJ BEZ REKLAM GOOGLE 59%

Potrzeba wymiany broni wynikała z doświadczeń wojny w Afganistanie. Żołnierze zaczęli zauważać ograniczenia M240 kalibru 7,62 milimetrów. Maksymalny zasięg skuteczny karabinu M240B przeciwko celowi obszarowemu wynosi 1200 metrów, zaś w przypadku atakowania celów punktowych spada do około 800 metrów. Z kolei karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 milimetrów sięga dalej, do 2 tysięcy metrów, ale waży około 38 kilogramów.

Karabiny maszynowe strzelające nabojem .338 Norma Magnum będą zapewniać znacznie większą donośność, a także lepszą skuteczność niż M240. Nabój .338 Norma Magnum może oferować co najmniej dwukrotnie większy zasięg skuteczny, jeśli nie większy.

Jakie są opcje? US Army dopuszcza, aby nowe karabiny mogły strzelać również amunicją 6,8 × 51 milimetrów. Zapewniłoby to korzyści logistyczne ze względu na stosowanie tych samych nabojów w M7 i M250. Nabój 6,8 × 51 jest również lżejszy i tańszy niż .338 Norma Magnum. Lekkość wiązałaby się z tym, że jeden piechur mógłby amunicji zabrać więcej bez wpływu na ergonomię. Taka sama ilość amunicji pozwalałaby natomiast na zabranie jeszcze innych przedmiotów.

Czym w ogóle jest LWMMG? To uniwersalny karabin maszynowy o masie 10,9 kilograma – lżejszy od M240B (który waży 12,5 kilograma) i nieznacznie krótszy (1244 milimetry w porównaniu do 1263), ale na zewnątrz bardzo podobny. Ma szybkostrzelność 500 strzałów na minutę i jest pod tym względem gorszy od M240B, który ten parametr ma na poziomie 750–950 strzałów na minutę.

Żołnierz 2. batalionu, 502. pułku piechoty, 2. brygady, 101. Dywizji Powietrznodesantowej strzelający z karabinu M250 podczas ćwiczeń w Fort Campbell w Kentucky.
(Mark Scovell / US Arny)

Pocisk osiąga prędkość wylotową 808 metrów na sekundę i w odległości jednego kilometra jest w stanie zneutralizować żołnierza chronionego osłoną balistyczną klasy III NIJ, jak też spenetrować lekko opancerzone pojazdy. Zasięg skuteczny LWMMG to 1700 metrów, maksymalny – 5640 metrów. LWMMG przystosowano do montażu na wszystkich używanych podstawach i obrotnicach. Zastosowany system SRIA (Short Recoil Impulse Averaging) zmniejsza odrzut i pozwala na większe skupienie w celu w czasie prowadzenia ognia ciągłego.

M240 ostoją broni strzeleckiej w US Army

Warto przypomnieć, że seria karabinów M240 weszła do uzbrojenia US Army pod koniec lat 70., zastępując M60. Obecnie standardową wersją używaną przez żołnierzy jest wariant M240B, głównie wykorzystywany przez piechurów, ale też montowany na pojazdach, śmigłowcach i jednostkach pływających.

Z racji ich wieku Pentagon cały czas pracuje nad ich usprawnieniem lub znalezieniem zamienników i następców. Na przykład w maju wojska lądowe ogłosiły, że poszukują zestawów konwersji do karabinów maszynowych M240B i M240L, które pozwoliłyby używać nabojów 6,8 × 51 milimetrów. Całkowita wymiana karabinów M240 na M250, przynajmniej w niektórych pododdziałach, przyniosłaby korzyści logistyczne. Niemniej karabiny na nabój 6,8 × 51 nie miałyby takiego samego zasięgu jak te zasilane amunicją .338 Norma Magnum.

W kwietniu 2022 roku US Army rozstrzygnęła postępowanie w ramach programu NGSW (Next Generation Squad Weapon), mające na celu wprowadzenie następców karabinków automatycznych M4 i ręcznych karabinów maszynowych M249. Kontrakt przyznano amerykańskiej filii SIG Sauera oferującej karabiny rodziny MCX.

Co więcej, na początku lipca FN America podpisała umowę o wartości 4,9 miliona dolarów na dostawę lekkich karabinów maszynowych M240L dla wojsk lądowych. Sprzęt ten cechuje się 18-procentową redukcją masy w porównaniu z M240B przy zachowaniu zasięgu i siły ognia. Konstrukcja tytanowa pozwoliła zmniejszyć masę o 2,2 kilograma. W warunkach bojowych pozwala na oddanie do 650 strzałów na minutę, a pocisk osiąga prędkość początkową około 853 metrów na sekundę. Maksymalny zasięg ognia wynosi około 3700 metrów, skuteczny wynosi 800 metrów.

Capt. Tobias Cukale / US Army