W zeszłym tygodniu w bazie amerykańskiej piechoty morskiej w Quantico przedsiębiorstwa Global Military Products i Polaris Government and Defense przeprowadziły strzelania z samobieżnego moździerza Scorpion Light, znanego również pod nazwą Alakran. System, zamontowany na lekkim samochodzie Polaris MRZR Alpha 6 × 6, zademonstrował zdolność do realizacji taktyki „shoot and scoot” polegającej zajęciu pozycji bojowej, oddania strzałów i przemieszczania się w ciągu kilku minut.
Zintegrowaną platformę zaprojektowano dla sił ekspedycyjnych z myślą o zapewnieniu mobilności, skuteczności ognia, bezpieczeństwa operatora i możliwości szybkiego transportu powietrznego. Zautomatyzowany system kierowania ogniem umożliwia oddanie do ośmiu strzałów i przemieszczenie się w czasie krótszym niż dwie minuty. Szybka reakcję w warunkach bojowych ma zapewnić wsparcie ogniowe w hybrydowych scenariuszach działań wojennych.
Nowy wariant MRZR Alpha 6 × 6 umożliwia przewóz do 48 pocisków moździerzowych dzięki zwiększonej ładowności. Konstruktorzy dodali trzecią oś pojazdu i większą skrzynię ładunkową oraz zastosowali krótki rozstaw osi, poprawiając tym samym stabilność i osiągi na miękkim gruncie i w innym trudnym terenie. Według producenta udało się jednocześnie zachować prędkość maksymalną i łatwość transportu powietrznego.
Nowy wariant MRZR Alpha 6 × 6 przewozi do 48 pocisków moździerzowych. (Polaris)
System Scorpion Light / Alakran (Alacrán, czyli właśnie skorpion), opracowany przez hiszpańską firmę NTGS (obecnie Milanion NTGS), został już sprawdzony w boju w Europie i na Bliskim Wschodzie. Zweryfikowano też jego wytrzymałość w trudnych warunkach, takich jak ekstremalne upały i zapylenie. Uzbrojenie stanowią moździerze gładkolufowe i gwintowane kalibru 120 i 81 milimetrów. Scorpion Light ma zasięg do 6,5 kilometra dla kalibru 81 milimetrów. i do 8,2 kilometra dla kalibru 120 milimetrów.
Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.
Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.
Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.
Kaliber zależy od wybranego rodzaju misji. Konstrukcja zestawu nie wymaga mechanizmu pochłaniającego odrzut, gdyż Alakrana wyposażono w wysuwany elektropneumatyczny system podpór. Moździerz w pozycji bojowej jest oparty o ziemię na płycie oporowej. System moździerzowy zaprojektowano jako niezależny od platformy, nadający się do montażu na różnych lekkich pojazdach. Ukraina wykorzystała ten system w walce na Toyotach Land Cruiser i Barsach-8.
Teraz kilka słów o samym pojeździe. MRZR Alpha 6 × 6, zbudowany przez firmę Polaris, to dwumiejscowy pojazd, oferujący o 65% większą przestrzeń ładunkową niż podstawowy MRZR Alpha. Ma ładowność 1680 kilogramów, z czego 1360 można przeznaczyć na przedłużoną przestrzeń ładunkową, co pozwala na transport ciężkiego uzbrojenia, takiego jak właśnie Scorpion Light.
Koncept uzbrojonego ultralekkiego pojazdu MRZR na wystawie Modern Day Marine 2024 w Waszyngtonie.
(Polaris)
Jest napędzany turbodoładowanym silnikiem wysokoprężnym, kompatybilnym z wieloma rodzajami paliwa, między innymi JP-8, sprzężonym z ośmiobiegową automatyczną skrzynią biegów. Konstrukcja bazuje na częściach zgodnych w ponad 90% ze standardowym MRZR Alpha, co zmniejsza koszty logistyczne. Lekka konstrukcja i modułowa budowa mają umożliwić transport samolotami i śmigłowcami (takimi jak C-130, CH-47, CH-53, V-22 Osprey) oraz okrętami. Ta cecha sprawia, że Alpha jest na celowniku jednostek piechoty morskiej i sił specjalnych, które wymagają dużej mobilności strategicznej i taktycznej.
W lutym podczas wystawy IDEX 2025 w Abu Zabi Polaris zaprezentował powiększony pojazd MRZR Alpha 6 × 6 przystosowany do zrzutu z niskiej wysokości za pomocą klatki desantowej JPADS (Joint Precision Airdrop). Natomiast podczas konferencji Modern Day Marine 2024 w Waszyngtonie ujawniono pojazd z wyrzutnią rakiet Advanced Precision Kill Weapon System zamontowaną na skrzyni ładunkowej. W następnym roku Polaris zaprezentował udoskonaloną wersję z nowymi systemami zasilania (1- i 5-kilowatowym), które można wbudować w nowe pojazdy na linii produkcyjnej. Oba systemy wykorzystują przetwornicę prądu stałego, która łączy się z istniejącym alternatorem, aby dostarczyć napięcie 24 woltów.
System połączony jest z silnikiem, informując go o zapotrzebowaniu na moc i zwiększa obroty silnika tylko wtedy, gdy podłączona broń lub czujnik zażąda więcej mocy. Jednym z wymogów Korpusu Piechoty Morskiej jest, aby technologia ta nie zajmowała przestrzeni ładunkowej. W związku z tym oferta Polarisa obejmuje przetwornicę DC-DC umieszczoną między tylnymi siedzeniami, rozdzielacz zasilania i skrzynkę bezpieczników w słupku obok tylnego siedzenia pasażera oraz mały przełącznik zainstalowany na desce rozdzielczej.
Chyba najbardziej rozpowszechnioną wersją specjalistyczną jest lekki zintegrowany system przeciwlotniczy piechoty morskiej L‑MADIS (Light Marine Air-Defense Integrated System) złożony z pojazdów Polaris MRZR wyposażonych w mieszankę czujników i środków walki elektronicznej. Miękkim efektorem jest system walki radioelektronicznej, zakłócający komunikację między dronem a stacją naziemną.
W pojeździe zabudowano systemy radiolokacyjne RADA RPS-42 i Verus SkyView MP v2, zaprojektowane do dookolnego nadzoru przestrzeni powietrznej i wykrywania obiektów małogabarytowych, w szczególności dronów. Dodatkowym wyposażeniem jest system walki radioelektronicznej Sierra Nevada Modi II i radiostacja L3Harris Falcon IV AN/PRC-158. Odchudzona wersja – podobnie jak cięższy wariant – będzie działać jako sekcja składająca się z dwóch pojazdów.
Pojazdy L‑MADIS można transportować w MV-22, mogą też być umieszczone na okrętach. Są one w służbie od lat i zdążyły już pokazać, że są przydatne bojowo. W lipcu 2019 roku L‑MADIS na pokładzie amerykańskiego okrętu desantowego USS Boxer (LHD 4) przechodzącego przez cieśninę Ormuz, łączącą Zatokę Perską i Zatokę Omańską, strącił irańskiego drona. Bezzałogowiec znalazł się w odległości niespełna kilometra od Boxera. Co ciekawe, Boxer dysponuje zestawem obrony bezpośredniej Phalanx CIWS z działkiem kalibru 20 milimetrów do likwidacji środków napadu powietrznego na krótkich dystansach. Nie zdecydowano się na jego użycie.
