W zeszłym tygodniu w bazie amerykańskiej piechoty morskiej w Quantico przedsiębior­stwa Global Military Products i Polaris Government and Defense przeprowadziły strzelania z samobieżnego moździerza Scorpion Light, znanego również pod nazwą Alakran. System, zamontowany na lekkim samochodzie Polaris MRZR Alpha 6 × 6, zademonstrował zdolność do realizacji taktyki „shoot and scoot” polegającej zajęciu pozycji bojowej, oddania strzałów i przemieszczania się w ciągu kilku minut.

Zintegrowaną platformę zaprojektowano dla sił ekspedycyjnych z myślą o zapewnieniu mobilności, skuteczności ognia, bezpieczeństwa operatora i możliwości szybkiego transportu powietrznego. Zautomatyzowany system kierowania ogniem umożliwia oddanie do ośmiu strzałów i przemieszczenie się w czasie krótszym niż dwie minuty. Szybka reakcję w warunkach bojowych ma zapewnić wsparcie ogniowe w hybrydowych scenariuszach działań wojennych.

Nowy wariant MRZR Alpha 6 × 6 umożliwia przewóz do 48 pocisków moździerzowych dzięki zwiększonej ładowności. Konstruktorzy dodali trzecią oś pojazdu i większą skrzynię ładunkową oraz zastosowali krótki rozstaw osi, poprawiając tym samym stabilność i osiągi na miękkim gruncie i w innym trudnym terenie. Według producenta udało się jednocześnie zachować prędkość maksymalną i łatwość transportu powietrznego.

Nowy wariant MRZR Alpha 6 × 6 przewozi do 48 pocisków moździerzowych. (Polaris)

System Scorpion Light / Alakran (Alacrán, czyli właśnie skorpion), opracowany przez hiszpańską firmę NTGS (obecnie Milanion NTGS), został już sprawdzony w boju w Europie i na Bliskim Wschodzie. Zweryfikowano też jego wytrzymałość w trudnych warunkach, takich jak ekstremalne upały i zapylenie. Uzbrojenie stanowią moździerze gładkolufowe i gwintowane kalibru 120 i 81 milimetrów. Scorpion Light ma zasięg do 6,5 kilometra dla kalibru 81 milimetrów. i do 8,2 kilometra dla kalibru 120 milimetrów.

Jeśli kiedykolwiek się zastanawialiście, czy nas wspierać czy nie – teraz nadszedł moment na decyzję.

Od blisko dwóch lat utrzymujemy się głównie z Waszej hojności i zrezygnowaliśmy z reklam Google. Od kilku miesięcy nasze dochody nie zbliżają się do założonego progu i nasza „poduszka”, z której finansujemy wszystko poza podstawowymi kosztami utrzymania serwera i domeny, się kurczy.

W tym roku byliśmy w Berlinie na ILA i w Kielcach na MSPO. Na przyszły rok też mamy ambitne plany. Tymczasem koszty utrzymania serwisu idą w górę. Zależy nam aby Konflikty dalej były wolne od reklam Google, dlatego prosimy Was o wsparcie.

Jeśli chcecie dorzucić swoją cegiełkę, możecie zrobić to przez Patronite.pl lub Buycoffee.to.

LISTOPAD BEZ REKLAM GOOGLE 78%

Kaliber zależy od wybranego rodzaju misji. Konstrukcja zestawu nie wymaga mechanizmu pochłaniającego odrzut, gdyż Alakrana wyposażono w wysuwany elektro­pneu­ma­tyczny system podpór. Moździerz w pozycji bojowej jest oparty o ziemię na płycie oporowej. System moździerzowy zaprojektowano jako niezależny od platformy, nadający się do montażu na różnych lekkich pojazdach. Ukraina wykorzystała ten system w walce na Toyotach Land Cruiser i Barsach-8.

Teraz kilka słów o samym pojeździe. MRZR Alpha 6 × 6, zbudowany przez firmę Polaris, to dwumiejscowy pojazd, oferujący o 65% większą przestrzeń ładunkową niż podstawowy MRZR Alpha. Ma ładowność 1680 kilogramów, z czego 1360 można przeznaczyć na przedłużoną przestrzeń ładunkową, co pozwala na transport ciężkiego uzbrojenia, takiego jak właśnie Scorpion Light.

Koncept uzbrojonego ultralekkiego pojazdu MRZR na wystawie Modern Day Marine 2024 w Waszyngtonie.
(Polaris)

Jest napędzany turbodoładowanym silnikiem wysokoprężnym, kompatybilnym z wieloma rodzajami paliwa, między innymi JP-8, sprzężonym z ośmiobiegową automatyczną skrzynią biegów. Konstrukcja bazuje na częściach zgodnych w ponad 90% ze standardowym MRZR Alpha, co zmniejsza koszty logistyczne. Lekka konstrukcja i modułowa budowa mają umożliwić transport samolotami i śmigłowcami (takimi jak C-130, CH-47, CH-53, V-22 Osprey) oraz okrętami. Ta cecha sprawia, że Alpha jest na celowniku jednostek piechoty morskiej i sił specjalnych, które wymagają dużej mobilności strategicznej i taktycznej.

W lutym podczas wystawy IDEX 2025 w Abu Zabi Polaris zaprezentował powiększony pojazd MRZR Alpha 6 × 6 przystosowany do zrzutu z niskiej wysokości za pomocą klatki desantowej JPADS (Joint Precision Airdrop). Natomiast podczas konferencji Modern Day Marine 2024 w Waszyngtonie ujawniono pojazd z wyrzutnią rakiet Advanced Precision Kill Weapon System zamontowaną na skrzyni ładunkowej. W następnym roku Polaris zaprezentował udoskonaloną wersję z nowymi systemami zasilania (1- i 5-kilowatowym), które można wbudować w nowe pojazdy na linii produkcyjnej. Oba systemy wykorzystują przetwornicę prądu stałego, która łączy się z istniejącym alternatorem, aby dostarczyć napięcie 24 woltów.

System połączony jest z silnikiem, informując go o zapotrzebowaniu na moc i zwiększa obroty silnika tylko wtedy, gdy podłączona broń lub czujnik zażąda więcej mocy. Jednym z wymogów Korpusu Piechoty Morskiej jest, aby technologia ta nie zajmowała przestrzeni ładunkowej. W związku z tym oferta Polarisa obejmuje przetwornicę DC-DC umieszczoną między tylnymi siedzeniami, rozdzielacz zasilania i skrzynkę bezpieczników w słupku obok tylnego siedzenia pasażera oraz mały przełącznik zainstalowany na desce rozdzielczej.

Chyba najbardziej rozpowszechnioną wersją specjalistyczną jest lekki zintegrowany system przeciw­lotniczy piechoty morskiej L‑MADIS (Light Marine Air-Defense Integrated System) złożony z pojazdów Polaris MRZR wyposażonych w mieszankę czujników i środków walki elektronicznej. Miękkim efektorem jest system walki radio­elektro­nicznej, zakłócający komunikację między dronem a stacją naziemną.

W pojeździe zabudowano systemy radio­loka­cyjne RADA RPS-42 i Verus SkyView MP v2, zaprojektowane do dookolnego nadzoru przestrzeni powietrz­nej i wykrywania obiektów mało­ga­ba­ry­to­wych, w szczególności dronów. Dodatkowym wyposażeniem jest system walki radio­elektro­nicznej Sierra Nevada Modi II i radio­stacja L3Harris Falcon IV AN/PRC-158. Odchudzona wersja – podobnie jak cięższy wariant – będzie działać jako sekcja składająca się z dwóch pojazdów.

Pojazdy L‑MADIS można transportować w MV-22, mogą też być umieszczone na okrętach. Są one w służbie od lat i zdążyły już pokazać, że są przydatne bojowo. W lipcu 2019 roku L‑MADIS na pokładzie amerykań­skiego okrętu desan­towego USS Boxer (LHD 4) przechodzącego przez cieśninę Ormuz, łączącą Zatokę Perską i Zatokę Omańską, strącił irańskiego drona. Bezzałogowiec znalazł się w odległości niespełna kilometra od Boxera. Co ciekawe, Boxer dysponuje zestawem obrony bezpośredniej Phalanx CIWS z działkiem kalibru 20 milimetrów do likwidacji środków napadu powietrznego na krótkich dystansach. Nie zdecy­do­wano się na jego użycie.

Polaris