Marynarka wojenna Republiki Chińskiej odebrała korwetę rakietową Tan Chiang (PGG 627) – pierwszy katamaran typu Tuo Chiang drugiej, zmodyfikowanej serii. Budowa jednostki rozpoczęła się w 2024 roku, a kadłub zwodowano w lipcu ubiegłego roku. Uroczystość przekazania okrętu zamawiającemu odbyła się 11 marca w stoczni Lungteh Shipbuilding w powiecie Yilan w północno-wschodnim Tajwanie. Wydarzenie nie odbiło się szerokim echem w mediach, ponieważ zarówno stocznia ani flota nie poinformowały oficjalnie o odbiorze jednostki.

Tan Chianga wraz z czterema pozostałymi okrętami drugiej serii zamówiono pod koniec 2023 roku, a już rok później rozpoczęto ich budowę. W sierpniu ubiegłego roku zwodowano jeszcze drugi okręt drugiej wersji – Liu Chiang (PGG 628). Pozostałe trzy nienazwane jeszcze korwety o numerach PGG 629 i PGG 630 zostaną zwodowane jeszcze w tym miesiącu, a ostatni okręt serii – PGG 632 – w czerwcu. Wszystkie rozpoczną służbę w tajwańskiej flocie do końca bieżącego roku.

Prototypowy Tuo Chiang (PGG 618; określany również jako okręt „serii 0”) rozpoczął służbę w 2014 roku, a sześć seryjnych okrętów pierwszej serii przyjęto do służby w latach 2021–2024.

Korwety typu Tuo Chiang zaprojektowano z myślą o zwalczaniu chińskich okrętów w oparciu o szybkie uderzenie i ucieczkę. Przy wyporności rzędu 700 ton, prędkości 45 węzłów i solidnym uzbrojeniu przeciw­okrę­to­wym złożonym z ośmiu wyrzutni pocisków przeciw­okrę­to­wych HF-2 i czterech wyrzutni pocisków HF-3, stanowią, przynajmniej w teorii, spore zagrożenie dla floty inwazyjnej.

Okręty uzbrojone są również w 76-milimetrową armatę automatyczną OTO Melara oraz system obrony bezpośredniej Phalanx. Niemniej przedstawiciele drugiej serii otrzymały pociski przeciwlotnicze TC-2N w liczbie szesnastu wyrzutni. Tym sposobem powstały nie tylko najmniejsze okręty przeciw­lot­ni­cze świata, ale też jedyne w układzie katamaranu.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

MAJ BEZ REKLAM GOOGLE 54%

Tan Chiang jak i kolejne okręty drugiej podserii otrzymały nowe stacje radiolokacyjne oraz radary kierowania ogniem. Dotychczasowe radary CS/SPG-6N(S) i Stir 1.2 zostały zastąpione przez radiolokator CS/MPQ-90 Sea Bee Eye z anteną AESA oraz Leonardo NA-30S MK2. Część okrętów drugiej serii ma otrzymać również lokalny system przeciwlotniczy Sea Oryx (odpowiednik SeaRAM) w miejsce Phalanxa.

Na bazie korwet typu Tuo Chiang opracowano też serię dwunastu patrolowców typu Anping dla straży wybrzeża Tajwanu. Jednostki tego typu są zdecydowanie lżej uzbrojone od pierwowzoru. Ich bazowe uzbrojenie składa się jedynie z 20-milimetrowego działka oraz wyrzutni niekierowanych rakiet Hydra 70.

Korwety An Chiang (PPG 625) i Ta Chiang (PPG 619) typu Tuo Chiang.
(總統府, Creative Commons Attribution 2.0 Generic)

Podczas działań wojennych okręty mogą być dozbrojone w systemy Phalanx, wyrzutnie naramiennych pocisków przeciwlotniczych Stinger oraz do szesnastu wyrzutni pocisków przeciwokrętowych Hsiung Feng II i Hsiung Feng III. Od 2022 roku jednostki typu Anping wielokrotnie wystrzeliwały pociski Hsiung Feng podczas testów oraz podczas corocznych ćwiczeń wojskowych.

Przy okazji warto wspomnieć, że w lutym ministerstwo obrony Republiki Chińskiej opublikowało plan rozbudowy floty do roku 2040. Tajwańską marynarkę wojenną ma zasilić piętnaście okrętów nawodnych, w tym dziesięć lekkich fregat. Plan wydaje się odległy od potrzeb sił nastawionych na odparcie inwazji z kontynentu, jest raczej próbą pogodzenia przeciwstawnych wymagań.

Po pięć fregat ma zostać ukończonych w wariantach przeciwlotniczym i zwalczania okrętów podwodnych. Uzupełniać je ma okręt ratowniczy okrętów podwodnych, zaopatrzeniowiec floty, dwie jednostki ratownicze i drugi uniwersalny okręt desantowy typu Yu Shan. Koszt programu ma przekraczać 315 miliardów nowych dolarów tajwańskich (35 miliardów złotych).

Patrolowiec Anping (CG-601) straży wybrzeża Tajwanu.
(E3120656, Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International)

Największą uwagę przykuwają oczywiście lekkie fregaty. Budowa prototypowych okrętów obu wersji ruszyła w listopadzie 2023 roku, a ich wodowanie spodziewane jest w tym roku. Przez ten czas pojawiło się więcej informacji na temat samych okrętów.

Projekt bazuje na lekkich fregatach opracowanych przez amerykańską firmę Gibbs & Cox. Tajwański wariant ma mieć wyporność standardową około 2,5 tysiąca ton. Większość wyposażenia obu wariantów będzie wspólna. Obejmie ono: system zarządzania walką CMS-330 opracowany przez Lockheed Martin Canada, radar ARTISAN od BAE Systems, działo kalibru 76 milimetrów, zestaw obrony bezpośredniej Phalanx, system przeciw­lot­ni­czy średniego zasięgu TC-2N i pociski przeciw­okrę­towe HF-3.

Oba warianty będą przystosowane do przenoszenia śmigłowca pokłado­wego S-70C Seahawk. Plan rozbudowy floty opisywaliśmy szerzej w osobnym artykule.

Ministry of National Defense of the Republic of China (中華民國國防部)