Panama zawarła z brazylijskim Embraerem zapowiadany już w kwietniu kontrakt zakładający pozyskanie czterech samolotów A-29 Super Tucano. Panamska Narodowa Służba Lotnicza i Morska (SENAN) będzie je wykorzystywała głównie do zadań rozpoznawczych i dozorowych. Prawdopodobnie nie będą przenosiły uzbrojenia, a jedynie głowice elektrooptyczne i potencjalnie inne czujniki.
Grono użytkowników A-29 w Ameryce Łacińskiej wzrosło tym sposobem do ośmiu. Wcześniej na zakup tych samolotów zdecydowały się Brazylia, Chile, Dominikana, Ekwador, Kolumbia, Paragwaj i Urugwaj. Łączna liczba użytkowników Super Tucano to już dwadzieścia dwa kraje, a globalna flota maszyn tego typu wylatała już ponad 600 tysięcy godzin. Konstrukcja dowiodła też, że radzi sobie w praktycznie wszystkich warunkach terenowych: w dżungli (Brazylia), w górach (Afganistan i Ekwador), nad wodą (Filipiny) czy na pustyni (Chile).
Panama jest jednym z dwóch państw, obok Kostaryki, niemających sił zbrojnych. Rozwiązano je w 1990 roku, w następstwie amerykańskiej inwazji i obalenia dyktatury Manuela Noriegi. W obu krajach istnieją jedynie formacje o nazwie Fuerza Pública (siły publiczne), odpowiadające za bezpieczeństwo wewnętrzne i ochronę granic. Ale podczas gdy w Kostaryce Fuerza Pública to de facto policja i straż graniczna oraz pododdział komandosów o nazwie Specjalna Jednostka Interwencyjna (UEI), Panama utrzymuje siły o bardziej paramilitarnym charakterze.
Wizualizacja panamskiej floty A-29.
(Embraer)
W 2010 roku po serii reform i przekształceń powołano do życia ujednoliconą SENAN, która swoim charakterem najbardziej zbliża się do regularnych sił zbrojnych. Ustanowienie takiej formacji (i szerzej – paramilitarny charakter panamskiej Fuerza Pública) wynika z dwóch czynników. Po pierwsze: Noriega uczynił z Panamy narkopaństwo, a stworzone pod jego egidą szlaki przemytnicze nadal są wykorzystywane. Po drugie: Panama musi sprawować pieczę nad strefą Kanału Panamskiego, co wymusza posiadanie samolotów i śmigłowców mogących wykonywać zadania patrolowe.
Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.
Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.
Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.
SENAN dysponuje sporą flotą statków powietrznych. Komponent transportowy stanowią dwa samoloty de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter, trzy C212 Aviocary, dwie Cessny 208 (zoptymalizowane do zadań ewakuacji medycznej) i jeden Embraer ERJ 135, a także kilkoma mniejszymi Cessnami do zadań łącznikowych. Panama czeka też na dostawę dwóch samolotów CASA C295. Zadania dozorowe i rozpoznawcze powierzane są obecnie trzem samolotom Beechcraft King Air w różnych konfiguracjach. W służbie jest też pojedynczy Piper PA-31 Navajo wykorzystywany do zadań dozorowych, ale pozbawiony specjalistycznego wyposażenia. Tę barwną gromadkę uzupełniają cztery samoloty szkolno-trenigowe T-35 Pillán.
Dodatkowo w służbie jest dwadzieścia jeden śmigłowców… siedmiu różnych typów. Jedyne większe floty tworzą Belle UH-1 (sześć egzemplarzy) i poszukiwawczo-ratownicze AW139 (osiem). Oprócz tego w służbie są Belle 212 i 412 (czyli krewniacy UH-1), Belle 407, MD500 i AW109.
