1 lipca ORP Mewa (603), niszczyciel min typu Kormoran II, rozpoczął działalność w ramach 1. Stałego Zespołu Sił Obrony Przeciwminowej NATO (Standing NATO Mine Countermeasures Group 1, SNMCMG 1). Jest to pierwsza zagraniczna misja któregokolwiek z najnowszych niszczycieli min Marynarki Wojennej RP i debiut w działaniach pod flagą Sojuszu Północnoatlantyckiego. Formalnie okręt wraz z załogą będą tworzyły Polski Kontyngent Wojskowy Kormoran.
Mewa podlega dowództwu SNMCMG 1 od dzisiaj do 31 grudnia. Do realizacji zadania okręt wystawił 13. Dywizjon Trałowców 8. Flotylli Obrony Wybrzeża. Uroczystość pożegnania załogi i okrętu odbyła się w porcie wojennym w Gdyni.
– Deklaruję w imieniu swoim i mojej Załogi, że dołożymy wszelkich starań, by powierzoną nam misję zrealizować na najwyższym poziomie, tak by wszyscy mogli być dumni z nas i z Polski – powiedział dowódca ORP Mewa, komandor podporucznik Bartosz Blaszke.
Głównym zadaniem okrętu i całego NATO-wskiego zespołu jest zapewnienie bezpieczeństwa żeglugi na północnych akwenach Europy. Realizowane zadania obejmują między innymi poszukiwanie, wykrywanie i neutralizację niebezpiecznych obiektów podwodnych – w tym pozostałości arsenałów z okresu wojen światowych, a także oczyszczanie podejść do portów, akwenów ścieśnionych i kluczowych szlaków żeglugowych.
ORP Mewa wychodzi w morze pełnić zadania pod egidą NATO.
(8. Flotylla Obrony Wybrzeża)
Kontyngent będzie prowadził również działania na rzecz budowania świadomości sytuacyjnej oraz demonstrowania jedności i determinacji sojuszu na wodach Morza Bałtyckiego, Morza Norweskiego, Morza Północnego oraz w rejonie Oceanu Atlantyckiego.
Poza tym istotnym zadaniem jest demonstrowanie solidarności członków sojuszu w dążeniu do zapewnienia bezpieczeństwa na europejskich akwenach poprzez monitorowanie szlaków żeglugowych, wzmocnienie ochrony infrastruktury krytycznej i stałą gotowość do reakcji na potencjalny sabotaż. Działania te wpisują się również w szerszy kontekst sojuszniczych inicjatyw bezpieczeństwa morskiego, takich jak „Baltic Sentry”, ukierunkowanych na odstraszanie i zapewnienie swobody żeglugi na całym obszarze Morza Bałtyckiego.
Utrzymanie Konfliktów jako serwisu wolnego od reklam Google to dla nas priorytet. Dzięki Waszemu wsparciu z Patronite i BuyCoffee udało się to do tej pory i chcielibyśmy, aby tak zostało.
Żeby działać bez reklam Google, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie. To próg, który pozwala nam skupić się na pracy. Jeśli chcecie dorzucić swoją cegiełkę, możecie zrobić to przez Patronite.pl lub Buycoffee.to.
Nie spodziewamy się, że każdy będzie nas wspierał finansowo. Ale jeśli zdecydujecie się pomóc, zadbamy o to, by każda złotówka realnie pracowała na rozwój serwisu.
Nasze comiesięczne raporty finansowe możecie przeczytać tutaj.
Siły okrętowe mogą być także skierowane do wsparcia operacji antyterrorystycznych, akcji ratowania życia i reagowania w sytuacjach kryzysowych. Zespoły okrętowe należą do najbardziej efektywnych elementów Sił Odpowiedzi NATO (NATO Response Force). Większość czasu zespoły te spędzają w morzu, między innymi zgrywając współdziałanie wchodzących w ich skład okrętów oraz uczestnicząc w manewrach z siłami morskimi państw członkowskich i partnerskich NATO.
Polska Marynarka Wojenna od lat jest stałym członkiem zespołu SNMCMG 1 i wysyła okręty na kolejne tury. Niedawno misję w ramach SNMCMG1 realizował ORP Necko. Teraz misję kończy ORP Kontradmirał X. Czernicki. Ten ostatni nie jest niszczycielem min. W zespole już kilkukrotnie pełnił funkcję okrętu flagowego i platformy dowodzenia.
ORP Kontradmirał X. Czernicki kilkukrotnie pełnił funkcję okrętu dowodzenia sił przeciwminowych, zarówno SNMCMG 1, jak i SNMCMG 2.
(Maciej Hypś, Konflikty.pl)
Sojusz Północnoatlantycki utrzymuje w stałej rotacyjnej służbie cztery zespoły okrętów. Dwa z nich to zespoły przeciwminowe. Natomiast dwa kolejne, Standing NATO Maritime Group 1 i 2, to zespoły dużych jednostek nawodnych, głównie niszczycieli i fregat rakietowych wspieranych często przez jednostkę zaopatrzeniową. W czasie misji okręty są utrzymywane w najwyższym stopniu gotowości bojowej i przeznaczone do natychmiastowego reagowania w sytuacjach kryzysowych, operacjach pokojowych i w wypadku wojny. Okręty działają na Atlantyku i wszystkich akwenach europejskich. Zwykle Grupa 1 operuje na północy Europy, natomiast Grupa 2 – na południu.
Niszczyciele min projektu 258
Kormorany to najliczniejsza seria okrętów zbudowana w polskich stoczniach od blisko 30 lat. Umowę na opracowanie projektu i budowę pierwszej prototypowej jednostki zawarto w 2013 roku pomiędzy konsorcjum składającym się ze stoczni Remontowej Shipbuilding, ówczesnej Stoczni Marynarki Wojennej i Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Centrum Techniki Morskiej a ówczesnym Inspektoratem Uzbrojenia.
Prototypowego Kormorana (601) zwodowano w 2015 roku i dwa lata później oficjalnie wcielono do służby. W grudniu 2017 roku zamówienie rozszerzono o dwa niszczyciele min, które otrzymały nazwy Albatros (602) i Mewa (603). Podniosły one banderę wojenną odpowiednio 28 grudnia 2022 roku i 14 lutego 2023 roku. W czerwcu 2022 roku podpisano umowę na pozyskanie trzech kolejnych okrętów projektu 258.
Niszczyciel min ORP Mewa.
(8. Flotylla Obrony Wybrzeża)
Niszczyciele min projektu 258 mają długość 58,5 metra i wyporność 850 ton. Załoga składa się z 45 oficerów i marynarzy. Napęd stanowią dwa pędniki cykloidalne Voith-Schneider, zasilane przez dwa silniki wysokoprężne MTU 8V369TE74L o mocy 1360 KM, co pozwala na osiągnięcie prędkości maksymalnej około 15 węzłów i zasięgu do 2500 mil morskich. Kadłuby tych jednostek wykonano z amagnetycznej stali austenitycznej, co minimalizuje wytwarzane pola fizyczne. Konstruktorzy zadbali też o to, by Kormorany cechowały się obniżoną sygnaturą termiczną i obniżoną wykrywalnością przez radar.
Do zwalczania min wykorzystywane są zdalnie sterowane ładunki Głuptak. Wszystkie jednostki dysponują polskim systemem zarządzania walką SCOT‑M. Mimo to okręty mają na ten moment pewne różnice. Główną są zastosowane pojazdy podwodne. Kormorana wyposażono w pojazdy podwodne Saab Double Eagle Mk III, Kongsberg Hugin i Morświn. Okręty seryjne otrzymały pojazdy podwodne Gavia i Hugin oraz Double Eagle Mk III, zdecydowano się również na implementację sonaru holowanego Katfish.
Inny jest również pakiet uzbrojenia – Kormorana uzbrojono w zestaw ZU-23-2MR, podczas gdy Albatros i Mewa są uzbrojone w system artyleryjski OSU-35K. Wszystkie mają stanowiska dla wukaemów i operatorów zestawów przeciwlotniczych Grom/Piorun.
