PGZ Stocznia Wojenna poinformowała dziś o zakończeniu – trzy tygodnie przed planowanym terminem – remontu średniego i dokowego ORP Drużno, trałowca bazowego projektu 207P, pierwszej głęboko zmodernizowanej jednostki tej serii. Z kolei jeszcze w ubiegłym miesiącu Komenda Portu Wojennego w Świnoujściu podpisała umowę ze stocznią remontową Nauta na remont i modernizację dwóch kolejnych trałowców projektu 207P. Podobnie jak w przypadku wcześniej zmodernizowanych okrętów, jednostki otrzymają między innymi nowe siłownie produkcji MTU.

W pierwszej kolejności przyjrzymy się jednak remontowi Drużna. Umowę na remont okrętu podpisano w sierpniu 2024 roku i przewidywano, że w toku prac na trałowcu zostaną zaimplementowane zmiany wynikające z toku eksploatacji jednostki – był to pierwszy trałowiec projektu 207 objęty gruntownym programem modernizacyjnym. Stocznia przekazała, iż zakonserwowano kadłub, przeprowadzono gruntowną naprawę układu napędowego wraz z liniami wałów, śrubami i łożyskami oraz przeglądy silników głównych MTU i zespołów prądotwórczych połączone z aktualizacją oprogramowania i modernizacją systemu chłodzenia.

Jednocześnie wzmocniono zdolności przeciwminowe poprzez modyfikację systemu trałowego ST400A, zamontowano nowy żuraw, zabudowano magazyn dla ładunków wybuchowych Toczek z systemem gaśniczym oraz naprawiono stację hydrolokacyjną wraz z innym wyposażeniem trałowym. Rozbudowano również systemy łączności i dowodzenia, zmodernizowano systemy alarmowe i monitoringu, a całość uzupełniła kompleksowa modernizacja pomieszczeń mieszkalnych, sanitarnych, kambuza oraz systemów klimatyzacji i wentylacji, poprawiająca warunki służby załogi. Dodano również łódź roboczą do obsługi pojazdów podwodnych.

– Dzisiejsze przekazanie okrętu przed terminem to efekt sprawnej organizacji prac i zaangażowania całego zespołu projektowego – powiedział Karol Denc, kierownik projektu naprawy ORP Drużno w PGZ Stoczni Wojennej. – Zrealizowany zakres obejmował zarówno standardowe prace remontowe, jak i rozbudowę możliwości operacyjnych jednostki.

W połowie grudnia zawarto kolejną umowę na remont dwóch trałowców projektu 207P wraz z doprowadzeniem ich do nowego standardu. Prace przeprowadzone zostaną na ORP Resko i ORP Sarbsko. Podobnie jak w przypadku Drużna, za program odpowiadać będzie gdyńska stocznia Nauta, do której oba okręty mają zawinąć w najbliższym czasie. Na trałowcach zmodernizowane zostaną także centra sterowania siłownią, systemy nawigacyjne i łączności, a kadłuby oraz nadbudówki zostaną dodatkowo zabezpieczone przed środowiskiem morskim.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

MARZEC BEZ REKLAM GOOGLE 90%

Na każdym z okrętów powstanie również specjalne pomieszczenie do przechowywania pojazdów podwodnych, gdyż w najbliższym czasie jednostki mają zostać doposażone w takie systemy – autonomiczne pojazdy Gavia i urządzenia zdalnie sterowane.

Zmodernizowane „Plastiki”

W latach 70. i 80., zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie, okręty przeciwminowe budo­wano w dużej mierze z drewna. Stal amagnetyczna była dopiero pieśnią przyszłości. Pierwsza jednostka projektu 207, ORP Gopło, rozpoczęła służbę w 1982 roku. Okręty wprowa­dzono do służby w latach 1982–1994 w trzech zasadniczych seriach: prototypowej (207D/DM), do której należał wyłącznie Gopło, seryjnej (207P) i zmoder­ni­zowanej (207M). Ostatnia seria liczyła pięć okrętów.

Oczywiście w związku z czasem, w jakim powstawały okręty, większość pod­zes­połów siłowni importowano z jedynego słusznego wówczas kierunku: ze Związku Radzieckiego. Sercem trałowców są dwa radzieckie silniki wysokoprężne M401A1 i dwa polskie generatory prądu Wola 71H6. Jednostki napędowe mają stosunkowo niski resurs techniczny, a nasilający się od lat brak dostępu do części zamiennych przekłada się na wzrost kosztów eksploatacji i gotowość okrętów.

ORP Mamry wychodzi na próby morskie po pracach modernizacyjnych.
(PGZ Stocznia Wojenna)

Zdając sobie sprawę z tego faktu, Marynarka Wojenna postanowiła przeprowadzić rozległą modernizację na kilku jednostkach serii. Głównym punktem remontu była wymiana całej siłowni na zachodnią konstrukcję. W 2017 roku na remont skierowano wprowadzony do linii w 1990 roku trałowiec ORP Drużno (projektu 207P). Okręt posłużył za platformę doświadczalną dla nowych rozwiązań.

Cała siłownia została wymieniona na nową: radzieckie silniki zastąpiono dwiema nowymi jednostkami na­pę­do­wy­mi MTU 8V2000 M72. Równocześnie zasto­sowano nowe agregaty prądo­twór­cze produkcji Cumminsa. Dzięki zmianom siłownia może pracować w trybie bezwach­towym. Dotych­czasowy resurs radziec­kich silników wynosił 9 tysięcy godzin pracy z remontami głównymi co 2500 godzin. Nowe silniki wymagają pierwszego remontu dopiero po 12 tysiącach godzin pracy.

Drużno wrócił do służby na początku 2019 roku. Przez ten czas przeprowadzono serię prób i na ich podstawie podjęto decyzję o doprowadzeniu do zbliżonego standardu kolejnych trałowców. W 2022 podpisano umowę na remont i mo­der­ni­zację trzech jednostek: ORP Necko i ORP Nakło (projektu 207P) z 12. Wolińskiego Dywizjonu Trałowców oraz ORP Mamry (projektu 207M) z gdyńskiego 13. Dywizjonu Trałowców. W sierpniu 2024 roku zakontraktowano modernizację kolejnego trałowca serii – ORP Wigry (projektu 207M) – i modyfikację Drużna.

W ten sposób Marynarka Wojenna będzie docelowo dysponować siedmioma głęboko zmodernizowanymi trałowcami, które będą dodatkowo pełnić – w okrojonym stopniu – funkcję niszczyciela min.  Warto również dodać, że także na ORP Hańcza przeniesiono z wycofanych niszczycieli min projektu 206FM systemy przeciwminowe Ukwiał i Głuptak. Niewykluczone, że i również ta jednostka – i być może kilka kolejnych trałowców serii – przejdzie także modernizację. Zwłaszcza, że dwa zmodernizowane trałowce – Drużno i Necko – pełniły dyżur w NATO-wskim zespole przeciwminowym SNMCMG1.

Część Czytelników z pewnością zada sobie pytanie – po co modernizować trałowce skoro wprowadzamy do służby nowoczesne niszczyciele min typu Kormoran? Docelowo Marynarka Wojenna będzie dysponować sześcioma niszczycielami min, rozdzielonymi między 12. Woliński Dywizjon Trałowców w Świnoujściu oraz 13. Dywizjon Trałowców w Gdyni. Biorąc pod uwagę rozmiar polskich obszarów morskich sześć jednostek to liczba niewystarczająca.

Oczywiście, Kormorany przejęły już obowiązki wycofanych przed kilkoma laty niszczycieli min i zastąpią część najbardziej zużytych „plastików”, jednak te małe trałowce dalej będą stanowić ich uzupełnienie. Pamiętajmy, że Kormorany to jednostki o większej dzielności morskiej i raczej będą operować z okrętowymi grupami zadaniowymi. Osłony wymagają jednak również porty, tory podejściowe i inne instalacje znajdujące stosunkowo blisko brzegu, a prostym i dostępnym od ręki narzędziem będą zmodernizowane trałowce.

Łukasz Golowanow, Konflikty.pl