Przedstawiciele spółki Sig Sauer poinformowali, że w grudniu ruszą dostawy karabinu automatycznego M8 Next Generation Squad Weapon dla żołnierzy US Army. M8 zajmie miejsce karabinu M7 – także produkcji Sig Sauera – w roli standardowego karabinu US Army. Nie byłoby w tym nic zaskakującego, wymiana starego na nowe jest koniecznością, gdyby nie to, że „stary” karabin wprowadzono trzy lata temu.
M7 jest częścią rodziny systemów NGSW (Next Generation Squad Weapons), do której należą również lekki karabin maszynowy XM250 na nabój 6,8 × 51 mm, komputerowy celownik XM157 oraz różne rodzaje amunicji kalibru 6,8 milimetra. Celem programu NGSW był wybór nowej generacji broni strzeleckiej oraz wprowadzenie następców karabinków automatycznych M4 i ręcznych karabinów maszynowych M249.
Pierwotnie konkurs NGSW miał być rozstrzygnięty pierwszym kwartale roku budżetowego 2022, co oznaczało ostatni kwartał roku kalendarzowego 2021. Pierwsze egzemplarze nowej broni miały trafić do jednostek już latem roku 2022, ostatecznie program zanotował niewielkie opóźnienia. Karabinek automatyczny NGSW-R (R – Rifle), mający zastąpić M4, nosił pierwotnie oznaczenie XM5, później zmieniono je na XM7 (a po wprowadzeniu do służby literę „X” usunięto). Z kolei erkaem NGSW-AR (Automatic Rifle), czyli następca M249, otrzymał oznaczenie XM250.
Wiosną 2022 roku Pentagon zawarł z SIG Sauerem wstępny kontrakt wartości 20,4 miliona dolarów i dziesięcioletnią umowę na produkcję uzupełniającą po cenie stałej. W ciągu najbliższych pięciu lat US Army planowała wydać na zakup karabinów, celowników XM157 FCS od Vortex Optics i amunicji około 1,4 miliarda dolarów. Tylko w ciągu roku budżetowego 2023 dostarczonych miało zostać 28 tysięcy NGSW, w tym 15 tysięcy XM5 i 13 tysięcy XM250, a do tego 29 tysięcy XM157, za łączną kwotę 221 milionów dolarów.

Major Jonathon Bless testuje optykę karabinu XM7 w Fort Campbell w stanie Kentucky.
(Capt. Andrew Lightsey IV / US Army)
Obie bronie zasilane są amunicją 6.8 × 51 mm Common Cartridge (.277 Fury) o hybrydowej konstrukcji opracowaną przez Sig Sauera. Naboje charakteryzują się hybrydową łuską z mosiężnym korpusem i podstawą ze stali nierdzewnej, co zapewnia lepszą wydajność i mniejszą masę.
Niestety M7 – wywodzący się z coraz popularniejszej rodziny karabinków Sig Sauer MCX Spear – okazał się bronią o niskiej użyteczności. Niemal od samego początku otrzymywał słabe recenzje, żołnierze wskazywali na jego nieporęczność, w tym zbyt dużą masę i długość oraz nadmierne zużycie. Wysokie ciśnienie gazów generowanych podczas strzałów doprowadzało do szybszego zużycia komponentów, głównie luf.
Jeśli kiedykolwiek się zastanawialiście, czy nas wspierać czy nie – teraz nadszedł moment na decyzję.
Od blisko dwóch lat utrzymujemy się głównie z Waszej hojności i zrezygnowaliśmy z reklam Google. Od kilku miesięcy nasze dochody nie zbliżają się do założonego progu i nasza „poduszka”, z której finansujemy wszystko poza podstawowymi kosztami utrzymania serwera i domeny, się kurczy.
W tym roku byliśmy w Berlinie na ILA i w Kielcach na MSPO. Na przyszły rok też mamy ambitne plany. Tymczasem koszty utrzymania serwisu idą w górę. Zależy nam aby Konflikty dalej były wolne od reklam Google, dlatego prosimy Was o wsparcie.
Jeśli chcecie dorzucić swoją cegiełkę, możecie zrobić to przez Patronite.pl lub Buycoffee.to.
M7 stał się też przedmiotem nieoficjalnego raportu, w którym kapitan US Army Braden Trent, wówczas kursant Expeditionary Warfare School, będącej częścią Marine Corps University w Quantico, określił ten karabin wprost jako „niesprawny”. Takie wnioski wyciągnął, realizując projekt mający zbadać funkcjonalność tej broni.
Efektem projektu miała być pomoc żołnierzom i dowódcom w podejmowaniu lepszych decyzji. Jak się jednak okazało, karabin nie miał pożądanych cech, a nawet miał stanowić zagrożenia dla strzelca. Miało tak być za sprawą średniego ciśnienia w komorze nabojowej XM7, które przekraczało 5515 barów.
Sig Sauer twierdził, że karabin przystosowano do tego, aby wytrzymał ciśnienie rzędu 8618 barów. Przedstawiciele spółki podkreślali również, że nie słyszeli o żadnym przypadku pęknięcia łuski od czasu, gdy Sig Sauer po raz pierwszy opracował tę amunicję.
Producent konsekwentnie odrzucał skargi na M7. Ale nadchodzące przejście z M7 na M8 jest teraz przedstawiane jako historia sukcesu i potwierdzenie zdolności przedsiębiorstwa do szybkiego działania na rzecz zaspokojenia potrzeb i wymagań żołnierzy. M8 miał uwzględnić wszystkie wiadomości zwrotne od wojska, a także wnioski własne inżynierów Sig Sauera.
Nowy karabin jest lżejszy od M7 o mniej więcej funt (454 gramy) i ma lufę o 3,5 cala (8,89 centymetra) krótszą. To jednak nadal parametry bez tłumika. Najważniejszym wyzwaniem projektowym było osiągnięcie redukcji masy, która wynosiła ponad 3,6 kilograma w przypadku karabinu bez amunicji, i prawie 4,5 kilograma z dołączonym tłumikiem. Była to radykalna różnica w stosunku do starszego karabinka M4A1, który waży 2,87 kilograma (bez amunicji).

Sierżant sztabowy Justin Bainbridge podczas szkolenia zapoznawczego z M8.
(Lt. Col. Michelle Lunato / US Army)
Według Josha Shoemakera, menedżera produktu Sig Sauera, M8 nie powinien sprawić problemów żołnierzom, którzy wcześniej otrzymali M7. Koszty przeszkolenia mają być marginalne.
Inną ważną zmianą jest opracowywanie nowego magazynka o zwiększonej pojemności. W zamian za ten mieszczący dwadzieścia nabojów M8 ma otrzymać magazynek o pojemności 25 nabojów. Standardowy magazynek poprzednika M7 – karabinka M4A1 – ma pojemność 30 nabojów. Dla niektórych żołnierzy przyzwyczajonych do takiego zapasu stanowiło to nie lada wyzwanie.
W ujęciu globalnym wyglądało to tak: wcześniej żołnierz ruszający do boju miał ze sobą siedem magazynków, co dawało 210 nabojów, zaś obecnie siedem magazynków daje do dyspozycji 140 sztuk amunicji. Różnica jest aż nadto widoczna. Wprowadzenie nowego magazynka zwiększy tę liczbę do 175 nabojów.
Największy problem sprawiało to podczas ćwiczeń, gdy żołnierze musieli uczyć się zarządzać zapasem amunicji. W boju łączna liczba nabojów miała nie być aż tak istotna, gdyż według producenta i US Army amunicja .277 Fury jest bardziej śmiercionośna, więc wystarcza na dłużej, gdyż zużycie jest mniejsze.
Nie jest jasne, czy 25-nabojowy magazynek będzie od razu dostarczany wraz z karabinkiem M8, gdy w grudniu broń ta trafi do służby. Opracowany później, będzie musiał przejść jeszcze testy, zanim będzie produkowany seryjnie. Sig Sauer twierdzi, że jest w stanie wypuścić ten produkt w czasie kilku miesięcy.
Dokumenty budżetowe opublikowane na początku roku wskazują, że US Army ogranicza zamówienia M7. Na razie dostarczono około 50 tysięcy egzemplarzy. Według danych na 2024 rok cele zakupowe obejmowały 111 428 karabinów M7. Jest niemal pewne, że do dostaw w takiej skali już nie dojdzie. Wojska lądowe nie wyjaśniły do tej pory, co zrobią z już dostarczonymi egzemplarzami, w szczególności po przezbrojeniu wszystkich żołnierzy w nowy M8. Shoemaker twierdzi, że opcji ich użytku do innych celów nie brakuje.
Broń może być wysyłana do jednostek szkoleniowych lub przenoszona do jednostek Gwardii Narodowej i rezerwy. Inną opcją będzie przygotowanie zestawów konwersji, aby przekształcić wszystkie M7 w M8. Według Shoemakera konwersja broni może odbyć się w mniej niż pięć minut poprzez odkręcenie w sumie czterech śrub: dwóch od lufy i dwóch od osłony dłoni. Teoria teorią, ale praktyka może wykazać zupełnie coś odwrotnego.