Premier Mark Carney poinformował 16 lipca, że Kanada zainwestuje prawie 2 miliardy dolarów kanadyjskich (5,4 miliarda złotych) w produkcję 190 nowych Opancerzonych Pojazdów Wsparcia Bojowego (Armoured Combat Support Vehicle, ACSV). Zakup ten stanie się wymiernym efektem partnerstwa między kanadyjskimi siłami zbrojnymi a tamtejszą filią General Dynamics Land Systems. Kanada zapłaci również GDLS-Canada za budowę kolejnych 35 pojazdów tego typu w wersji transportera piechoty (Troop Cargo Vehicle) dla Ukrainy.

– W coraz bardziej niebezpiecznym i podzielonym świecie rząd Kanady dba o to, aby kobiety i mężczyźni służący w naszych siłach zbrojnych otrzymywali to, czego potrzebują, wtedy, kiedy tego potrzebują – powiedział Carney.

Na skutek zakupu kanadyjska flota ACSV zwiększy się z 360 do 550. Większość dodatkowych wozów będzie wykorzystywanych do szkolenia w bazach Canadian Army w całym kraju. Wszystkie pojazdy mają być dostarczone w ciągu czterech lat od podpisania umowy. Nie wiadomo, w jakich konfiguracjach powstaną, ale można przypuszczać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że będą to odmiany już znane, a znak zapytania pojawia się jedynie przy proporcjach.

Według oficjalnych danych wstępną gotowość floty odnotowano już w styczniu 2025 roku, zaś ogłoszenie pełnej zaplanowano na 2028 rok. Canadian Army prawdo­po­dob­nie nadal jest zainteresowana zakupem samobieżnych moździerzy kalibru 120 milimetrów, dla których nośnikiem mogłyby się stać właśnie ACSV.

Jak zwykle w takich przypadkach nie zapomniano podkreślić, że partnerstwo to przyczyni się do wzrostu liczby miejsc pracy w całym kraju. Na oficjalnych stronach rządowych możemy przeczytać, że będą zaangażowane liczne przedsiębiorstwa: od hutników z InterPro w Reginie, którzy produkują stal wykorzystywaną w pancernych kadłubach, przez inżynierów z Thales Canada w Saint-Laurent, projektujących systemy termowizyjne, po techników z IMP Aerospace & Defence w Enfield, którzy budują specjalistyczne podzespoły.

Utrzymanie Konfliktów jako serwisu wolnego od reklam Google to dla nas priorytet. Dzięki Waszemu wsparciu z Patronite i BuyCoffee udało się to do tej pory i chcielibyśmy, aby tak zostało.

Żeby działać bez reklam Google, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie. To próg, który pozwala nam skupić się na pracy. Jeśli chcecie dorzucić swoją cegiełkę, możecie zrobić to przez Patronite.pl lub Buycoffee.to.

Nie spodziewamy się, że każdy będzie nas wspierał finansowo. Ale jeśli zdecydujecie się pomóc, zadbamy o to, by każda złotówka realnie pracowała na rozwój serwisu.

Nasze comiesięczne raporty finansowe możecie przeczytać tutaj.

WRZESIEŃ BEZ REKLAM GOOGLE 61%

– Będą to prawdziwe arcydzieła inżynierii, ponad 6 tysięcy pracowników pochodzących od ponad 600 kanadyjskich dostawców z całego kraju pomoże je zaprojektować, skonstruować i utrzymać flotę przez wiele lat – pochwalił się Carney.

Jest to pierwsze oficjalne partnerstwo w ramach Strategicznych Ram Partnerstwa Strategii Przemysłu Obronnego – nowej inicjatywy, której celem jest ustalenie długoterminowej wizję wzmocnienia bazy przemysłu obronnego. Działania te podjęto w następstwie decyzji prezydenta USA Donalda Trumpa z 2025 roku o nałożeniu na Kanadę wysokich ceł i grożenia aneksją.

Kołowy transporter opancerzony LAV 6.0.
(Amqui, na licencji CC BY-SA 4.0)

na licencji CC BY-SA 4.0)[/caption]

– Nie powinniśmy już wysyłać trzech czwartych naszych wydatków na obronność do Ameryki – powiedział Carney 9 czerwca 2025 roku.

Ogólny wydźwięk był taki, ze Kanada musi ograniczyć sojusz z USA, szczególnie w odniesieniu do sprzętu wojskowego produkowanego u sąsiada. Carney pozostawił jednak otwartą furtkę do współpracy z firmami amerykańskimi, takimi jak GDLS-Canada, pod warunkiem, że podejmą one zobowiązania ekonomiczne wobec Kanady. Nie ma więc nic za darmo. GDLS-Canada ma szukać jak największej liczby partnerów kanadyjskich. Porozumienie o partnerstwie z tą spółką zawarto w okresie, gdy Kanada stara się wzmocnić siły zbrojne i spełniła kryterium NATO dotyczące wydatków na obronę na poziomie 2% produktu krajowego brutto.

– Strategiczne partnerstwa z kanadyjskim przemysłem mają fundamentalne znaczenie dla zapewnienia siłom zbrojnym Kanady zdolności niezbędnych do obrony terytorium państwa dziś i w przyszłości – oświadczył minister obrony David McGuinty. – Współpracując z zaufanymi kanadyjskimi partnerami, wzmacniamy naszą bazę przemysłu obronnego, wspieramy wysoko wykwalifikowane miejsca pracy i promujemy innowacje, które wzmacniają bezpieczeństwo i suwerenność naszego państwa.

Wróćmy teraz do samych pojazdów. Zgodnie z zapowiedzią rządu nieujawnioną liczbę ACSV rozmieszczono w ramach dowodzonej przez Kanadę Wielonarodowej Brygady NATO na Łotwie. Ponadto Kanada przekazała Ukrainie 89 ACSV, zaś do dostarczenia kolejnych 35 zobowiązała się podczas szczytu NATO w dniach 7–8 lipca w Ankarze. Pojazdy te będą częścią kanadyjskiego pakietu pomocy wojskowej o wartości ponad 8,5 miliarda dolarów.

Produkcja ACSV ruszyła w sierpniu 2020 roku (na podstawie zawartego rok wcześ­niej długo wyczekiwanego kontraktu). Linię montażową uruchomiono w prowincji Ontario, gdzie mieszczą się zakłady kanadyjskiej filii General Dynamics Land Systems. Wówczas założono, że dostawy będą realizowane do lutego 2025 roku. Proces ten uległ pewnemu opóźnieniu i nie ma precyzyjnych danych, czy wszystkie znalazły się już w linii. Ostatnią wzmianką na stronach rządowych jest wykonanie przeglądu krytycznego projektu (CDR) wersji inżynieryjnej w lutym 2025 roku. Nowe wozy najpierw uzupełniały, a potem zastępowały w linii przestarzałe gąsienicowe pojazdy opancerzone M113 TLAV (kanadyjski wariant M113A3) i LAV II Bison, zbudowane na bazie Piranhi II.

Kontrakt na 360 pojazdów tego typu podpisano we sierpniu 2019 roku, a kanadyjski podatnik musiał na to wyciągnąć z kieszeni kwotę nieznacznie przekraczającą 2 miliardy dolarów. Główny wykonawca prężnie budował sieć powiązań i łańcuch dostaw. Zawarto umowy podwykonawcze z ponad 30 przedsiębiorstwami. ACSV powstają na bazie lekkich transporterów LAV 6.0 i mogą odgrywać różnorodne role na polu walki. Struktura zamówienia przedstawiała się następująco: 70 w wersji transportera piechoty, 49 w wozów ewakuacji medycznej, 97 pojazdów dowodzenia, 18 walki radioelektronicznej, 19 inżynieryjnych, 13 logistycznych, 54 zabezpieczenia technicznego oraz 70 polowych warsztatów remontowych.

MTVL – jeden z wariantów kanadyjskich M113 – w bazie operacyjnej Sperwan Ghar w prowincji Kandahar w południowym Afganistanie.
(ISAF Headquarters Public Affairs Office from Kabul, Afghanistan)

Pojazdy uzbrojono w zdalnie sterowane stanowiska uzbrojenia Protector RS4 dostarczone przez norweskie przedsiębiorstwo Kongsberg Defence&Aerospace na podstawie kontraktu z GDLS-C opiewającego na kwotę 500 milionów koron norweskich (197 milionów złotych według dzisiejszego kursu). Kanadyjskie Protectory są stabilizowane w dwóch osiach i mogą być uzbrojone w karabiny maszynowe różnych kalibrów (maksymalnie 12,7 milimetra) lub granatnik automatyczny kalibru 40 milimetrów. Masa modułu to 135–195 kilogramów bez broni i amunicji, zaś około 295 kilogramów po wyposażeniu w karabin M2 kalibru 12,7 milimetra i 400 naboi.

O odżywających planach szerokich inwestycji w kanadyjskie wojska lądowe pisaliśmy na początku tego roku. Ottawa chce nie tylko znacznie wzmocnić siły pancerne, ale również zainwestować w podniesienie potencjału wojsk zmechanizowanych. Wówczas, powtarzając za serwisem Shephard Media, pisaliśmy, że po pierwsze Kanadyjczycy zamierzają kupić ponad 250 wozów bojowych, po drugie – zmodernizować czołgi podstawowe Leopard 2 i kupić ich następców.

Na styczniowej konferencji Defense IQ International Armored Vehicles ujawniono, że mogłyby wejść do służby jeszcze w latach 2029–2031. Jeśli przyjmie się taki harmonogram, będzie trzeba zakasać rękawy i spieszyć się z procedurami, aby szybko przejść do faktycznych dostaw. Nowe wozy bojowe miałyby trafić do dwóch nowych batalionów kawalerii średniej (MEDCAV), które mają zostać wystawione przez przyszłą Dywizję Manewrową.

Government of Canada