Irlandzka służba morska ogłosiła plany modernizacji okrętów patrolowych typu Samuel Beckett. Oprócz prac konserwacyjnych i wymiany zużytych podzespołów mechanicznych planuje się montaż nowej stacji radiolokacyjnej średniego zasięgu, systemu walki radioelektronicznej oraz skonteneryzowanego modułu z sonarem holowanym Captas-1.

W przypadku sonaru holowanego umowę na dostawę trzech systemów podpisano w czerwcu ubiegłego roku. Umowa opiewała na kwotę 60 milionów euro i zawierała prawo rozszerzenia zamówienia o czwarty zestaw. Zrealizowanie opcji sprawi, że każdy z Beckettów dysponował będzie własnym modułem. W ramach kontraktu Thales, producent sonaru, będzie odpowiedzialny za szkolenie personelu, wsparcie eksploatacyjne oraz modyfikację systemów okrętów.

Captas-1 to kompaktowy holowany system sonarowy, najmniejszy przedstawiciel rodziny sonarów Captas, zaprojektowany z myślą o szybkiej integracji na różnych jednostkach pływających. Całość mieści się w jednym lub dwóch standardowych kontenerach, w których znajdują się między innymi wciągarka, system obsługi oraz urządzenia przetwarzania danych. Masa zestawu wynosi około 30–40 ton. System pozwala wykrywać okręty podwodne z odległości około 30 kilometrów, choć jest to górna granica zasięgu. Efektywność systemu zależy od warunków i charakterystyki danego akwenu.

Okręt patrolowy LÉ Samuel Beckett (P61). Irlandzkie siły morskie w latach 2014–2019 odebrały cztery patrolowce typu Samuel Beckett.

Obsługa systemu liczy od trzech do pięciu osób, instalacja lub demontaż zajmuje zaledwie kilka dni. System jest przystosowany do pracy na relatywnie małych jednostkach o wyporności od około 1000 ton, operujących z prędkością do około 12 węzłów podczas użycia sonaru. W porównaniu z większymi Captas-2 (ten trafi chociażby na polskie „Mieczniki”) czy Captas-4, wybrany przez Irlandię sonar ma mniejszy zasięg i dokładność śledzenia, ale jest dużo tańszy i prostszy w obsłudze.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

MAJ BEZ REKLAM GOOGLE 56%

Sonar służyć ma przede wszystkim do nadzoru podmorskiej infrastruktury krytycznej. W ubiegłym roku wyszło na jaw, że u brzegów Wysp Brytyjskich odkryto czujniki służące do moni­to­ro­wa­nia działalności operacyjnej okrętów podwodnych Royal Navy. Tobias Ellwood z Partii Konserwa­tywnej, piastujący w przeszłości stanowiska podsekretarza stanu w resortach obrony i spraw zagranicznych, oświadczył wówczas, że wedle jego wiedzy Rosjanie utworzyli „zdalnie sterowane platformy na dnie morza” jako stacje ładowania dla autonomicznych pojazdów podwodnych, które służą do mapowania dnia morskiego i instalacji krytycznych pod kątem potencjalnych działań sabotażowych. Sonary na patrolowcach mogą pomóc w zauważeniu takiej działalności.

Dublin nie planuje implementacji modułu ZOP, który byłby znacznie utrudniony, gdyż Becketty projektowano jako typowe okręty patrolowe. Nie mają odpowiedniego wygłuszenia, przez to ich charakterystyka hydroakustyczna może utrudniać korzystanie z sonaru i innego wyposażenia ZOP.

W ramach modernizacji patrolowce otrzymają nowy radiolokator do przeczesywania przestrzeni powietrznej nieokreślonego jeszcze typu. Wiadomo jedynie, że będzie to stacja średniego zasięgu. Będzie to duże wzmocnienie zdolności dla patrolowców, gdyż w momencie budowy nie zdecydowano się na montaż żadnej stacji radiolokacyjnej poza radarami nawigacyjnymi. Bez zmian pozostałby jednak optoelektroniczny system kierowania ogniem, wykorzystywany głównie do rozpoznawania celów i kierowania ogniem 76-milimetrowej armaty automatycznej OTO Melara.

Kolejną nowością jest montaż systemu walki radioelektronicznej, czego Becketty nigdy nie miały. Tutaj również nie sprecyzowano modelu i producenta. W ramach prac na pokładach powstałoby dodatkowe pomieszczenie operacyjne do obsługi nowych systemów. Bez zmian pozostałby jednak dotychczasowy pakiet uzbrojenia.

Irlandia posiada cztery okręty patro­lowe typu Samuel Beckett wprowa­dzone do linii w latach 2014–2019: LÉ Samuel Beckett (P61), LÉ James Joyce (P62), LÉ William Butler Yeats (P63), LÉ George Bernard Shaw (P64). Są to jednostki o długości 90 metrów i wyporności 2256 ton, obsadzane przez 44-osobową załogę. Napędzane przez dwa silniki wysokoprężne Wärtsilä o mocy 7300 koni mechanicznych każdy, rozwijają prędkość 23 węzłów. Zasięg przy prędkości 15 węzłów wynosi 6 tysięcy mil morskich, a autonomiczność to 21 dni.

Jak na typowe okręty patrolowe przystało, zwłaszcza używane przez tak oszczędny kraj jak Irlandia, nie dysponują pokaźnym pakietem uzbrojenia. Składa się ono jedynie z dziobowej armaty automatycznej OTO Melara kalibru 76 milimetrów i dwóch zdalnie sterowanych modułów uzbrojenia z 20-milimetrową armatą Rheinmetall Mk 20 Rh-202 na stropie nadbudówki w okolicach śródokręcia (po jednym na burtę). Uzupełniane są przez kilka stanowisk dla karabinów maszynowych. Cztery patrolowce kosztowały irlandzkiego podatnika w sumie 270 milionów euro.

Becketty uzupełniane są przez dwa patrolowce typu Róisín, które podniosły banderę w latach 1999–2001. W 2023 roku Irlandia odkupiła od Nowej Zelandii wycofane w 2019 roku jed­nostki HMNZS Pukaki i HMNZS Rotoiti typu Lake za 26 milionów euro w miejsce wycofanych w 2022 roku patro­lowców LÉ Orla i LÉ Ciara typu Peacock. Te po remoncie rozpoczęły służbę we wrześniu 2024 roku jako LÉ Gobnait i LÉ Aoibhinn.

Z czterech Beckettów aktywną służbę pełnią rotacyjnie trzy jednostki. Obecnie aktywnie działa prototypowy Samuel Beckett. Jeden okręt typu Róisín jest w remoncie, a drugi w rezerwie. Z kolei z nowo pozyskanych patrolowców aktywną służbę pełni jedynie Aoibhinn.

W 2024 roku irlandzki rząd planował pozyskanie okrętu wielozadaniowego (MRV). Miał on zastąpić wycofany cztery lata temu okręt flagowy LÉ Eithne (P31) i umożliwić realizację szerokiego zakresu zadań – od logistycznych po patrolowe – zarówno na wodach irlandzkich, jak i poza nimi. Jednak w związku z pogarszającą się sytuacją bezpieczeństwa dowództwo irlandzkiej floty dąży do zmiany założeń programu, tak aby zamiast typowego okrętu wsparcia pozyskać wielozadaniowy okręt bojowy (MRCV).

Óglaigh na hÉireann