Holenderskie wojska lądowe po raz pierwszy przetestowały wieloprowadnicowe wyrzutnie pocisków rakietowych PULS (Precision and Universal Launch System). Podczas dwudniowych ćwiczeń, które odbyły się dniach 7–9 lipca na poligonie Breezanddijk we Fryzji, odpalono łącznie szesnaście rakiet, aby sprawdzić, czy system działa zgodnie z przeznaczeniem i spełnia wymogi bezpieczeństwa. Wszystkie pociski trafiły w granice wyznaczonego obszaru docelowego, Ministerstwo obrony uznało próby za udane.

Holendrzy nie tylko przetestowali same wyrzutnie, ale też sprawdzili poziom wyszkolenie i zgranie załóg. Strzelania stanowią oficjalny etap weryfikacji po pierwszej dostawie czterech wyrzutni PULS w lutym 2024 roku. Według holenderskiego ministerstwa obrony stanowią kamień milowy w ponownym wprowadzeniu artylerii rakietowej do holenderskich wojsk lądowych po dziewiętnastu latach. Tym samym Holandia jest o krok od uzyskania zdolności do realizacji uderzeń dalekiego zasięgu w ramach brygadowych grup bojowych.

W ramach ogólnego wzmocnienia potencjału artyleryjskiego Koninklijke Landmacht resort obrony zdecydował się na utworzenie nowej jednostki wsparcia ogniowego: 11. Dywizjonu Artylerii Samobieżnej (Afdeling Rijdende Artillerie), do którego trafi osiem wyrzutni, pozwalających na utworzenie jednej baterii. Taka sama liczba (druga bateria) wejdzie do uzbrojenia 41. Dywizjonu Artylerii Polowej (Afdeling Veldartillerie), cztery pozostałe znajdować się będą w rezerwie.

Elbit Systems informował o zdolności systemu PULS do eliminacji celów naziemnych po otrzymaniu danych celowniczych z holenderskich samolotów bojowych F-35A. Zdolność tę sprawdzono podczas ćwiczeń NATO „Ramstein Flag” w kwietniu tego roku, podczas których PULS wykonywał precyzyjne uderzenia. Wówczas również pierwszy raz F-35 wykorzystały system wymiany danych do przesyłania współrzędnych celowniczych artylerii rakietowej. Testy przeprowadzano w ramach współpracy z US Air Force, przedstawicielami Lockheeda Martina i holenderskiej organizacji naukowo-badawczej TNO. Holandia ma posiadać 52 F-35A i już teraz stara się budować zdolność do prowadzenia działań wielodomenowych.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

STYCZEŃ BEZ REKLAM GOOGLE 86%

Umowę między ministerstwami obrony Izraela i Holandii w przedmiocie zestawów PULS dla Koninklijke Landmacht podpisano 18 maja 2023 roku. Tamtejszy podatnik zapłaci 305 milionów dolarów za dwadzieścia PULS-ów. Wyrzutnie miały być zintegrowane z platformą samochodową wybraną przez dowództwo do spraw wyposażeniowych COMMIT i uzbrojone w pociski rakietowe różnego zasięgu. Kontrakt obejmował też usługi szkoleniowe i serwisowe.

Holenderski kontrakt stał się klarownym dowodem na sukces izraelskiej artylerii w Europie. Holandia odrzuciła ofertę amerykańską – dwadzieścia zestawów M142 HIMARS. Jako powody wyboru izraelskiego sprzętu wskazano, że może on przenosić większą jednostkę ognia i jest kompatybilny z wyrzutniami zamówionymi przez Duńczyków (PULS wybrali również Hiszpanie w ramach programu SILAM).

W styczniu prezydent Serbii Aleksandar Vučić ujawnił, że również to bałkańskie państwo kupiło PULS-y. Zakup tego systemu rozważają także Niemcy, którzy chcą dostosować artylerię do wymagań współczesnego pola walki w programie Przyszłościowego Systemu Ognia Pośredniego (Zukünftiges System Indirektes Feuer, ZukSysIndirF).

Kontrakt jest częścią szerszego programu o wartości 515,3 miliona euro, obejmującego zakup systemów precyzyjnego rażenia dalekiego zasięgu, w tym wyrzutni, systemów kierowania ogniem, opancerzonych pojazdów Scania Gryphus, początkowych pakietów amunicji do użytku bojowego i w ramach szkoleń, infrastruktury dowodzenia i kontroli oraz łączności, symulatorów i części zamiennych.

Pierwsze cztery wyrzutnie, zamontowane na pojazdach Tatra 815-7 w układzie 6 × 6, dostarczono na początku 2024 roku. Od tego czasu wykorzystywane były do zdobywania doświadczenia operacyjnego i szkolenia żołnierzy. Wszystkie zostaną później przebudowane do ostatecznej konfiguracji holenderskiej, a więc z podwoziem Scania Gryphus 8 × 8 wyposażonym w opancerzone kabiny i system automatycznego przeładowywania modułów rakietowych, umożliwiający załogom samodzielne ładowanie kontenerów z wyrzutniami. Dostawy pozostałych szesnastu egzemplarzy, już zamontowanych na platformie Gryphus, planowane są na lata 2025-2026 (do tego czasu ma nastąpić pełna integracja wszystkich wyrzutni).

Haubica samobieżna Panzerhouwitser 2000NL kalibru 155 milimetrów.
(Dutch Government Department of Economy, Creative Commons CC0 1.0 Universal Public Domain Dedication)

Obecnie holenderskie wojska lądowe mogą prowadzić pośrednie wsparcie ogniowe za pomocą moździerzy kalibru 120 milimetrów (bliskiego zasięgu) i haubic samobieżnych PzH 2000NL kalibru 155 milimetrów, które zdolne są razić cele w zasięgu do 50 kilometrów. PULS wypełni lukę w zakresie dalekiego zasięgu – nawet 300 kilometrów. Holandia od 1988 roku eksploatowała 22 wieloprowadnicowe wyrzutnie M270 MLRS. Ze służby wycofano je w 2004 roku, po czym zostały sprzedane Finlandii.

Wyrzutnia PULS-a składa się z dwóch obrotowych wieloprowadnicowych kontenerów startowych, które pozwalają na odpalanie kierowanej amunicji rakietowej kalibru 122–370 milimetrów. Mogą to być pociski AccuLAR kalibru 160 milimetrów i donośności 40 kilometrów, Extra kalibru 306 milimetrów i donośności 150 kilometrów oraz Predator Hawk kalibru 370 milimetrów i donośności 300 kilometrów. W każdym kontenerze znajduje się dziesięć pocisków AccuLAR, cztery Extra albo dwa Predator Hawk. W przypadku zastosowania pocisków rakietowych kalibru 122 milimetry liczba ta wzrasta do osiemnastu.

Holenderskie ministerstwo obrony