W czasie targów Farnborough International Airshow potwierdziły się informacje z początku tego roku o zaintere­so­wa­niu Indonezji samolotami Leonardo M-346F. Azjatyckie państwo i włoski koncern podpisały kontrakt na 12 maszyn w wersji Block 20. Umowa ma wartość około miliarda euro.

Indonezja stanie się 23. użytkownikiem samolotów rodziny M-346. Równolegle z kontraktem na zakup samolotów podpisano umowę o współpracy z indonezyjskim przedsiębiorstwem PT ESystem Solutions Indonesia, które będzie odpowiedzialne za znaczną część serwisu, przeglądów i usług szkoleniowych związanych z nowymi samolotami.

Dostawy rozpoczną się w 2030 roku. Stosunkowo długi czas oczekiwania wynika z dużej popularności tych maszyn, a co za tym idzie – konieczności oczekiwania na wolne miejsca na linii produkcyjnej. Czas jest potrzebny również na przygotowanie lokalnego partnera do wypełniania zdań związanych z obsługą samolotów. Wymaga to zarówno przeszkolenia personelu, jak i poczynienia inwestycji w infrastrukturę.

Zakup M-346F jest dla Indonezji elementem szerszego planu modernizacji lotnictwa i zastąpienia przestarzałych samolotów szkolno-treningowych nowymi, które jednocześnie mogą wypełniać zadania bojowe. Dla Leonardo umowa jest potwierdzeniem jakości ich produktu i utrzymującego się wysokiego popytu na rynku międzynarodowym. To już drugie zamówienie na samoloty w wariancie Block 20 w zaledwie osiem miesięcy od jego wdrożenia. Pierwszym nabywcą jest Austria.

Szkolno-bojowy M-346F Block 20.
(Leonardo)

W tej chwili indonezyjskie siły powietrzne wykorzystują do szkolenia zaawansowanego siedem Hawków 109 i trzynaście T-50I. Dostawy kolejnych sześciu samolotów produkcji koreańskiej rozpoczęły się w listopadzie zeszłego roku. Do tego na stanie jest 21 Hawków 209 – są to jednomiejscowe lekkie samoloty bojowe. M-346F mogłyby zastąpić Hawki w obu rolach: szkolnej i bojowej.

M-346F Block 20

M-346 Block 20 został zaprezentowany po raz pierwszy w czasie targów Farnborough International Airshow w 2024 roku. Nowa wersja dysponuje większymi możliwościami bojowymi i jest lepiej dostosowana do szkolenia pilotów na wielozadaniowe samoloty bojowe najnowszej generacji. Maszyny w nowym standardzie oznaczono M-346T Block 20 (wariant szkolno-treningowy) i M-346F Block 20 (wariant bojowy z zachowaną możliwością szkolenia).

Utrzymanie Konfliktów jako serwisu wolnego od reklam Google to dla nas priorytet. Dzięki Waszemu wsparciu z Patronite i BuyCoffee udało się to do tej pory i chcielibyśmy, aby tak zostało.

Żeby działać bez reklam Google, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie. To próg, który pozwala nam skupić się na pracy. Jeśli chcecie dorzucić swoją cegiełkę, możecie zrobić to przez Patronite.pl lub Buycoffee.to.

Nie spodziewamy się, że każdy będzie nas wspierał finansowo. Ale jeśli zdecydujecie się pomóc, zadbamy o to, by każda złotówka realnie pracowała na rozwój serwisu.

Nasze comiesięczne raporty finansowe możecie przeczytać tutaj.

WRZESIEŃ BEZ REKLAM GOOGLE 61%

Samolot ma siedem węzłów podwieszeń: dwa na końcach skrzydeł, cztery pod skrzydłami i jeden pod kadłubem. Asortyment uzbrojenia powietrze–powietrze obejmuje w tej chwili pociski krótkiego zasięgu IRIS-T i AIM-9X. Ponadto obejmuje szeroki wachlarz bomb (GBU-12, GBU-16, Lizard 2, GBU-38, GBU-32, Lizard 4, GBU-39 SDB, Teber czy Spice), pocisków powietrze–ziemia (Brimstone, Marte-ER i niekierowane pociski rakietowe) oraz zasobników celowniczych, walki elektronicznej i rozpoznawczych (RecceLite, Sniper-XR, Lite­­­ning 5). W samolocie zainstalowano także system zarządzania uzbrojeniem pozwalający na wprowadzanie danych o celu i innych parametrów. Co więcej, bojowy Master zyskał również łącze danych pozwala­jące na wymianę informacji pomiędzy samolotem i odpalonym pociskiem, a także radar AESA, którego typu jeszcze nie ujawniono. To otwiera drogę do integracji pocisków powietrze–powietrze średniego zasięgu.

M-346 napędzany jest dwoma silnikami Honeywell F124-GA-200 o ciągu 28 kiloniutonów każdy. Prędkość maksymalna wynosi 1060 kilometrów na godzinę, a pułap – 13 715 metrów. Zapas zabieranego paliwa – dwie tony. Z trzema dodatkowymi zbiornikami paliwa (630 litrów każdy) zasięg maksymalny do przebazowania wynosi 2220 kilometrów (1660 kilometrów bez dodatkowych zbiorników). Samolot może wykonywać manewry z przeciążeniami do +7,3 g.

Linia montażowa M-346 w Venegono.
(Leonardo)

Z samolotami jest zintegrowany naziemny komponent pakietu szkoleniowego (Ground Based Training System). Składa się on z symulatorów o różnym poziomie odwzo­ro­wa­nia rze­czy­wis­tości, multi­medial­nych materia­łów edukacyj­nych, systemu planowania misji i systemu wsparcia logistycznego. W nowej wersji do szkolenia zostaną wykorzys­tane zdobycze techniki związane z wirtualną rzeczy­wis­toś­cią i sztuczną inteligencją. Do tego piloci są wyposażeni w nowe hełmy z wyświet­la­czami prze­zier­nymi wyko­rzys­tu­ją­cymi technikę roz­sze­rzo­nej rzeczy­wis­tości. Polega to na nakładaniu na wyświet­la­czu generowa­nych kompu­te­rowo obrazów na rzeczywisty świat. Dzięki temu zainstalowany w samolocie system szkoleniowy Embedded Tactical Training System zyska jeszcze większe możliwości.

ETTS pozwala na symulowanie działania systemów pokładowych i uzbrojenia myśliwca oraz wspólne szkolenie z samolotami rzeczywistymi i tymi generowanymi przez komputer, których piloci siedzą w symulatorach. Zgodnie z obowiązującymi trendami Leonardo wskazuje, że takie możliwości, dzięki zmniejszeniu liczby prawdziwych samolotów zaangażowanych do szkolenia, redukują koszty i emisję dwutlenku węgla.

List intencyjny w sprawie AW149

W trakcie Farnborough International Airshow podpisano także list intencyjny dotyczący pozyskania przez Indonezję śmigłowców wielozadaniowych AW149. Maszyny mają być przeznaczone dla marynarki wojennej do wypełniania misji poszukiwawczo-ratunkowych.

Zdolność sił ratowniczych do działania nad morzem ma kluczowe znaczenie dla Indonezji. W zależności od metodologii pomiaru i tego, które wyspy są uwzględniane, łączna długość linii brzegowej tego państwa jest określana w przedziale od 54 700 do ponad 80 tysięcy kilometrów. Powierzchnia wód terytorialnych i archipelagowych wynosi około 3,25 miliona kilometrów kwadratowych, a po uwzględnieniu wyłącznej strefy ekonomicznej wzrasta do 6,16 miliona kilometrów kwadratowych.

AW149 ma długość 17,6 metra razem z wirnikiem, a średnica wir­nika to 14,6 metra. Maksymalna masa startowa wynosi 8300 kilogramów i może być opcjonalnie zwiększona do 8600 kilogramów. Łopaty wirnika głównego są zainstalowane na przegubach, a przekładnia główna może pracować bez smarowania do pięćdziesięciu minut. Napęd stanowią dwa silniki General Electric CT-7-2E1. Dla zwiększenia bezpie­czeństwa śmig­ło­wiec wyposażono w dwie niezależne instalacje elektryczne i hydrauliczne.

Załogę stanowi dwóch pilotów, ale śmigłowiec może być pilotowany przez tylko jedną osobę. Dostęp do kabiny transportowej o wymiarach wewnętrz­nych 3,47 × 2,24 × 1,42 metra i objętości 11,2 metra sześciennego zapewniają umiesz­czone z obu stron drzwi przesuwane o szerokości 1,6 metra. Wyposażenie specjalistyczne zależy od wymagań zamawiającego, ale może obejmować między innymi szperacz poszukiwawczy, głowicę opto­elektro­niczną, terminal łączności sateli­tarnej, radar pogodowy i poszukiwawczy, wyciągarki, wyposażenie medyczne oraz konsolę operatora sensorów kierującego akcją ratunkową.

Leonardo