Chorwacki resort obrony oficjalnie rozpoczął procedowanie zakupu dwóch korwet rakietowych. Według planów mają być to największe i najbardziej zaawansowane okręty bojowe, które kiedykolwiek służyły w tamtejszej marynarce wojennej. Nowe okręty w zależności od wybranego projektu mają kosztować chorwackiego podatnika od 660 milionów do nawet 1,6 miliarda euro.

W ostatnich latach chorwacki rząd sfinalizował kilka kluczowych programów modernizacji sił zbrojnych, pozyskując między innymi dwanaście myśliwców wielozadaniowych Dassault Rafale, zestawy przeciwlotnicze Mistral 3, bezzałogowce Bayraktar TB2, śmigłowce UH-60M czy bojowe wozy piechoty M2A2 Bradley. W ubiegłym roku podjęto decyzję o zakupie haubic samobieżnych Caesar Mk 2, czołgów Leopard 2A8, 420 ciężkich pojazdów terenowych Tatra T-815-7 i systemów zwalczania bezzałogowych statków powietrznych. Równolegle, w celach szkoleniowych, wyleasingowano starsze Leopardy 2A4HRV, które posłużą do przygotowania załóg i zaplecza technicznego pod docelowe „ósemki”.

Chorwaci priorytetowo traktowali unowocześnianie lotnictwa i wojsk lądowych jako trzonu sił zbrojnych i na potrzeby angażowania się w misje w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego. Z kolei modernizację marynarki wojennej ciągle odkładano na dalszy plan z uwagi na ograniczony budżet. Wprawdzie kupiono w krajowej stoczni Brodosplit kilka mniejszych okrętów patrolowych typu Omiš, ale te trafiają na wyposażenie straży wybrzeża.

Tak więc marynarze przez wiele lat musieli zadowolić się co najwyżej modernizacjami eksploatowanych kutrów rakietowych. Przełom nastąpił w pierwszej połowie ubiegłego roku, kiedy minister obrony Ivan Anušić przyznał, że trwają przygotowania do rozpoczęcia procedury zakupu dwóch lub trzech dużych okrętów bojowych klasy korweta. Zaznaczono wówczas, iż okręty będą przeznaczone do działań zarówno przybrzeżnych, jak i na otwartym morzu, i będą stanowić skok jakościowy dla marynarki. Zostaną wyposażone w systemy do zwalczania celów nawodnych, powietrznych i podwodnych, a dostawę pierwszej jednostki przewidziano na lata 2029–2030.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

LUTY BEZ REKLAM GOOGLE 85%

Przyznano też, że zakup może być dużym obciążeniem dla budżetu, stąd brano pod uwagę wspólne pozyskanie okrętów z innymi państwami. Pośród partnerów wymieniało się Rumunię i Grecję. Nowe okręty pozwoliłyby realizować zadania na całym Adriatyku lub nawet na Morzu Śródziemnym. Przez to chorwackie okręty byłyby obecne w misjach Unii Europejskiej lub grupach zadaniowych NATO.

Według ustaleń chorwackich mediów o zwycięstwo w postępowaniu walczy dwanaście stoczni, między innymi z Turcji, Francji, Niemiec, Włoch, Holandii, Hiszpanii, Stanów Zjednoczonych i Korei Południowej. Na liście zgłoszonych projektów znalazły się tureckie korwety typu Ada, francuskie Gowindy (na zdjęciu tytułowym), niemieckie K130 Braunschweig, holenderskie okręty rodziny Sigma, hiszpańskie Avante 2200 i południowokoreańska lekka fregata nieokreślonego projektu.

Turecka korweta typu Ada.
(US Navy / Mass Communication Specialist 3rd Class Louis Staats)

Ciekawe są informacje o rzekomym zgłoszeniu europejskiego projektu korwety patrolowej MMPC przez Włochów oraz nieokreślonego wariantu jednego z LCS-ów przez Amerykanów. Najprawdopodobniej byłby to okręt typu Multi-Mission Surface Combatant (MMSC), budowanego dla saudyjskiej marynarki wojennej w oparciu o projekt LCS-ów typu Freedom. Włosi zaproponować mieli również korwety typu Doha budowane w latach 2018–2023 dla Kataru.

Niemniej obecność MMPC oraz kosztowych i ryzykownych pod względem potencjalnych problemów eksploatacyjnych MMSC można uznać za nadinterpretację chorwackich ekspertów. Zgłoszone propozycje znacznie różnią względem wielkości, wyporności, uzbrojenia i przede wszystkim ceny. Według mediów najtańszą propozycję złożyli Turcy z korwetami typu Ada, natomiast Korea Południowa zaproponowała największy i najcięższy okręt.

Na obecną chwilę Hrvatska ratna mornarica opiera siły okrętowe na kutrach rakietowych typów Končar (jeden), Kralj (dwa) i Helsinki (też dwa). Kutry typu Končar zbudowano w liczbie sześciu sztuk latach 70. jeszcze dla jugosłowiańskiej floty. Po rozpadzie Jugosławii Zagrzeb otrzymał „w spadku” jeden kuter, a pozostałe jednostki trafiły do czarnogórskiej marynarki wojennej. Jednostki typu Kralj zbudowano w latach 90. już bezpośrednio na potrzeby nowo powstałej chorwackiej floty. Z kolei kutry rakietowe typu Helsinki odkupiono w 2009 roku od Finlandii, a same jednostki zbudowano w połowie lat 80.

Chorwackie kutry rakietowe Kralj Petar Krešimir IV (RTOP-11; na pierwszym planie) typu Kralj oraz Šibenik (RTOP-21) typu Končar podczas ćwiczeń „Harpun 24”.
(Ministarstvo obrane Republike Hrvatske)

Kutry wszystkich trzech typów zostały w toku służby częściowo zmodernizowane, otrzymując między innymi wyrzutnie pocisków przeciwokrętowych RBS 15.  Mimo modernizacji są to już wysłużone i wiekowe jednostki o nikłej przydatności we współczesnym konflikcie morskim i wymagają pilnego zastąpienia. Kutry rakietowe wspierane są przez okręty transportowo-minowe typu Silba, skromne siły przeciwminowe oraz kutry patrolowe straży wybrzeża.

Zakup nowych okrętów możliwy jest również dzięki szerszemu planowi modernizacji, którego realizację umożliwiło systematyczne zwiększanie zasobów finansowych. Budżet obronny na rok 2024 wzrósł o 22,2% w porównaniu z rokiem 2023, a na rok 2025 – o kolejne 18,2%. Celem Chorwacji jest przekroczenie 2% PKB w wydatkach na obronność przed rokiem 2027, osiągnięcie 2,5% do 2027 i 3% do 2030 roku.

US Navy / Petty Officer 3rd Class Ezekiel Duran