Brazylijska flota odebrała fregatę Tamandaré

Konsorcjum Águas Azuis, realizujące program budowy fregat rakietowych typu Tamandaré, podpisało w Rio de Janeiro umowę tymczasowego odbioru pierwszej jednostki (z czterech do tej pory zamówionych dla Marinha do Brasil). Podpisanie dokumentu odbioru stanowi kamień milowy w programie – formalnie potwierdza zakończenie etapu budowy, integracji systemów i prób morskich, a także przekazanie Tamandaré (F200) brazylijskiej flocie. Jednocześnie rozpoczyna się okres gwarancyjny obejmujący główne systemy i wyposażenie jednostki.

Kilka dni wcześniej fregata przeszła ostatnie próby morskie prowadzone przez konsorcjum Águas Azuis, złożone ze spółek ThyssenKrupp Marine Systems, Embraer Defense i Atech. Podczas testów załoga odpowiadała w pełni za obsługę i sterowanie jednostką, utrwalając procedury i zapoznając się z systemami pokładowymi. Ostatecznym etapem realizacji kontraktu będzie podpisanie protokołu końcowego odbioru, co powinno nastąpić mniej więcej za rok i formalnie potwierdzi przyjęcie jednostki do służby.

– Tymczasowy certyfikat odbioru okrętu stanowi materializację strategicznego projektu dla kraju – powiedział Fernando Queiroz, dyrektor generalny Águas Azuis. – Program dowodzi zdolności brazylijskiego przemysłu do absorpcji, rozwoju i integracji złożonych technologii, wzmacniając naszą suwerenność i bazę przemysłu obronnego. To powód do dumy dla Águas Azuis i firm wspierających, że przyczyniają się do modernizacji brazylijskiej marynarki wojennej oraz tworzenia miejsc pracy, wiedzy i rozwoju w Brazylii.

W ramach pierwszego etapu programu w 2020 roku podpisano kontrakt na budowę czterech fregat. Druga fregata, Jerônimo de Albuquerque (F201), została zwodowana w ubiegłym roku i jest w trakcie prac wyposażeniowych. Dwie kolejne – Cunha Moreira (F202) i Mariz e Barros (F203) – są na różnych etapach budowy i planuje się, że zostaną zwodowane odpowiednio w 2026 i 2027 roku. Cała trójka rozpocznie służbę w latach 2027–2028. W lutym brazylijska flota ogłosiła, że w najbliższym czasie rozpocznie się procedura zakupu drugiej partii czterech okrętów. Ich termin wejścia do służby wypadałby w okolicach 2030 roku.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

Na dziś podstawę brazylijskiej floty stanowi sześć fregat rakietowych – pięć typu Niterói i pojedyncza typu 22. Te pierwsze powstały jako seria sześciu okrętów przy wspar­ciu brytyjskiej stoczni Vosper Thornycroft pod koniec lat 70. Całą serię podzielono na dwa zasadnicze podtypy: wielozadaniową (dwa okręty) i zwalczania okrętów podwodnych (cztery). Cztery fregaty wybudowano w Wielkiej Brytanii, zaś dwie w Brazylii w stoczni Arsenal Marinha do Rio de Janeiro. Rozpoczęły one służbę w latach 1977–1980. W latach 1996–2005 okręty przeszły modernizację, jednak obecnie wymagają zastąpienia nową konstruk­cją. Pierwszą jednostkę wycofano w 2019 roku.

Dodatkowo w 1986 roku przyjęto do służby zmodyfikowaną fregatę serii, dostosowaną do roli okrętu szkolnego – Brasil (U27). Okręt pozbawiony jest uzbrojenia i sensorów.

Z kolei pojedynczą fregatę typu 22 przejęto od Brytyjczyków w 1997 roku. Dawny HMS Battleaxe (F89) aktywnie służy w brazylijskiej flocie jako Rademaker (F49), ale również wymaga zastąpienia nową konstruk­cją. W latach wcześniejszych brazylijska flota używała jeszcze trzech jednostek typu 22.

Brazylijska fregata Independência (F44) typu Niterói.
(Marinha do Brasil)

Przymiarki do pozyskania następców rozpoczęto w 2008 roku rozpoczęciem programu Prosuper (Programa de Obtenção de Meios de Superfície). Z powodu kryzysu jego realizację zarzucono w 2013 roku. Ostatecznie program budowy następcy dotychczas eksploatowanych fregat rozpoczęto w 2017 roku.

Początkowo Brazylia chciała kupić de facto korwety o wypor­ności 2800 ton i długości 103 metrów, jednak z czasem zmieniono koncepcję i jednostki wyewoluowały do fregat o wypor­ności prawie 3500 ton i długości 107 metrów. Do konkursu stanęły spółki TKMS i Embraer z okrętami bazującymi na koncepcji MEKO, Damen i Saab z typem SIGMA 10514, BAE Systems ze zmodyfikowaną wersją projektu fregat typu 31, Naval Group oraz Fincantieri.

Pojawiły się także oferty z Indii (stocznie Goa Shipyard Limited i Garden Research Ship­buil­ding and Engineers) oraz Ukrainy (stocznia Ukrinmasz ze zmodernizowaną wersją korwet projektu 58250). Planowano wówczas, że pierwsza jednostka będzie wcielona do floty w 2021 lub 2022 roku. Ostatecznie w marcu 2019 roku ogłoszono wybór propozycji TKMS i Embraera, a w marcu 2020 roku oficjalnie zawarto umowę o wartości 1,7 miliarda dolarów. Wykonawcą jest wspomniane konsorcjum Aguas Azuis (po naszemu: Błękitne Wody).

Fregaty mają długość 107,2 metra, szerokość 15,95 metra i wyporność 3500 ton. Ich zanurzenie maksymalne wynosi 5,2 metra. Napęd składający się silników wyso­ko­pręż­nych MAN 12V 28/33 DSTC pozwala na osiągnięcie prędkości 25 węzłów. Deklarowany zasięg wynosić ma 5,5 tysiąca mil morskich.

Prototypowa fregata Tamandaré podczas prób morskich.
(Marinha do Brasil)

Okręty będą mieć szeroki wachlarz nowo­czes­nego osprzętu elek­tro­nicz­nego, między innymi wielo­funk­cyjny radar trój­współ­rzędny Hensoldt TRS-4D AESA 3D, elek­tro­op­tyczny system kiero­wania ogniem Thales STIR 1.2 EO Mk 2, sonar pod­kad­łu­bowy Atlas Elekt­ro­nik ASO 713, system walki elek­tro­nicz­nej MB/Omnisys Defender Mk 3, dwa czujniki opto­elek­tro­niczne dalekiego zasięgu Safran PASEO XLR i okrętowy system kierowania walką ANCS (ATLAS Naval Combat System). Dodatkowo dysponować mają wyrzutnią celów pozornych.

Nowoczesne ma być także uzbrojenie, w którego skład wejdą brazylijskie pociski prze­ciw­okrę­towe AV-RE40 MANSUP, mogące zwalczać okręty w odległości 75 kilometrów, armata auto­ma­tyczna Leonardo Super Rapid kalibru 76 mili­metrów oraz armata auto­ma­tyczna Rheinmetall Sea Snake kalibru 30 milimetrów. Uzbrojenie prze­ciw­lot­nicze opierać się będzie na systemie Sea Ceptor, którego efektorem są pociski rodziny CAMM (Common Anti-Air Modular Missile). Ten sam typ będzie stanowić efektor w polskich fregatach Miecznik.

Fregaty Tamandaré dysponować mają także dwiema wyrzutniami SEA TLS-TT dla lekkich torped Mk 46. Załoga liczyć ma 136 oficerów i marynarzy. Okręty będą także miały hangar i lądowisko dostosowane do współ­pracy z każdym typem śmigłowców pokładowych używanych przez Brazylię, aż po H225M i Seahawki.