Marynarka wojenna Brazylii ogłosiła, że w najbliższym czasie rozpocznie się procedura zakupu drugiej partii fregat rakietowych typu Tamandaré. Zamówione mają zostać cztery okręty, co zwiększy łączną ich liczbę do ośmiu.

W ramach pierwszego etapu programu w 2020 roku podpisano kontrakt na budowę czterech fregat. Okręt prototypowy – Tamandaré (F200) – został zwodowany w sierpniu 2024 roku i przechodzi obecnie próby morskie. Przyjęcie okrętu do służby zaplanowano na ten rok. Druga fregata, Jerônimo de Albuquerque (F201), została zwodowana w ubiegłym roku i jest w trakcie prac wyposażeniowych.

Z kolei dwie ostatnie fregaty pierwszej serii – Cunha Moreira (F202) i Mariz e Barros (F203) – są na różnych etapach budowy i planuje się, że zostaną zwodowane odpowiednio w 2026 i 2027 roku. Cała trójka rozpocznie służbę w latach 2027–2028. W przypadku drugiej serii termin wejścia do służby wypadałby w okolicach 2030 roku.

Na dziś podstawę brazylijskiej floty stanowi sześć fregat rakietowych dwóch typów – pięć typu Niterói i pojedyncza typu 22. Te pierwsze powstały jako seria sześciu okrętów przy wspar­ciu brytyjskiej stoczni Vosper Thornycroft pod koniec lat 70. Całą serię podzielono na dwa zasadnicze podtypy: wielozadaniową (dwa okręty) i zwalczania okrętów podwodnych (cztery). Cztery fregaty wybudowano w Wielkiej Brytanii, zaś dwie w Brazylii w stoczni Arsenal Marinha do Rio de Janeiro. Rozpoczęły one służbę w latach 1977–1980. W latach 1996–2005 okręty przeszły modernizację, jednak obecnie wymagają zastąpienia nową konstruk­cją. Pierwszą jednostkę wycofano w 2019 roku.

Dodatkowo w 1986 roku przyjęto do służby zmodyfikowaną fregatę serii, dostosowaną do roli okrętu szkolnego – Brasil (U27). Okręt pozbawiony jest uzbrojenia i sensorów.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 2000 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Rozumiemy, że nie każdy może sobie pozwolić na to, by nas sponsorować, ale jeśli wspomożecie nas finansowo, obiecujemy, że Wasze pieniądze się nie zmarnują. Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

KWIECIEŃ BEZ REKLAM GOOGLE 82%

Z kolei pojedynczą fregatę typu 22 przejęto od Brytyjczyków w 1997 roku. Dawny HMS Battleaxe (F89) aktywnie służy w brazylijskiej flocie jako Rademaker (F49), ale również wymaga zastąpienia nową konstruk­cją. W latach wcześniejszych brazylijska flota używała jeszcze trzech jednostek typu 22.

Przymiarki do pozyskania następców rozpoczęto w 2008 roku rozpoczęciem programu Prosuper (Programa de Obtenção de Meios de Superfície). Z powodu kryzysu jego realizację zarzucono w 2013 roku. Ostatecznie program budowy następcy dotychczas eksploatowanych fregat rozpoczęto w 2017 roku.

Fregata Constituição (F-42) typu Niterói.
(Marinha do Brasil, Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 Generic)

Początkowo Brazylia chciała kupić de facto korwety o wypor­ności 2800 ton i długości 103 metrów, jednak z czasem zmieniono koncepcję i jednostki wyewoluowały do fregat o wypor­ności prawie 3500 ton i długości 107 metrów. Do konkursu stanęły spółki TKMS i Embraer z okrętami bazującymi na koncepcji MEKO, Damen i Saab z typem SIGMA 10514, BAE Systems ze zmodyfikowaną wersją projektu fregat typu 31, Naval Group oraz Fincantieri.

Pojawiły się także oferty z Indii (stocznie Goa Shipyard Limited i Garden Research Ship­buil­ding and Engineers) oraz Ukrainy (stocznia Ukrinmasz ze zmodernizowaną wersją korwet projektu 58250). Planowano wówczas, że pierwsza jednostka będzie wcielona do floty w 2021 lub 2022 roku. Ostatecznie w marcu 2019 roku ogłoszono wybór propozycji TKMS i Embraera, a w marcu 2020 roku oficjalnie zawarto umowę o wartości 1,7 miliarda dolarów. Wykonawcą jest konsorcjum Aguas Azuis (po naszemu: Błękitne Wody), w którego skład wchodzą TKMS Embraer i Atech. Wszystkie okręty zostaną zbudowane w Brazylii.

Fregaty mają długość 107,2 metra, szerokość 15,95 metra i wyporność 3500 ton. Ich zanurzenie maksymalne wynosi 5,2 metra. Napęd składający się silników wyso­ko­pręż­nych MAN 12V 28/33 DSTC pozwala na osiągnięcie prędkości 25 węzłów. Deklarowany zasięg wynosić ma 5,5 tysiąca mil morskich.

Prototypowa fregata Tamandaré podczas prób morskich.
(Marinha do Brasil)

Okręty będą mieć szeroki wachlarz nowo­czes­nego osprzętu elek­tro­nicz­nego, między innymi wielo­funk­cyjny radar trój­współ­rzędny Hensoldt TRS-4D AESA 3D, elek­tro­op­tyczny system kiero­wania ogniem Thales STIR 1.2 EO Mk 2, sonar pod­kad­łu­bowy Atlas Elekt­ro­nik ASO 713, system walki elek­tro­nicz­nej MB/Omnisys Defender Mk 3, dwa czujniki opto­elek­tro­niczne dalekiego zasięgu Safran PASEO XLR i okrętowy system kierowania walką ANCS (ATLAS Naval Combat System). Dodatkowo dysponować mają wyrzutnią celów pozornych.

Nowoczesne ma być także uzbrojenie, w którego skład wejdą brazylijskie pociski prze­ciw­okrę­towe AV-RE40 MANSUP, mogące zwalczać okręty w odległości 75 kilometrów, armata auto­ma­tyczna Leonardo Super Rapid kalibru 76 mili­metrów oraz armata auto­ma­tyczna Rheinmetall Sea Snake kalibru 30 milimetrów. Uzbrojenie prze­ciw­lot­nicze opierać się będzie na systemie Sea Ceptor, którego efektorem są pociski rodziny CAMM (Common Anti-Air Modular Missile). Ten sam typ będzie stanowić efektor w polskich fregatach Miecznik.

Fregaty Tamandaré dysponować mają także dwiema wyrzutniami SEA TLS-TT dla lekkich torped Mk 46. Załoga liczyć ma 136 oficerów i marynarzy. Okręty będą także miały hangar i lądowisko dostosowane do współ­pracy z każdym typem śmigłowców pokładowych używanych przez Brazylię, aż po H225M i Sea Hawki.

Marinha do Brasil