Zapewne większość z Was pamięta doskonale, co to była III Rzesza. 15 września 1935 roku Reichstag uchwalił Ustawy Norymberskie, w których skład wchodziła między innymi „Ustawa o ochronie krwi niemieckiej i niemieckiej czci”. Na jej mocy dziecko z niemiecko-żydowskiego małżeństwa określano mianem „żydowskiej krzyżówki pierwszego stopnia”. Taką „krzyżówką” była autorka.

Autorem książki „Działania komunistycznego aparatu represji wobec środowisk kombatanckich wileńskiej AK 1945–1980” jest dr Piotr Niwiński urodzony w 1966 roku. Jest absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, adiunktem w Instytucie Politologii Uniwersytetu Gdańskiego. Jak wskazuje tytuł książki, zajmuje się dziejami okręgu wileńskiego Armii Krajowej. Jest także autorem blisko stu publikacji dotyczących między innymi konspiracji antykomunistycznej i aparatu represji na Pomorzu po 1945 roku.

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak to jest pisać recenzję? Nieważne czego, czy to najnowszego spulchniacza do twardej gleby, czy też wysokobudżetowego filmu Quentina Tarantino. Tak naprawdę to nic trudnego. Wystarczy zapoznać się z produktem, przygotować kilka mądrych porównań i podać przykład „z życia wzięty”. Problem pojawia się, gdy produkt jest nad wyraz ambitny i na dodatek aby go zrecenzować, trzeba akurat mieć tytuł doktora nauk humanistycznych lub odkryć w sobie nieznane dotąd pokłady inteligencji.

W mojej dziesięciostopniowej skali ocen książka „Bogowie i generałowie” dostaje 7. Głównie za to, że opisuje losy czterech zupełnie od siebie różnych bohaterów, którzy stali po dwóch stronach konfliktu, ale również za to, że Jeff Shaara nie zapomniał o aspekcie militarnym i scenach batalistycznych co, nie ukrywam, przypadło mi do gustu.

Jednym pomaga układanie domków z kart w wietrzną pogodę, inni natomiast potrzebują czegoś znacznie bardziej ekscytującego, czegoś co pozwoli podnieść ciśnienie krwi płynącej w żyłach i dostarczyć niespotykanych wrażeń. Tym czymś może być na przykład podjęcie zawodu szpiega.

Zapomniane listy z Coetquidan to wbrew pozorom nie tylko zbiór listów polskich żołnierzy, ale także rys historyczny – geneza powstania polskiego obozu we Francji oraz przedstawienie warunków jakie w nim panowały. Nie mogło się także obyć bez przedstawienia postaci Rosy Bailly – osoby, która miała znaczny wpływ na sytuację emigracji polskiej we Francji po I wojnie światowej oraz żołnierzy polskich w czasie II wojny światowej.

6 czerwca 1944 roku rozpoczęła się największa operacja morsko-desantowa w historii. Operacja, której idea powstała już w 1943 roku podczas rozmów Roosevelta i Churchilla, miała dać początek utworzeniu frontu zachodniego i zapisać się na zawsze na kartach historii. Nigdy wcześniej nie przeprowadzono akcji na taką skalę, dlatego też wszystko musiało być dopracowane z największą dokładnością. Nie można było pozwolić sobie na niepowodzenie.

Autorem książki jest dr Zbigniew Wawer – historyk wojskowości zajmujący się historią Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w latach 1939–1945, czytelnikom znany jest między innymi z publikacji „Przechodniu powiedz Polsce... Narwik – Tobruk – Monte Cassino – Falaise”. Jest także autorem filmów dokumentalnych i programów dotyczących historii oręża polskiego.

Na koniec z czystym sumieniem mogę polecić książkę, nie tylko miłośnikom twórczości Charlesa Whitinga, którzy i tak po nią sięgną (o ile już tego nie zrobili), ale także wszystkim, którym bliskie są historie związane z II wojną światową. Jednym zdaniem „Rozkaz wymarszu” to typowa powieść historyczna i jak to określił jeden z moich redakcyjnych kolegów, „typowa książka do przeczytania przed snem”.

Hunowie byli jednym ze starożytnych ludów Wielkiego Stepu wywodzących się ze wschodnich obszarów Azji Środkowej. Od III wieku przed naszą erą najeżdżali na Chiny, skąd zostali wypędzeni w I wieku naszej ery. Około roku 300 zostali zaatakowani przez plemiona Żuan-Żuan co zmusiło ich do opuszczenia dotychczasowych siedzib i rozpoczęcia wędrówki w kierunku zachodnim. We wschodniej Europie pojawili się już w IV wieku, gdzie w późniejszym czasie utworzyli imperium.

Wkrótce doszło do bitwy pomiędzy Czyngis-chanem a sprzymierzonymi ze sobą Wang-chanem i Dżamuką. Pomimo ogromnej przewagi przeciwnika Czyngis-chanowi udało się ich pokonać. Podstępnie okrążył wojska Wang-chana w wąwozie i po trzydniowej walce odniósł kolejne zwycięstwo.

Bunt Żeligowskiego to szereg osobliwych wydarzeń z października 1920 roku. Rozegrały się na terenach Litwy, do których roszczenia zgłaszała jednak Polska. Nie były to roszczenia bezpodstawne, biorąc pod uwagę to, że samo Wilno i Wileńszczyzna zamieszkiwane były w większości przez ludność narodowości polskiej.

Po kilkukrotnym przesuwaniu terminu ofensywy niemieckiej, w lecie 1942r. nadszedł właściwy moment. Pierwsze etapy bitwy o Stalingrad rozpoczęły się na obszarze Ukrainy, od lipca do września 1942r. Z chwilą nastania lata warunki do walki stały się dogodne.