W mojej dziesięciostopniowej skali ocen książka „Bogowie i generałowie” dostaje 7. Głównie za to, że opisuje losy czterech zupełnie od siebie różnych bohaterów, którzy stali po dwóch stronach konfliktu, ale również za to, że Jeff Shaara nie zapomniał o aspekcie militarnym i scenach batalistycznych co, nie ukrywam, przypadło mi do gustu.

Jednym pomaga układanie domków z kart w wietrzną pogodę, inni natomiast potrzebują czegoś znacznie bardziej ekscytującego, czegoś co pozwoli podnieść ciśnienie krwi płynącej w żyłach i dostarczyć niespotykanych wrażeń. Tym czymś może być na przykład podjęcie zawodu szpiega.

Zapomniane listy z Coetquidan to wbrew pozorom nie tylko zbiór listów polskich żołnierzy, ale także rys historyczny – geneza powstania polskiego obozu we Francji oraz przedstawienie warunków jakie w nim panowały. Nie mogło się także obyć bez przedstawienia postaci Rosy Bailly – osoby, która miała znaczny wpływ na sytuację emigracji polskiej we Francji po I wojnie światowej oraz żołnierzy polskich w czasie II wojny światowej.

6 czerwca 1944 roku rozpoczęła się największa operacja morsko-desantowa w historii. Operacja, której idea powstała już w 1943 roku podczas rozmów Roosevelta i Churchilla, miała dać początek utworzeniu frontu zachodniego i zapisać się na zawsze na kartach historii. Nigdy wcześniej nie przeprowadzono akcji na taką skalę, dlatego też wszystko musiało być dopracowane z największą dokładnością. Nie można było pozwolić sobie na niepowodzenie.

Autorem książki jest dr Zbigniew Wawer – historyk wojskowości zajmujący się historią Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w latach 1939–1945, czytelnikom znany jest między innymi z publikacji „Przechodniu powiedz Polsce... Narwik – Tobruk – Monte Cassino – Falaise”. Jest także autorem filmów dokumentalnych i programów dotyczących historii oręża polskiego.

Na koniec z czystym sumieniem mogę polecić książkę, nie tylko miłośnikom twórczości Charlesa Whitinga, którzy i tak po nią sięgną (o ile już tego nie zrobili), ale także wszystkim, którym bliskie są historie związane z II wojną światową. Jednym zdaniem „Rozkaz wymarszu” to typowa powieść historyczna i jak to określił jeden z moich redakcyjnych kolegów, „typowa książka do przeczytania przed snem”.

Hunowie byli jednym ze starożytnych ludów Wielkiego Stepu wywodzących się ze wschodnich obszarów Azji Środkowej. Od III wieku przed naszą erą najeżdżali na Chiny, skąd zostali wypędzeni w I wieku naszej ery. Około roku 300 zostali zaatakowani przez plemiona Żuan-Żuan co zmusiło ich do opuszczenia dotychczasowych siedzib i rozpoczęcia wędrówki w kierunku zachodnim. We wschodniej Europie pojawili się już w IV wieku, gdzie w późniejszym czasie utworzyli imperium.

Wkrótce doszło do bitwy pomiędzy Czyngis-chanem a sprzymierzonymi ze sobą Wang-chanem i Dżamuką. Pomimo ogromnej przewagi przeciwnika Czyngis-chanowi udało się ich pokonać. Podstępnie okrążył wojska Wang-chana w wąwozie i po trzydniowej walce odniósł kolejne zwycięstwo.

Bunt Żeligowskiego to szereg osobliwych wydarzeń z października 1920 roku. Rozegrały się na terenach Litwy, do których roszczenia zgłaszała jednak Polska. Nie były to roszczenia bezpodstawne, biorąc pod uwagę to, że samo Wilno i Wileńszczyzna zamieszkiwane były w większości przez ludność narodowości polskiej.

Po kilkukrotnym przesuwaniu terminu ofensywy niemieckiej, w lecie 1942r. nadszedł właściwy moment. Pierwsze etapy bitwy o Stalingrad rozpoczęły się na obszarze Ukrainy, od lipca do września 1942r. Z chwilą nastania lata warunki do walki stały się dogodne.

Jak to zwykle bywa historia pokazała, że o prawdziwych bohaterach się zapomina (choć nie zawsze), a szczególnie o Polakach. Podczas II wojny światowej, zasłużył się wielu polskich żołnierzy, choć umniejszało się ich zasługi, tak jak choćby w bitwie o Monte Cassino.