Z okazji VII Międzynarodowego Dnia Pamięci o Holokauście Muzeum Historii Polski odsłania nową stronę internetową www.JanKarski.org, poświęconą legendarnemu emisariuszowi Polskiego Państwa Podziemnego, który alarmował przywódców Zachodu o Zagładzie w czasie, kiedy jeszcze można było ją zatrzymać.

Po raz pierwszy wzniósł się w powietrze 21 stycznia 1972 roku. Na czterdziestą rocznicę tego wydarzenia wspomnijmy ten niepozorny, już niemal zapomniany samolot, który przez trzy dekady niestrudzenie bronił amerykańskich lotniskowców przed zagrożeniem ze strony sowieckich/rosyjskich okrętów podwodnych.

– Ejże, kojarzę to nazwisko – wykrzykną teraz miłośnicy „Kompanii braci”. No pewnie, że kojarzysz. Oto bowiem wreszcie na polski rynek wróciły wspomnienia jednego z bohaterów kultowego serialu. Dwieście osiemdziesiąt stron porządnej literatury wojennej przywodzącej na myśl legendarne „Szkarłatne godło odwagi” Stephena Crane’a. Tyle że wszystko, o czym przeczytacie w „Kompanii spadochronowej” zdarzyło się naprawdę.

Początek lat dziewięćdziesiątych, rynek wyglądał jak wyglądał, był trochę przypadkowy. Wtedy to wydawnictwo Fantom Press International, które znane jest też z różnych niesławnych publikacji, kupiło prawa do tej właśnie książki. Ja wszedłem do nich po prostu z ulicy i dali mi jakiś potworny horrorek, więc go oddałem i powiedziałem, że mnie to w ogóle nie ciekawi. „A może pan chce zrobić Churchilla?”, padło pytanie. Ja na to: „Czemu nie?”

Rok 2011 był jakby wprost wzięty ze starego (ponoć chińskiego) przekleństwa: bodajbyś żył w ciekawych czasach. Poniżej przedstawiamy zestawienie niektórych kluczowych wydarzeń dla przemysłu wojskowego i sił zbrojnych świata w minionym roku.

Kiedy doświadczony nurek-instruktor Randy Jordan wybierał się na kolejną wycieczkę w głębiny u wybrzeży Florydy, nie miał pojęcia, co odnajdzie.

Tytułowy „Kardynał z Kremla” to postać w typie Gordijewskiego czy Kuklińskiego, superszpieg nie ze względu na cudowne, bondowskie umiejętności, ale ze względu na piastowane newralgiczne stanowisko. Zaczyna się jednak zaciskać wokół niego pętla. Trzeba się ulotnić, ale przecież KGB nie wypuści zdrajcy tylko dlatego, że ten ładnie poprosi.

Wydaje mi się, że gdyby 1. Pancerna nie była podporządkowana Brytyjczykom, ale armii Pattona, świat więcej by o niej usłyszał i my też bylibyśmy z niej bardziej dumni, gdyż jej działania byłyby wówczas bardziej typowe dla jednostek pancernych.

Podpułkownik Brian Egger z 480. Eskadry myśliwskiej stał się kolejnym, trzydziestym czwartym pilotem, który uzyskał 4000 godzin nalotu na F-16. Zważywszy na to, że liczba pilotów przeszkolonych na F-16 już dawno osiągnęła pułap pięciocyfrowy, osiągnięcie to zasługuje na szczególne uznanie.

Oto kluczowy komponent amerykańskiej polityki międzynarodowej. Ponoć pierwszym pytanie każdego prezydenta powiadamianego o nowym kryzysie politycznym gdzieś na drugim końcu świata brzmi: „Gdzie jest nasz najbliższy lotniskowiec”?

Wbrew temu, co zdaje się sugerować tytuł, Autor nie będzie wmawiał Czytelnikom, że wojna to cudowna rzecz, wymarzona przygoda dla każdego chłopaka i każdej dziewczyny z dobrego domu. Pokaże nam jednak, że u progu pierwszej wojny światowej tak właśnie postrzegano rozpoczynający się konflikt – młodzi żołnierze rwali się do walki, szukali wszelki legalnych i nielegalnych sposobów, aby trafić do jednostek, które jako pierwsze wyruszą na pole bitwy. Rzeczywistość szybko weryfikowała idealistyczne wizje. Okazywało się, że piękna ani na lekarstwo, za to szybko pojawiał się smutek. A także ból, strach, rozgoryczenie, a dla bardzo wielu – śmierć.

Panuje powszechne przekonanie, iż polscy pisarze nie potrafią pisać porządnych powieści z gatunku political fiction i techno-thriller, że Tom Clancy, Larry Bond, David Mason, Michael Crichton i reszta to pułap dla naszych rodaków nieosiągalni. Istnieją, rzecz jasna, Autorzy próbujący z tym walczyć, na przykład twórcy fenomenalnego „Pająka z góry Katsuragi”, Mirosław Bujko i Waldemar Dziak. Niestety, istnieją także Autorzy tworzący powieści, które podtrzymują, a nawet umacniają obiegową opinię. Autorzy tacy właśnie jak Vladimir Wolff.

Sikorsky Aircraft podpisała kontrakt z Ministerstwem Obrony Brunei na dostawę helikopterów S-70i Black Hawk.

Mróz wciąż tężał, paliwo zamarzało, aby odpalić silniki, trzeba było je rozgrzewać ogniem. Temperatury sięgały minus czterdziestu pięciu stopni. By ratować się przed zamarznięciem, Niemcy zdzierali zimową odzież z zabitych Rosjan, a czasem nawet z jeńców. Żołnierze podchodzący od zachodu, od strony Możajska, widzieli już wieże Kremla. I stanęli w miejscu. Osiągnęli krańcowy punkt zdolności fizycznych, psychicznych i logistycznych, przekroczyli granicę wytrzymałości, spoza której żadna siła na ziemi nie była w stanie ich zawrócić. Niemalże na samym progu Kremla Wehrmacht przegrał bitwę o Moskwę. Ale Sowieci jeszcze jej nie wygrali.

Z rodzinami – żonami i dziećmi – dowódców Armii Czerwonej związana jest pewna bardzo tragiczna historia. Najwyżsi dowódcy kategorycznie zabronili ewakuacji żon i dzieci, w związku z czym po wybuchu wojny rodziny dowódców pozostały na terenach zajętych przez nieprzyjaciela. Miało to swoje konsekwencje: część dowódców porzuciła podwładnych i zajęła się ratowaniem krewnych.

Wczoraj Szwajcaria ostatecznie rozstrzygnęła przetarg na nowy samolot myśliwski, następcę wiekowych Northrop F-5E/F Tiger II. Rywalizację między Typhoonem, Rafale'em i Gripenem wygrał ten ostatni.

Oto szalona idea: napisać thriller szpiegowski, którego zakończenie cały świat zna, nim jeszcze Autor siądzie do pracy. Na przykład thriller szpiegowski o zamachu Mehmeta Alego Ağcy na Jana Pawła II. Znane zakończenie? No pewnie, że znane. Tymczasem „Czerwony Królik” to naprawdę niezła powieść, a jej słabe punkty w żadnym wypadku nie wynikają z powszechnie znanego zakończenia.

To zaskakujące, jak wiele jest w stanie znieść człowiek, jakie katusze fizyczne i psychiczne jest w stanie przezwyciężyć i nie dać się złamać. Każdy ma jednak pewne granice wytrzymałości. Gdy je osiągnie, umiera – od razu lub po pewnym czasie, w pełni świadomy lub ledwie przytomny, ale umiera. Czasem wszakże pojawiają się ludzie, którzy osiągają te granice i je przekraczają, a mimo to żyją nadal. Ludzie absolutnie niezłomni. Ludzie tacy jak Louis Zamperini.

Pierwsze F-16 pojawiły się na poznańskiej ziemi 9 listopada 2006 roku, co zapoczątkowało szereg zmian w lotnictwie wojskowym. Od procesu szkolenia personelu latającego i technicznego, szeregu inwestycji budowlanych, nauki języka angielskiego, znajomości nowej technologii, na zmianie mentalności kończąc.

Największą zaletą powieści Adama Przechrzty jest oczywiście to, że Autor swobodnie czerpie ze swojej niebagatelnej wiedzy. A kluczowym słowem nie jest tutaj „niebagatelnej”, ale „swobodnie”. Wielu pisarzy ma sporą wiedzę w tematach obcych przeciętnemu zjadaczowi chleba, kłopoty sprawia im za to pochwalenie się nią w strawny sposób. Przechrzcie – nie. Nawet kiedy każe jednemu ze swoich bohaterów wygłosić najprawdziwszy wykład, Czytelnik nie odnosi wrażenia, że Autor przynudza. Należy oczywiście wyróżnić tradycyjne już przypisy na ostatnich stronach.

Co ciekawe, w „Ścieżkach myśliwego” praktycznie wcale nie pisze o swoich zwycięstwach – a przecież zaliczono mu ich oficjalnie aż 136. Gdyby nie marginalne wzmianki, że opisane w danym rozdziale zestrzelenie było jego zwycięstwem numer tyle a tyle, można by zwątpić, czy Autor w ogóle był asem myśliwskim (przypomnijmy, że do tego miana potrzeba pięciu strąceń). A jednak był, i to jednym z lepszych, uzyskał przecież więcej zestrzeleń niż Galland, nie wspominając już o Möldersie i Marseille’u, których błyskotliwe kariery przerwała przedwczesna śmierć.

Zacznijmy od tego, że powieść ma bardzo niewiele wspólnego z filmem pod tym samym tytułem (na całe szczęście). Osią fabuły są tutaj starania o pokój na Bliskim Wschodzie oraz próby storpedowania tychże podejmowane przez ludzi, którzy albo pokoju w ogóle nie chcą, albo też chcą, ale pod warunkiem, że druga strona podpisze bezwarunkową kapitulację. Ktoś mógłby stwierdzić, że sposób proponowany przez Clancy’ego ustami Jacka Ryana jest nie tyle nieortodoksyjny, ile wręcz szalony, a przy tym wymaga niezmierzonych pokładów dobrej woli po obu stronach.

Flight Lieutenant Jon Egging miał 33 lata.

Jeżeli macie jakieś pytania lub chcielibyście podzielić się własnymi spostrzeżeniami, zachęcamy do korzystania z komentarzy. Podkreślamy też, że artykuł skierowany jest nie do spotterów i weteranów pokazów lotniczych, ale do ludzi, którzy na imprezach tego typu zjawiają się rzadko, dla których będzie to być może pierwsza wizyta na sztandarowej imprezie lotniczej w naszym kraju.

Publikacja wyników badań dra hab. Nowika (a zarazem harcmistrza Nowika) stanowiła przełom – czy może raczej ważny element przełomu – w badaniach historycznych „Cudu nad Wisłą”, tłumaczy bowiem, jaka była tego cudu natura. Wspominanie w tytule o Enigmie jest jak najbardziej na miejscu, bo protoplastami Mariana Rejewskiego i spółki byli właśnie owi cudotwórcy, który dawali polskim dowódcom wgląd w sowieckie plany i rozkazy. Gdyby nie oni, do zwycięstwa potrzebne byłyby nam chyba cuda na miarę czternastego rozdziału Księgi Wyjścia.

Zemsta – rozkosz bogów. Zemsta – potrawa, która najlepiej smakuje na zimno. W literaturze obecna jest już od starożytności, ale najwybitniejszym chyba dziełem jej poświęconym był fenomenalny „Hrabia Monte Christo”. Opowieść o losach Edmunda Dantesa bezlitośnie niszczącego ludzi odpowiedzialnych za jego nieszczęścia to jedno z najpoczytniejszych dzieł literackich wszech czasów, trudno więc się dziwić, że inni powieściopisarze tak chętnie sięgają po ten motyw. Jeszcze ciekawiej robi się, gdy autor opisuje zdarzenia, których sam był świadkiem czy uczestnikiem?

Władze US Air Force uziemiły wszystkie Raptory w pierwszych dniach maja, reagując na serię incydentów, w których piloci zdradzali objawy hipoksji (niedotlenienia).

Cywilizacja chińska jest najstarszą nieprzerwanie istniejącą cywilizacją świata. Na przestrzeni ponad czterech tysięcy lat Państwo Środka przeszło wiele burz dziejowych, ale ta, która przetoczyła się przez Chiny w drugiej połowie XX wieku miałaby spore szanse w rywalizacji o miano największej. Pięć dekad wobec czterystu to mało, bardzo mało, lecz Terzani dobitnie pokazuje, że w tym okresie Chiny zostały wywrócone do góry nogami co najmniej dwa razy – przez Mao i przez Denga.

Śmigłowiec zaginął na wybrzeżu Tajlandii 19 lipca, jednak dopiero teraz odnaleziono wrak i ciała.

Król Salomon to miał klawe życie. Nawet nie ze względu na to, że miał do dyspozycji tysiąc żon – do dyspozycji, bo w kategoriach „dyspozycyjności” trzeba rozpatrywać naturę jego związków małżeńskich – ale ponieważ nikt z jego poddanych nie miał mu tego za złe i ani myślał obalać go za taką drobnostkę jak poligamia, skądinąd powszechna wśród ówczesnych monarchów. Teraz coś takiego by nie przeszło, niezależnie od tego, czy byłyby to związki sformalizowane, czy nie.

Na pierwszy rzut oka powieści Tomasza Kołodziejczaka kwalifikować by się mogły do literatury niskich lotów. Ot, fantastyka naukowa. Ostre rżnięcie z karabinów czy innych tam enegrolaserów, wielcy, sztucznie pompowani faceci, mnóstwo akcji… No tak, chciał nie chciał – papka. I co? I figa z makiem. Bo wystarczy przeczytać więcej niż pierwsze kilkadziesiąt stron, aby przekonać się, że powieści Kołodziejczaka z cyklu o Dominium Solarnym zakwalifikować można wyłącznie do powieści z najwyższej półki.

Postać Jacka Ryana należy do najsłynniejszych na świecie bohaterów cykli powieściowych, do tej samej ligi co Hercules Poirot, Bilbo Baggins (choć „Władca pierścieni” to jedna powieść, tyle że wydana w trzech tomach), Eugène de Rastignac czy Harry Potter. Zbudowane wokół niego uniwersum przyniosło autorowi grube miliony dolarów na przestrzeni blisko trzydziestu lat.

Co najmniej od czasów Sun Tzu wiadomo, że nic tak nie zwiększa szans na zwycięstwo jak zaskoczenie nieprzyjaciela. Chcesz atakować od północy? Niech twój wróg myśli, że zaatakujesz od południa. Chcesz wziąć go z flanki i otoczyć? Niech myśli, że uciekasz w bezładzie. Chcesz się desantować na Sycylii? Niech myśli, że celem desantu będzie Sardynia albo Grecja. Oto, jaki był cel operacji Mielonka.

Powiadają, że wszystko dobre, co się dobrze kończy. Tegoroczny Płocki Piknik Lotniczy zakończył się, niestety, tragicznie, ale trzeba obiektywnie przyznać, że była to dobra, wręcz bardzo dobra impreza. A wielka w tym zasługa samego Marka Szufy, który już nie pierwszy raz był główną atrakcją nadwiślańskich pokazów – tym bardziej szkoda, że kolejnych pikników z jego udziałem już nie będzie.

Silniki zniknęły z podstołecznej bazy Tel Nof.

Flightglobal.com i przedsiębiorstwo FLIR Systems poinformowały o planach udostępnienia w internecie transmisji na żywo z tegorocznego, 49. Międzynarodowego Salonu Lotniczego w Paryżu.

Nie ujawniono póki co szczegółów aktu oskarżenia.

Typhoon jest jedną z maszyn walczących w przetargu na 126 średnich myśliwców wielozadaniowych (MMRCA), który obecnie elektryzuje przemysł lotniczy na całym świecie.

Przystąpiono do cięcia arkuszy stali.

Jest styczeń roku 1942. Fabuła przenosi nas na pokład beznadziejnie przestarzałego niszczyciela USS Walker, który wraz z kilkoma innymi okrętami, między innymi bliźniaczym Mahanem stara się umknąć przed daleko potężniejszą flotyllą japońską z krążownikiem liniowym Amagi na czele. Dowódca Walkera, Matthew Reddy, wprowadza niszczyciel w burzę, licząc na to, że tam zdoła się skryć i uciec przed nieprzyjacielem. Ucieknie, a jakże. Ucieknie – mimo woli, rzecz jasna – aż do innego świata.

Wiemy już, jakie maszyny Battle of Britain Memorial Flight zaprezentują się na Air Show.

Ostatnia jednostka Harrierów opuściła ten kraj w 2010 roku.

Roosevelt stał w doku od sierpnia 2009 roku.

Przede wszystkim P-38L Lightning, odrestaurowany amerykański samolot myśliwski z okresu II wojny światowej.

Niszczyciel rosyjskiej Floty Pacyfiku Admirał Pantelejew rozpoczął dzisiaj jedenastodniową wizytę w Singapurze i Indonezji.

Stany Zjednoczone zastanawiają się, co począć z nadliczbowymi B-52, które ze względu na ustalenia traktatowe nie będą mogły już służyć jako nosiciele broni jądrowej.

Powieści często dzieli się umownie na „literaturę wysoką” i „literaturę popularną”. Ta druga opiera się ponoć na fabule i akcji, podczas gdy ta pierwsza – z definicji „lepsza” – to proza dla ludzi wrażliwych i inteligentnych, głęboko przemyślana, proza, którą „powinno się znać i cenić”. Istnieją jednak powieści zacierające ów podział, powieści kwalifikujące się teoretycznie do literatury popularnej, a jednak napisane z maestrią godną najwybitniejszych pisarzy. Rzecz jasna, piszę o tym nieprzypadkowo.

Deklaracje padły na najwyższym szczeblu.

Nowy amerykański niszczyciel nazwano na cześć odznaczonego Medalem Honoru członka Navy SEALs poległego w Afganistanie.

W tym tygodniu w zakładach Lockheeda Martina w Marietcie dobiegł końca montaż pierwszego z czterech samolotów transportowych C-130J Super Hercules dla sił powietrznych Kataru.

Pod koniec lat 90. Izrael zakupił w Niemczech trzy wybudowane w kilońskiej stoczni Howaldtswerke-Deutche Werft AG okręty podwodne o napędzie konwencjonalnym. Były to [i]Dolfin[/i], [i]Lewiatan[/i] i [i]Tekuma[/i]. W 2006 roku podpisano umowę na kolejne dwie. Teraz do tej grupy dołączył okręt numer sześć.

Posucha kreteńska na półkach polskich księgarń dobiegła właśnie końca za sprawą najpoczytniejszego współczesnego historyka. Jego „Stalingrad” i „Berlin” urosły już do rangi klasyków, a „Kreta” ma szansę do tego grona dołączyć. Na jej korzyść przemawia oczywiście to, że konkurencja jest nader nieliczna, ale nawet gdyby była bardzo liczna, wysoka jakość najnowszej – w Polsce, gdyż oryginał powstał dobre dwadzieścia lat temu – książki Beevora każe przypuszczać, iż ta zostawiłaby wszelką konkurencję w tyle.

Myśliwiec wielozadaniowy Super Hornet Block II to obecnie podstawowy samolot bojowy amerykańskiej floty.

Czy lotnictwo może wywrzeć wpływ na przebieg konfliktu w skali nie tylko taktycznej czy operacyjnej, ale i strategicznej? Obecnie stawianie takiego pytania byłoby słusznie uznane za niewczesny żart. Niemniej jednak, kiedyś w przeszłości ktoś musiał wpaść na ten pomysł, musiał przekonać doń ludzi „u steru”, a przede wszystkim musiał odpowiedzieć na pytanie: „jak?”. O tym wszystkim opowiada książka majora Michała Fiszera.

Książka Williama Weira próbuje rozprawić się z niektórymi spośród zakorzenionych już od dłuższego czasu błędnych przekonań. W piętnastu rozdziałach przedstawia ich piętnaście: tło, źródło mitu, postać tegoż oraz faktyczny przebieg wydarzeń (niekoniecznie w tej kolejności). Autor jest Amerykaninem, skupia się więc na mitach – rozumianych oczywiście jako mylne przekonania – pokutujących w jego kraju. Łatwo to zrozumieć, trudno zresztą oczekiwać, by w jednej książce rozprawił się ze wszystkimi mitami z całego świata. Mamy więc Galileusza i Nerona, mamy Bastylię i „Protokoły Mędrców Syjonu”, ale także Paula Revere’a i Harry’ego Lassetera, w naszym kraju praktycznie nieznanych.

Nie będzie szczególnie przesadnym twierdzenie, że polityk nie ma czegoś takiego jak prywatność, zwłaszcza współcześnie, gdy internet i telefony komórkowe przyspieszyły obieg informacji. W dawniejszych czasach nie było oczywiście wielkich możliwości śledzenia prywatnego życia polityków, ale nie znaczy to, że żadne tego typu informacje nie wyciekały. Prasa w miarę możliwości donosiła zwłaszcza o wpadkach i skandalach z udziałem polityków reprezentujących partię czy ugrupowanie z przeciwnej niż dana gazeta strony politycznej barykady. Ale prawdziwą skarbnicą wiedzy były wspomnienia, pamiętniki i autobiografie.

Prezydent Chińskiej Republiki Ludowej proponuje stworzenie ujednoliconej azjatyckiej polityki bezpieczeństwa.

Jednostka otrzyma imię USNS William McLean.

RAF lekceważył konieczność szkolenia pilotów.

Dla Polaków dzień dzisiejszy to oczywiście pierwsza rocznica katastrofy na lotnisku Siewiernyj. Amerykańska Marynarka Wojenna wspomina zaś tego dnia tragiczną śmierć załogi atomowego okrętu podwodnego Thresher.

Tajlandzkie siły zbrojne podobno skończyły właśnie układać długą „listę zakupów”. Wszystkie pozycje opiewają łącznie na miliard dolarów.

W XXI wieku coraz częściej dobry historyk, nie wspominając już o politologach, musi mieć rozeznanie w kwestiach finansów i ekonomii. Nie chodzi już nawet o trwającą właśnie interwencję w Libii (kwestia cen ropy pojawia się w tym kontekście częściej niż sprawy ściśle wojskowe) ani wcześniejszą inwazję na Irak – tu sprawa jest oczywista. Jednak nawet w czasie II wojny światowej sprawy gospodarcze odgrywały wiodącą rolę, one też legły u jej podstawy (czytaj: Wielki Kryzys). Stąd też w naszym portalu krótka recenzja tej książki.

Pilot żyje, odniósł niezagrażające życiu obrażenia.

RAF-owskie Typhoony działają obecnie nad Libią, pilnując przestrzegania zakazu lotów. W brytyjskich mediach pojawiły się informacje, jakoby Royal Air Force nie miało wystarczająco wielu przeszkolonych lotników, aby prowadzić operację libijską.

Sekretarz obrony uspokaja Kair.

Potwierdzono niedawno kolejną atrakcję największych pokazów lotniczych w Polsce. Będą to piloci i maszyny spod sztandaru Red Bulla: The Flying Bulls,

Nader niewielu ludzi przed trzydziestką się na to decyduje, a w tym gronie znaczący odsetek stanowią „celebryci”, dla których jest to sposób na zdobycie pieniędzy i rozgłosu. Richthofen niewątpliwie był takim ówczesnym „celebrytą” – w pewnym sensie także po drugiej stronie frontu – ale swoje wspomnienia spisał raczej powodowany szpitalną nudą lub też (co bardziej prawdopodobne) jako szkic przyszłej autobiografii. Należy się cieszyć, że to uczynił.

Sprawa nie jest świeża, przeszła jednak w polskich mediach bez echa, a że jest ciekawa, warto ją trochę odkurzyć. W zeszłym miesiącu prezes Światowego Kongresu Żydowskiego Ronald Lauder stwierdził, że Izrael powinien otrzymać zaproszenie do członkostwa w Pakcie Północnoatlantyckim.

Jak na siły morskie dziwięćdziesięciomilionowego kraju o linii brzegowej mającej ponad 3400 kilometrów długości Wietnamska Ludowa Marynarka Wojenna (Quân chủng Hải quân Việt Nam) jest zaskakująco słaba. Dzięki współpracy z Rosją ten stan rzeczy właśnie się jednak zmienia.

General Dynamics otrzymał kontrakt na dostawę amunicji ćwiczebnej do czołgów M1A1 i M1A2 Abrams.

Historia jest mistrzynią ironii. Do tego ironii brutalnej i okrutnej. Jakże bowiem inaczej, jeśli nie okrutną ironią, nazwać sytuację Żydów walczących w Wehrmachcie czy nawet SS, podczas gdy aparat państwowy hitlerowskiej III Rzeszy systematycznie mordował ich pobratymców? Niemniej jednak ofiarami tej ironii padali ludzie z krwi i kości, którzy musieli się w tej sytuacji zmagać z konfliktem tragicznym na miarę najlepszych sztuk teatru antycznego. O tych właśnie ludziach opowiada Bryan Mark Rigg.

Tajwańskie władze oficjalnie przyznają, że nowa chińska rakieta balistyczna Dongfeng-16 stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa wyspy. Po raz pierwszy informację tę podał w parlamencie dyrektor generalny Narodowego Biura Obrony Tsai De-sheng.

Riese. Prawdopodobnie większość zainteresowanych historią II wojny światowej kojarzy to złowieszczo brzmiące słowo. Riese. Przyznacie, że doskonale pasuje do tajemniczego, podziemnego kompleksu wykutego w górskim zboczu. Teraz o tunelach w Górach Sowich wiemy już całkiem sporo, ale gdy po raz pierwszy dowiedziało się o nich szersze grono Polaków, na temat instalacji o nieznanej nazwie i przeznaczeniu powstawały najfantastyczniejsze spekulacje.

Zaniepokojone ostatnimi wydarzeniami w Korei Północnej Ministerstwo Obrony Republiki Korei zamierza kupić… bombowce trudno wykrywalne dla radaru. Mało tego, minister Kim Kwan-jin przyznał, że Seul ma apetyt także na myśliwce stealth.

Obecnie Pakistańskie Siły Powietrzne mają na stanie 45 F-16 w wersji A/B, trwają też dostawy maszyn w nowoczesnej wersji C/D Block 52+. Póki co dotarło ich 14. Nie ujawniono, ile dalszych samolotów pragną zakupić władze w Islamabadzie.

Mamy rok 2011. „Niewidzialną siłę” rozpoczyna scena przyjęcia dyplomatycznego na bardzo wysokim szczeblu. Tu, na salonach Białego Domu, na oczach prezydenta Stanów Zjednoczonych umiera nagle niejaki Masorin, rosyjski polityk, gubernator Uralskiego Okręgu Federalnego. Wkrótce pojawia się ostateczna diagnoza: trucizna. Masorina zabito kurarą. Nietrudno się domyślić, że zlikwidowali go Rosjanie, a zrobili to w USA, aby wprowadzić zamieszanie i odsunąć od siebie podejrzenia.

Według generała Hideyukiego Yoshioki, odpowiedzialnego w japońskim Ministerstwie Obrony za rozwój lotnictwa, prototyp mógłby być gotów do pierwszego lotu już za trzy lata.

Brytyjskie Królewskie Siły Powietrzne podjęły ostateczną decyzję o rozwiązaniu 13. Eskadry i 14. Eskadry, stacjonujących odpowiednio w bazach Marham i Lossiemouth.

Maria Skłodowska-Curie zwyciężyła w plebiscycie na Polkę wszech czasów zorganizowanym przez miesięcznik „Mówią wieki” i Muzeum Historii Polski.

US Naval Air Systems Command przyznało koncernowi BAE Systems wart 14 milionów dolarów kontrakt na zainstalowanie systemów obronnych we wszystkich Ospreyach.

Troje holenderskich żołnierzy piechoty morskiej, załoga śmigłowca Lynx (dwóch mężczyzn i kobieta), zostali pojmani w Libii, w mieście Sirt nad zatoką Wielka Syrta, próbując ewakuować dwóch Europejczyków, w tym holenderskiego inżyniera.

Ze względu na sankcje nałożone przez ONZ na Libię Rosja może stracić aż 4 miliardy dolarów z powodu wstrzymania eksportu broni do tego państwa.

Wielka Historia – pozwólcie, że będę to pisał od dużych liter – przewija się tu tylko w tle, a nawet wtedy często ogranicza się do prowadzonych przez monarchów zabiegów polityczno-matrymonialnych. Jak bowiem powszechnie wiadomo, śluby stanowiły jedno z najpotężniejszych i najchętniej wykorzystywanych narzędzi polityki międzynarodowej.

Jak powszechnie wiadomo, wojsko to nie tylko musztra, regulaminy czy czołganie się po błocku z maską przeciwgazową na twarzy w rytm pokrzykiwań sadystycznego kaprala. Wojsko to także wielowarstwowa otoczka kulturowa – do niej zalicza socjolekt, czyli własna, wewnętrzna odmiana języka. Tym właśnie zajmiemy się dzisiaj.

Minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski odbywa właśnie podróż do Stanów Zjednoczonych. W jej trakcie weźmie udział w dorocznej edycji programu Wykłady Bronisława Geremka, poświęconego pamięci jednego ze swych poprzedników.

W niedzielę odszedł Frank Buckles, ostatni amerykański weteran I wojny światowej. Miał 110 lat.

Jordańskie Siły Zbrojne zgodnie z oczekiwaniami złożyły zamówienie na granatniki przeciwpancerne RPG-32, które w tym kraju nosiły będą nazwę Haszim.

Na miejsce przybyło sześć szwedzkich myśliwców.

Jak donosi CNN, czworo obywateli Stanów Zjednoczonych porwanych wraz ze swoim jachtem przez somalijskich piratów nie żyje.

Zgodnie z obietnicą wracamy do tematu kontrowersyjnych cięć kadrowych w brytyjskich siłach zbrojnych.

Bagdad postanowił odsunąć w czasie planowany na ten rok zakup osiemnastu myśliwców F-16 (w znanej Polakom wersji Block 52).

Kto czytał „Dzieci Groznego” norweskiej dziennikarki Åsne Seierstad, ten wie już, czego mniej więcej się spodziewać po Littellu. Amerykańsko-francuski pisarz skupia się na rozmaitych przejawach nadużywania władzy przez młodego prezydenta-dyktatora Ramzana Kadyrowa, jego administrację i prywatną armię ochroniarzy zwanych kadyrowcami.

Studenci nowojorskiego Columbia University postanowili uniemożliwić wystąpienie byłego żołnierza na odbywającym się w ratuszu spotkaniu dotyczącym pozwolenia żołnierzom Korpusu Szkoleniowego Oficerów Rezerwy na powrót na uczelnię.

Sytuacja finansowa Królewskich Sił Powietrznych nie jest wesoła. We wtorek kilkudziesięciu, być może nawet stu pilotów Royal Air Force usłyszy, że ich służba dobiegła końca.

Nie samymi MRAP-ami armia żyje.

Ceremonia pożegnalna 1 kwietnia.

Rosyjskie ministerstwo obrony obłożyło śmigłowce zakazem lotów po katastrofie, w której zginął pilot.

Katastrofa nastąpiła około 10.20 czasu lokalnego.

Wbrew polskiemu tytułowi książka nie ma nic wspólnego ze słynnym amerykańskim filmem Olivera Stone’a. W oryginale tytuł brzmi „The Longest Winter”, co dosłownie tłumaczyłoby się na polski jako „Najdłuższa zima”. I faktycznie, chyba należałoby taki pozostawić, nie jestem w stanie wymyślić niczego lepszego, a trudno mi sobie wyobrazić, że tak ni z gruszki, ni z pietruszki ktoś w wydawnictwie Znak postanowił nawiązać do filmu o wojnie wietnamskiej.