Bunt Żeligowskiego to szereg osobliwych wydarzeń z października 1920 roku. Rozegrały się na terenach Litwy, do których roszczenia zgłaszała jednak Polska. Nie były to roszczenia bezpodstawne, biorąc pod uwagę to, że samo Wilno i Wileńszczyzna zamieszkiwane były w większości przez ludność narodowości polskiej.

Konflikt światowy z lat 1914-1918 nazywany jest obecnie I wojną światową – była to jedna z najbardziej niszczycielskich wojen w dziejach ludzkości. W wyniku działań wojennych zginęło na świecie ponad 8,5 mln ludzi, 21,2 mln ludzi zostało rannych, 65 mln ludzi zmobilizowano. Do tego należy dodać osoby zmarłe w wyniku największej jak dotychczas pandemii lat 1918-1919 mającej podłoże w trwającej wówczas wojnie. Szacuje się, że grypa hiszpanka zabiła od pięćdziesięciu do stu milionów ludzi na całym świecie. Jak doszło do tego kataklizmu i czy musiało do niego dojść?

Bitwa jutlandzka, inaczej zwana w literaturze bitwą koło Skagerraku, była największą bitwą morską I wojny światowej, stoczoną przez marynarki wojenne II Rzeszy i Imperium Brytyjskiego. Jak się później okazało, była jedyną bitwą morską na taką skalę i nigdy więcej w czasie wojny nie doszło jednocześnie do starcia tylu okrętów.

Powstanie listopadowe rozpoczęło się 29 listopada 1830 roku w Warszawie, stolicy Królestwa Polskiego. Z punktu widzenia militarnego i gospodarczego było skazane na niepowodzenie ze względu na to, iż przeciwnikiem powstańców była jedna z największych potęg militarnych ówczesnej Europy – carska Rosja.

Konflikty narodowościowe zrodziły się z różnych przyczyn i wywodziły się bezpośrednio z wydarzeń z przeszłości poszczególnych narodów. Mimo to w niemal każdym sporze odnaleźć można cechy charakterystyczne.

Był bohaterem Związku Radzieckiego. Władze stawiały go za wzór cnót obywatelskich. Zrobiły zeń nawet męczennika. Młody chłopiec, urodzony w 1918 roku we wsi Gierasimowka za Uralem, mityczny pionier rozsławiony przez stalinowską propagandę, został bohaterem Związku Radzieckiego dlatego, że wydał na śmierć własnego ojca.

Sztabin to wieś położona w województwie podlaskim, nad Biebrzą. W I połowie XIX wieku była miejscem, w którym pewien nietuzinkowy właściciel ziemski, hrabia – Karol Brzostowski – wyprzedził swoją epokę, tworząc enklawę rozwojowej, opartej na kapitalistycznych zasadach, prężnie działającej spółdzielni rolno-przemysłowej.

Niemieckie okręty podwodne – niedoceniane w innych państwach – były jedyną siłą, która mogła zadać sprzymierzonym poważne ciosy na morzu. Problem stanowiło jedynie obowiązujące prawo międzynarodowe, które zakazywało atakowania statków handlowych bez wcześniejszego uprzedzenia.

Siły powstańcze w chwili podjęcia walki muszą rozwiązać poważny problem dotyczący umundurowania i oznakowania bojowników. Najczęściej muszą improwizować. Nie inaczej było z Wielkopolanami, którzy wieczorem 27 grudnia 1918 roku rozpoczęli walkę z pruskim (niemieckim) zaborcą.

Jesteś niczym dzikie zwierzę. To są ostatnie miesiące twojego życia, nie zasługujesz, by oddychać powietrzem tej ziemi i oglądać światło Pana, znikniesz z tego świata i nigdy już się nie pojawisz.