Skrzywiłem się bezwiednie, dublety... Idea podwójnych strzałów powstała w czasach, kiedy powszechnie używano rewolwerów – pistolety zbyt często się zacinały, względnie te w miarę bezawaryjne zawierały mniej niż dziesięć pocisków w magazynku. Z jednej strony trzeba było oszczędzać amunicję, z drugiej – mieć pewność, że trafiony przeciwnik już się nie podniesie.

Żadnych jęków, żadnych skarg! Chłopcy gotowi z zachwytu skakać po ścianach razem ze słonecznymi zajączkami! Tylko nie powiedziane jeszcze, kto kogo przeskoczy. Uśmiechnąłem się w duchu. Dziwna rzecz – od chwili kiedy uderzyłem Majon Thia w twarz, nie widziałem wokół siebie prawie nic prócz twarzy, całkiem jakbym oślepł albo zakazał sobie widzieć.

Filozof sapnął ponownie. Podniósł się nieco, wytarł umazane rękawice o ubranie kolejnego trupa. Gość miał na soiobie kurtkę, której kolor można by od biedy uznać za zgniłozielony. Ale nie miał na sobie żadnego plecaczka - ale może ten upadł gdzieś obok? Filozof zaczął przeszukiwać okolicę, metodycznie, powoli, odsuwając kolejne zwłoki. W tym miejscu Orbitery pokazywały wyraźnie stosy splecionych w męce ciał, plecaczek mógł się gdzieś zawieruszyć pomiędzy nimi.

To zdumiewające, co przy tym wydobywam na światło dzienne, a jeszcze bardziej zdumiewające jest to, że tyle wypowiedzi Hitlera tak bez śladu przemknęło mi mimo uszu. Jeszcze niedawno myślałem, że Hitler w mojej obecności powściągał się raczej przed okazywaniem nienawiści do Żydów. Mówił jednak więcej, niż sądziłem w swoich stanach wyparcia. To niepokojąca myśl, że nawet zdecydowana wola szczerości tak bardzo zależy od sytuacji.

Coś związanego z duszą… Z duszą świeżo zabitego człowieka… Z duszami niedawno zabitych ludzi… Nie mogę sobie przypomnieć. O co chodzi z tym deszczem – nie mogę sobie przypomnieć. W gaziku wszyscy milczą. Co zrobimy, jeśli teraz zaczną do nas strzelać? Też zaczniemy strzelać? Znowu? Znowu czołgać się, przebiegać, odczepiać magazynki, zakładać nowe, przeładowywać, strzelać…

Na czoło urzędnika wystąpiły kropelki potu. Z irracjonalną nadzieją, że może nie... przeniósł wzrok na koniec listu, gdzie było miejsce na podpis. Nadzieja prysła jak bańka mydlana. Podpis był odręczny, co nie pozostawiało wątpliwości co do jego właściciela: Witalij Jakuszyn. Zdecydował się doczytać do końca, by w pełni ocenić zagrożenie

W środku człowiek w masce wycierał miecz samurajski o ubranie jednej z ofiar. Wycelował broń w radio i oddał kilka strzałów. Statek wycieczkowy „Laura” został pozbawiony łączności. Obejrzała się za siebie, żeby zobaczyć reakcję Kwiatkowskiego.

List prezydenta Stanów Zjednoczonych (USA) Harry'ego Trumana do papieża Piusa XII w Watykanie napisany po zakończeniu II Wojny Światowej.

Na razie wszystko jest w porządku, ale wiesz, że to cisza przed burzą. Zawsze obok tej wioski coś się działo. Ktoś podkłada miny w nocy, strzela do konwoju i szybko znika na wzgórzach, więc tym razem jest podobnie…