Postać Jacka Ryana należy do najsłynniejszych na świecie bohaterów cykli powieściowych, do tej samej ligi co Hercules Poirot, Bilbo Baggins (choć „Władca pierścieni” to jedna powieść, tyle że wydana w trzech tomach), Eugène de Rastignac czy Harry Potter. Zbudowane wokół niego uniwersum przyniosło autorowi grube miliony dolarów na przestrzeni blisko trzydziestu lat.

Mimo że Polacy i Ukraińcy przez setki lat tworzyli jedno państwo, dzisiaj ta wspólna historia – pomimo wielu prób – bardziej dzieli, niż łączy. Wina leży po stronie obu narodów, wszyscy mamy grzechy na sumieniu. Dzieli także interpretacja historycznych wydarzeń i postaci. Dobrym przykładem może być hetman kozacki Iwan Wyhowski i stosunek do unii hadziackiej z 1658 roku, która powoływała do życia Księstwo Ruskie jako równoprawną – obok Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego – część Rzeczpospolitej, teraz już Trojga Narodów.

Co najmniej od czasów Sun Tzu wiadomo, że nic tak nie zwiększa szans na zwycięstwo jak zaskoczenie nieprzyjaciela. Chcesz atakować od północy? Niech twój wróg myśli, że zaatakujesz od południa. Chcesz wziąć go z flanki i otoczyć? Niech myśli, że uciekasz w bezładzie. Chcesz się desantować na Sycylii? Niech myśli, że celem desantu będzie Sardynia albo Grecja. Oto, jaki był cel operacji Mielonka.

Od niepamiętnych czasów ludzie toczą ze sobą walki. Historia pełna jest okupionych krwią i zniszczeniem konfliktów zbrojnych, które w mniejszym bądź większym stopniu wpłynęły na kształt dzisiejszego świata. Bitwy, starcia i potyczki prowadzono przy użyciu wszelkiej maści środków, jakie oferował dany okres. Pretekstów było wiele i nie zawsze stronami waśni kierowały uczciwość i sprawiedliwe pobudki, niejednokrotnie nastawione były na zysk, poszerzenie granic, zdobycie władzy i wpływów.

Temat Polaków służących w wojsku niemieckim został niedawno przypomniany Czytelnikom za sprawą książki „Polacy w Wehrmachcie”. „Polacy z Wehrmachtu” to książka mówiąca o tych samych ludziach, lecz w inny sposób. Kutzner i Rutkiewicz postawili przed sobą dość ważne pytanie. Kim byli żołnierze, którzy wcieleni do Wehrmachtu, narażali się na kule z obydwu stron frontu, by znaleźć się w szeregach Wojska Polskiego?

Hatzfeld, francuski pisarz, reporter i korespondent wojenny, przedstawia w „Nagości życia” wspomnienia trzynastu osób, które na afrykańskich bagnach przeżyły rzezie Hutu. Autor rozmawia z różnymi jednostkami, w różnym wieku, o różnym wykształceniu i zawodzie, ale tożsamych pod względem tego, co ich spotkało wiosną pamiętnego roku. Przytoczone w książce wspomnienia ukazują to, czego my, Europejczycy XXI wieku, nie jesteśmy sobie nawet w stanie wyobrazić. Widzimy zabijanie maczetami kobiet, dzieci, starców, ludzi, którzy jeszcze niedawno byli sąsiadami morderców. Widzimy zabijanie bez opamiętania, fanatyczne i z przyjemnością, zabijanie wszędzie, gdzie się da.

Od zarania dziejów ludźmi kierowały różne żądze. Pieniądze i władza – o tym marzą miliony ludzi na całym świecie. Jeżeli ktoś mówi, że kiedyś, dawniej było lepiej niż dziś, niech przeczyta „Życie prywatne i erotyczne w starożytnej Grecji i Rzymie”. Na 332 stronach Sławomir Koper stara się ukazać, jaki wpływ na dzieje antycznej ludzkości miały namiętności i pragnienie władzy ówczesnych królów, satrapów, cesarzy, ich żon, kochanek i matek.

Okres PRL jest jednym z tematów najbardziej eksploatowanych przez polskich historyków. Archiwalia są w większości w kraju, literatura jest już bardzo bogata, żyje także wielu świadków. Wydawałoby się, że napisanie interesującej pracy traktującej o wycinku tamtej rzeczywistości powinno być prostym zadaniem. „Patriotyzm wojskowy” pokazuje, że nie zawsze tak bywa.

Rynek wydawniczy i filmowy wzajemnie się nakręcają – rzecz oczywista. Co jakiś czas producenci, wydawcy i w końcu sami twórcy odświeżają dany temat, licząc na to, że „a nuż uda się jeszcze coś z tego wycisnąć”. Nie trzeba dodawać, że to „coś” jest najczęściej papierowe i zielone… Najlepszym przykładem z ostatnich lat jest chociażby motyw przygód piratów. Analogicznie rzecz się ma ze starożytnym Rzymem.

Tematyka światowego terroryzmu od kilkunastu lat jest jednym z najbardziej popularnych tematów w mediach. Impulsem do osiągnięcia takiego zainteresowania były oczywiście zamachy na WTC we wrześniu 2001 roku, jednak samo zjawisko istniało od znacznie dłuższego czasu. Cofając się w czasie, początki terroryzmu można umiejscowić na wiele wieków przed nasza erą, jednak dopiero rozwój środków masowego przekazu w drugiej połowie XX wieku wywołał szersze zaistnienie tego problemu w ludzkiej świadomości.