O PRL napisano już bardzo dużo. Temat, czemu trudno się dziwić, wałkowany jest z każdej możliwej strony.

Jakiś czas temu w odstępie paru dni wpadły mi w ręce dwie książki o wojnie, książki różnych autorów, poruszające tematy różnych wojen i na różne sposoby, ale jednak na swój sposób identyczne. Nie ma tam ani słowa o strategii, ani słowa o technice i sprzęcie, bardzo mało o wielkiej polityce.

Tytuł właściwie mówi wszystko o tej książce. Szczególnie, jeśli popatrzymy na widniejący na okładce dopisek: „historia państw świata XX wieku”. Oto nakładem wydawnictwa TRIO ukazała się kolejna książka z serii opisującej historię poszczególnych państw. Jest to już 27.

Tytuł właściwie mówi wszystko. Wiele mamy bowiem na naszym rynku księgarskim podobnych książek, opowiadających o życiu wojennym pilotów czy żołnierzy innych formacji. Także wspomnienia pisane przez samych uczestników wydarzeń nie stanowią wśród nich wyjątków.

Dzięki uprzejmości wydawnictwa Bellona w moich rękach znalazło się prawdziwe studium nad taktyką wojenną czasów starożytnych. Jest to pierwsza część dwutomowego dzieła poświęconemu wojnom okresu starożytności i wieków średnich.

W roku igrzysk olimpijskich w Pekinie na celowniku mediów ponownie znalazła się sprawa jednej z chińskich prowincji, Tybetu, od pięćdziesięciu lat walczącego o niepodległość.

.

To już moje trzecie spotkanie z dzielnym angielskim wojakiem Richardem Sharpe'em. Chciałbym jednak podkreślić, iż „Tygrys” to pierwsza chronologicznie część przygód tytułowego bohatera cyklu powieści Bernarda Cornwella.

Tadeusz Antoni Kisielewski, to znany polski politolog, geopolityk i analityk stosunków międzynarodowych. W swoich publikacjach porusza różne tematy jak np. zagadkowa śmierć gen. Sikorskiego.

Zanim otrzymałem do ręki niniejszą powieść, spotkałem się z jej tytułem i krótką zapowiedzią w wielu mediach. Po trosze ze względu na padające rekordy sprzedaży samej książki, a po trosze ze względu na zbliżającą się czerwcową premierę w naszych kinach ekranizacji powieści Philippy Gregory.

Narracja nie opiera się tylko na „socjalistycznych” organizacjach, autorka przedstawia również działalność, współpracę lub rywalizację o wpływy w społeczeństwie, a raczej wśród młodzieży między członkami ZMS a organizacjami kościelnymi czy nawet harcerstwem.

W rzeczywistości „Nie było powrotu” jest jedynie zbiorem osobistych przeżyć osiemnastu przedstawicieli ludności wschodnich terenów Rzeszy Niemieckiej, którzy za dyktaturę Hitlera oraz przegraną wojnę utracili własny Vaterland.