Nie ma co się czarować i już na wstępie trzeba to sobie jasno powiedzieć: jeśli nie jesteście poważnie zainteresowani tą problematyką, odpuście sobie czytanie dalszej części recenzji i darujcie sobie tę książkę. Jest to pozycja wąsko specjalistyczna, typowo naukowa i skierowana raczej do ludzi na co dzień zajmujących się problematyką terroryzmu – ewentualnie do studentów, ale bardziej nastawionych na samokształcenie, bo do obowiązkowych lektur z pewnością bym jej nie zaliczył.

Z materialnego punktu widzenia broń palna to bardzo proste urządzenie. Metal, drewno, może czasem niewielka ilość tworzyw sztucznych. Zadanie, jakie ma to urządzenie wypełniać, jest znane i niezmienne od lat: wyrzucić z lufy niewielki obiekt z dużą prędkością.

Zacznijmy po kolei. Przedmieścia Starachowic, rok 1939, żydowskie miasteczko ze swoimi problemami, biedą, antysemityzmem i zawieruchą wojenną. Siedemnastoletni Icek Erlichson, żyjący marzeniami syjonistycznymi, ogarnięty bezgraniczną miłością do Związku Radzieckiego, tego – jak mniema – raju robotników, kraju mlekiem i miodem płynącego, w którym wszyscy obywatele są równi bez względu na rasę czy religię, postanawia przekroczyć linię demarkacyjną między ZSRR i III Rzeszą.

Te drobne niedomagania nie wpływają jednak znacząco na ocenę pracy jako takiej. „Jednostka specjalna Brandenburg” pozwala Czytelnikowi spojrzeć na działania zbrojne podczas drugiej wojny światowej z interesującej perspektywy. Co ciekawe, opisy niektórych działań są znakomitym uzupełnieniem relacji zawartych w innych pracach, choćby w „Reporterze Diabła” Georga Schmidta-Scheedera. Choć nie jest to lekka książka, warto spakować ją do plecaka.

Zaznaczam, że nie jest to biografia władcy w sensie klasycznego dzieła. Autorka zaprezentowała inny pomysł na pracę, życie i legendę młodego króla interpretując przez pryzmat działań sławnego ojca, interesów ścierających się grup możnowładztwa, bezustannie intrygujących Krzyżaków, „białej” i „czarnej” wizji tragicznej kampanii antytureckiej i śmierci oraz podnoszonej przez długi czas w różnych zakątkach Europy plotki o cudownym ocaleniu i pokutnej tułaczce kawalera świętej Katarzyny.

William Edmund Butterworth Griffin, szerzej znany jako W.E.B. Griffin, jest jednym z bardziej znanych pisarzy powieściowych, jeśli chodzi o tematykę wojskową. Szczególne wsławił się seriami „Korpus” i „Braterstwo broni”. Akcja pierwszej serii osadzona jest w realiach US Marines, drugiej natomiast – w US Army, i na niej się skoncentrujmy, oto bowiem ukazał się najnowszy tom z tej serii: „Nowy gatunek”.

Pomimo że doniesienia o kolejnych zamachach są nam serwowane przez środki masowego przekazu od wielu lat i wydaje się, że ludziom temat ten już spowszedniał, to na rynku stale pojawiają się nowe książki poruszające tę tematykę.

Zagadnienie stosunku Kościoła rzymskokatolickiego do dwudziestowiecznych systemów totalitarnych jest problemem wciągającym wielu badaczy. Najgorętsze dyskusje toczą się zawsze wokół kwestii żydowskiej. Besier patrzy jednak na to zagadnienie z innej perspektywy, koncentrując się na kontaktach pomiędzy Watykanem a III Rzeszą jako dwóch państw opartych na zasadach autorytaryzmu, dołączając przy okazji inne wątki.

Józef Mützenmacher wpisuje się w poczet najbardziej tajemniczych postaci XX-wiecznej Polski. Zawiłość losów tego człowieka sprawia, że na podstawie jego biografii mógłby powstać serial telewizyjny bądź niejeden film kryminalno-sensacyjny. Kim zatem jest osoba, która wodziła za nos nie tylko najbliższe osoby, ale przede wszystkim rozmaite służby bezpieczeństwa?

Jakiego typu informacje poznamy – łatwo zgadnąć. Andrzej Antoni Kamiński i Tomasz Szczerbicki szczegółowo relacjonują historię użycia samochodów pancernych zarówno przez Wojsko Polskie (czy to II RP, czy ludowe), jak i przez naszych żołnierzy walczących w ramach naszych sił zbrojnych na zachodzie oraz w Armii Krajowej.