W mojej dziesięciostopniowej skali ocen książka „Bogowie i generałowie” dostaje 7. Głównie za to, że opisuje losy czterech zupełnie od siebie różnych bohaterów, którzy stali po dwóch stronach konfliktu, ale również za to, że Jeff Shaara nie zapomniał o aspekcie militarnym i scenach batalistycznych co, nie ukrywam, przypadło mi do gustu.

Obrodziło nam książkami o II wojnie światowej na Pacyfiku. Po świetnej „Ucieczce z głębin” Aleksa Kershawa na polskim rynku księgarskim pojawia się wstrząsająca opowieść żołnierza Korpusu Piechoty Morskiej wspominającego swój udział w bitwach na dwóch japońskich wyspach – Peleliu i Okinawie.

Od kilkunastu tygodni do kupienia jest trzecia część gry strategicznej Hearts of Iron. Jak zwykle szwedzka firma Paradox przenosi nas w realia drugowojennej rzeczywistości. Gra obejmuje na razie lata 1936–1948, ale z pewnością w ciągu najbliższych miesięcy Paradox wyda wersję rozszerzoną o kolejnych kilka lat. Gracz może się wcielić w przywódcę prawie każdego z krajów świata za wyjątkiem małych jak San Marino, Liechtenstein, Andora czy Wolne Miasto Gdańsk.

Czy strategie turowe odeszły w niepamięć? Młode polskie studio Wastelands Interactive już po raz drugi udowodniło, że turówki nadal mogą być interesujące. Czym jest Time of Wrath? Krótko: jest to strategia turowa osadzona w Europie w latach 1939-1948.

Tytułowa twierdza Beaufort to nazwa średniowiecznej fortecy położonej na terytorium dzisiejszego południowego Libanu, tuż przy granicy z Izraelem. Budowla posadowiona na grzbiecie blisko 700-metrowego, górującego nad całą okolicą wzniesienia przez wieki stanowiła doskonały punkt oparcia dla władających nią armii i zarazem obiekt pożądania ze strony ich przeciwników.

Pociąg życia - dobra mina do złej gry, uśmiech przez łzy, komediodramat... Opowieść napisana i wyreżyserowana przez Radu Mihaileanu opowiada o Żydach z małej wioski, którzy postanowili sami się deportować do Palestyny! Było lato 1941 r.

Z publikacjami wydawnictwa KAGERO spotkałem się po raz pierwszy w 2004 r., tj. w momencie wejścia na rynek tytułu: „Militaria XX w.” (w moim posiadaniu są wszystkie numery). Od pierwszego kontaktu zapałałem sympatią (jeśli można to tak nazwać) do wydawnictw tego edytora.

Jan Karski – to nazwisko kojarzy chyba każdy Polak zorientowany w naszej drugowojennej historii. Ale zapewne mało kto kojarzy coś ponad zestawienie „Karski – kurier”; a i tak poprawnie w jego wypadku jest nie „kurier”, ale „emisariusz”. Los Kazimierza Moczarskiego jest podobny.