Przez kilka dekad mit o V-7 podsycali głównie dziennikarze i autorzy książek. Jedni powielali „ciekawą historię”, nieświadomi, że to bajka, inni zwyczajnie, z pełną świadomością, tworzyli nowe, zmyślone wątki dla sławy i kasy. Jednych porwała zagadka i ulegli pokusie teorii spiskowych, inni ulegli pokusie łatwego zysku i rozgłosu. Potem nastała era Internetu i wszystko się skomplikowało. Bo pisać mógł już każdy. W efekcie Internet zalała fala amatorskich stron poświęconych różnych teoriom spiskowym, w tym historii o V-7. Równocześnie wiele osób, widząc ogromne zainteresowanie tematem V-7, postanowiło zrobić na tym pieniądze, pisząc na ten temat książki, tworząc zmyślone od podstaw nowe wątki.

Początek lat dziewięćdziesiątych, rynek wyglądał jak wyglądał, był trochę przypadkowy. Wtedy to wydawnictwo Fantom Press International, które znane jest też z różnych niesławnych publikacji, kupiło prawa do tej właśnie książki. Ja wszedłem do nich po prostu z ulicy i dali mi jakiś potworny horrorek, więc go oddałem i powiedziałem, że mnie to w ogóle nie ciekawi. „A może pan chce zrobić Churchilla?”, padło pytanie. Ja na to: „Czemu nie?”

Wydaje mi się, że gdyby 1. Pancerna nie była podporządkowana Brytyjczykom, ale armii Pattona, świat więcej by o niej usłyszał i my też bylibyśmy z niej bardziej dumni, gdyż jej działania byłyby wówczas bardziej typowe dla jednostek pancernych.

Z rodzinami – żonami i dziećmi – dowódców Armii Czerwonej związana jest pewna bardzo tragiczna historia. Najwyżsi dowódcy kategorycznie zabronili ewakuacji żon i dzieci, w związku z czym po wybuchu wojny rodziny dowódców pozostały na terenach zajętych przez nieprzyjaciela. Miało to swoje konsekwencje: część dowódców porzuciła podwładnych i zajęła się ratowaniem krewnych.

Przywódcy PKWN na spotkaniu ze Stalinem, już w październiku zadali mu takie pytanie: „Warszawa, no przecież takie straty”. A on odpowiedział: „A co to takiego, u nas nie ma miasta większego, gdzie by nie było takich strat. A Stalingrad, a Kijów, a Mińsk?” Wszędzie takie straty. Powiedział nawet coś ohydnego: „To dobrze, wreszcie Polacy poczuli, co to jest wojna, poczuli smak własnej krwi. A wcześniej Armia Krajowa prowadziła politykę stania z bronią u nogi i w ogóle nie pomagała nam w wojnie z III Rzeszą. Wreszcie wojna dotarła i do waszych domów”. Taka była koncepcja Stalina.

– Co w tłumaczeniu jest najłatwiejsze lub najprzyjemniejsze? – Najprzyjemniej tłumaczy się teksty napisane jasno, prosto i mądrze, przez autorów mających dobry styl, łatwość wyrażania myśli i dobrze znających swój przedmiot.

Andrzej Jaskuła jest zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Morze, statki i okręty”.

Wywiad z Adamem Przechrztą, autorem książki "Chorągiew Michała Archanioła"

Wywiad z Markiem Rezlerem, autorem książki „Powstanie wielkopolskie 1918-1919. Spojrzenie po 90 latach.”

Z Markiem Grajkiem, autorem książki „Enigma. Bliżej prawdy” dla miesięcznika Pinezka.pl oraz portalu Fabrica Librorum rozmawiał Jarosław Kolasiński