7 października 1906 roku w Sankt-Petersburgu nastąpiło wodowanie pancernika "Andriej Pierwozwannyj". Okręt ten wraz z bliźniaczym "Imperatorem Pawłem I" był ostatnim rosyjskim przeddrednotem. Konstrukcyjnie oba okręty były rozwinięciem wcześniejszego typu "Borodino". Charakterystyczną ich cechą było rozdzielenie artylerii głównej na dwa kalibry: 4 działa 305 mm w dwóch wieżach i 14 dział 203 mm w czterech wieżach i kazamatach. Następne okręty posiadały już tylko jeden kaliber artylerii głównej ("Gangut" 12*305 mm). Okręty były budowane w koncepcji pancerników eskadrowych, które miały działać w zespołach i prowadzić ogień indywidualnie do wybranych celów z każdego działa osobno.
Andrei Pervozvanny w całej okazałości
Nie istniały wówczas urządzenia umożliwiające jednoczesne odpalanie wszystkich armat do jednego celu. Na początku 1911 oba pancerniki weszły w skład Rosyjskiej Floty Bałtyckiej. Stosunkowo długi okres od wodowania do wejścia do służby związany jest z chaosem jaki panował wówczas w Rosji, wywołanym przegraną wojną z Japonią, rewolucją 1905 r. oraz pojawieniem się we flocie brytyjskiej pancernika "Dreadnought" uzbrojonego w dziesięć dział 305 mm , przewyższając tym samym wszystkie wszystkie istniejące dotychczas pancerniki ciężarem salwy burtowej. Ostatecznie postanowiono okręt dokończyć przy niewielkich zmianach konstrukcyjnych. Dwa wysokie maszty (50 m) wykonane z kratownic na wzór amerykańskich pancerników skrucono w 1914 roku do wysokości kominów, gdyż okazało się że stanowią doskonały punkt orientacyjny dla celowniczych wrogich okrętów. Kolejną wadą było była wysunięta część podwodna dziobu. Powodowała ona "zapadanie się" okrętu i zalewanie dziobu. Usterkę usunięto w ten sposób , iż zabudowano część dziobu , zmniejszając "wysunięty nos". Okręty z chwilą wejścia do służby były już przestarzałe, zarówno pod względem szybkości jak i uzbrojenia.
Imperator Pavel I. Bliźniaczy okręt klasy Andrei Pervozvanny
Historia bojowa okrętów nie jest imponująca. Początek wojny zastał okręty w doku. Po ukończeniu remontu okręt włączono do Brygady Pancerników, która zapewniała osłonę artyleryjską dla krążowników i niszczycieli stawiających zapory minowe . Brak jakiejkolwiek taktyki użycia okrętu w latach 1915-1917 powodował, że większość czasu spędzał w bazie. W czasie Rewolucji Lutowej 1917 r. na okrętach Brygady Pancerników doszło do buntu marynarzy skierowanego przeciwko oficerom. W kwietniu 1918 roku okret uczestniczył w tzw. Lodowym pochodzie floty bałtyckiej . 16 maja 1918 roku w czasie reorganizacji floty "Andriej Pierwozwannyj" wraz z czterema drednotami został włączony w skład sił morskich Kronsztadu. Uczestniczył w obronie twierdzy przed atakami floty brytyjskiej. W nocy z 17 na 18 sierpnia został storpedowany przez brytyjski kuter torpedowy. Uszkodzenia były poważne, okręt wszedł do doku w celu naprawy. Załogę przeniesiono do jednostek lądowych Armii Czerwonej, walczących na frontach wojny domowej. Remont trwał prawie rok, po zakończeniu Pierwozwannyj nie wszedł już w skład floty ze względu na przestarzałą konstrukcję, duże zapotrzebowanie materiałowe, oraz brak załogi. W latach 1921-1923 został pocięty na złom w Kronsztadzie.
Dane techniczne:Wyporność: 18750 t
Długość: 140,2 m
Szerokość: 24,4 m
Zanurzenie 8,8 m
Prędkość: 18,5 w
Zasięg: 3300 Mm
Uzbrojenie:4 działa 305 mm
14 dział 203 mm
12 dział 120 mm
4 działa 47 mm
2 aparaty torpedowe
8 karabinów maszynowych
Pancerz (mm):burty:79-216
kazamaty 203 mm: 127
kazamaty 120 mm: 79
wieże 305 mm: 64 mm
wieże 203 mm: 60-178 mm
Bibliografia
http://web.ukonline.co.uk/aj.cashmore/russia/russia-pre.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Imperator_Aleksandr_II_class
http://ship.bsu.by/main.asp?id=100113
