brak
W liście do "New York Timesa", opublikowanym w piątkowym wydaniu, attache wojskowy ambasady RP w Waszyngtonie gen. Kazimierz Sikorski polemizuje z artykułem dziennika, którego autorka bagatelizuje wkład polskich wojsk do operacji w Iraku twierdząc, że USA niewiele z niego mają, chociaż udzielają Polsce pomocy na modernizację armii.
Politolog z Uniwersytetu Ohio, Patrizia Weitsman, napisała 31 sierpnia, że wkład polskich wojsk nie uzasadnia przyznania Polsce w 2005 r. pomocy w wysokości 57 milionów dolarów w ramach tzw. Funduszu Solidarności. Tym bardziej - dodała - iż Polska redukuje swoje wojska w Iraku i zapowiada całkowite ich wycofanie.
Wypomniała też Polsce, że USA sfinansowały przelot polskich oddziałów do Iraku i budowę ich baz w tym kraju.
"Fundusz Solidarności i inne fundusze pomocowe, o których pisze pani Weitsman, nie pokryły wszystkich wydatków Polski na operacje koalicyjne. W rzeczywistości, jedna czwarta polskiego budżetu wojskowego, która miała pierwotnie pójść na modernizację sił zbrojnych, została wydana na wojnę w Iraku" - napisał w liście do redakcji attache wojskowy, generał brygady Kazimierz Sikorski.
Przypominając, że od początku wojny w sumie ponad 12.000 polskich żołnierzy służyło w Iraku, generał wyjaśnił, iż "Polska jest wciąż solidnym członkiem koalicji, ale bez pewnego finansowo- logistycznego wsparcia ze strony USA ta skala militarnego zaangażowania nie byłaby możliwa".
"Największy jednak koszt został zapłacony krwią i życiem polskich żołnierzy, co zdecydowanie dowodzi oddania Polski sprawie promowania wolności i demokracji" - podkreślił w konkluzji generał Sikorski. (PAP)
W obecnym roku Ukraina zwiększyła wydatki militarne w celu przebudowy swojej armii. W ubiegłym roku budżet wojskowy wyniósł 0,8 % PKB i był on znacznie mniejszy od średniej dla krajów Europy Wschodniej, która wyniosła 1,3 % PKB.
W oparciu o blisko 250 archiwalnych fotografii przedstawiamy historię ponad 50 marek samochodów pancernych i transporterów opancerzonych Wojska Polskiego z lat 1918-1950 – etatowych i pozyskiwanych doraźnie, czy produkowanych we własnym zakresie (w latach 1919-1920), czy zdobycznych (w czasie wojny).
