Amerykańskie lotniskowce klasy Nimitz to największe i najsilniejsze jednostki bojowe, jakie kiedykolwiek pływały po wodach świata. Od czasów II wojny światowej rola lotniskowców zaczęła ogromnie wzrastać. Te pływające lotniska odsunęły w cień najpotężniejsze i najważniejsze dotychczas jednostki - pancerniki. Ogromna siła ognia, jaką dysponowały te pancerne kolosy została zastąpiona przez mobilność i możliwość niszczenia celów odległych o setki mil, a taką właśnie sposobność posiadały samoloty startujące z lotniskowców. Rola tych pływających olbrzymów zwiększała się coraz bardziej w okresie zimnej wojny. Po upadku Związku Radzieckiego, kiedy to Stany Zjednoczone stały się jedynym supermocarstwem dyktującym warunki na globalnej arenie, to właśnie lotniskowce mają za zadanie zapewnić przewagę strategiczną USA na całym świecie.

Już od 1956 roku, kiedy rozpoczęto budowę potężnych lotniskowców nowej klasy Kitty Hawk, amerykańska marynarka wojenna zaczęła uzyskiwać znaczną przewagę nad marynarką sowiecką. Za czasów prezydentury Kennedy’ego znacznie zwiększono wydatki na zbrojenia, inwestując miliardy dolarów w podwodne łodzie atomowe oraz lotniskowce.
W 1968 roku rozpoczęto budowę nowego typu lotniskowca o napędzie atomowym, którego nazwano „Nimitz” - na cześć sławnego admirała Chestera Nimitza. Nazwa ta przyjęła się jako oznaczenie wszystkich następnych okrętów tej klasy. Nowej jednostce nadano oznaczenie CVN 68. Każda następna otrzymała oznaczenie o jeden numer wyższe. Łącznie powstało dziesięć okrętów tej klasy, budowanych w latach 1968 - 2002:
• CVN 68-USS „Nimitz”- zwodowany w 1972 r., w służbie od 1975 r.
• CVN 69-USS „Dwight D. Eisenhower”- zwodowany w 1975 r., w służbie od 1977 r.
• CVN 70-USS „Carl Vinson“- zwodowany w 1980 r., w służbie od 1982 r.
• CVN 71-USS „Franklin D. Roosevelt”- zwodowany w 1984 r., w służbie od 1986 r.
• CVN 72-USS „Abraham Lincoln”- zwodowany w 1988 r., w służbie od 1989 r.
• CVN 73-USS „George Washington” zwodowany w 1990 r., w służbie od 1992 r.
• CVN 74 USS „John C. Stennis”- zwodowany w 1990 r., w służbie od 1992 r.
• CVN 75-USS „Harry S. Truman”- zwodowany w 1996 r., w służbie od 1998 r.
• CVN 76 USS „Ronald Reagan”- zwodowany w 2001 r., w służbie od 2003 r.
• CVN 77 USS „George H.W. Bush”- zwodowany 2006 r., do służby ma wejść w 2008 r.

Pływające miasto

Lotniskowiec klasy Nimitz to nie tylko największe, ale też i najbardziej skomplikowane technicznie oraz najdroższe okręty w historii. Koszt budowy jednego okrętu to ok. 4,5 mld USD oraz 4 mld USD za sprzęt lotniczy. Roczny koszt eksploatacji okrętu wynosi ok. 2 mld USD. Te liczby uzmysławiają, jak olbrzymi jest budżet armii Stanów Zjednoczonych, skoro stać ją na utrzymanie i eksploatację dziesięciu tak kosztownych jednostek. Żadne inne państwo świata nie jest w stanie zbudować i utrzymać tak drogich okrętów. Nic dziwnego, że to właśnie marynarkę wojenną USA uznaje się za niekwestionowaną „władczynię mórz”. Tylko ona jest w stanie operować w dowolnym miejscu na świecie.
Klasa Nimitz to największe bojowe jednostki w historii. Pierwszy lotniskowiec - CVN 68 „Nimitz” ma 332,9 metra długości, 40,8 m szerokości i 91 487 ton maksymalnej wyporności. Zanurzenie 11,3 metra. Napędzany jest dwoma ciśnieniowymi reaktorami atomowymi chłodzonymi wodą, pozwalającymi na pływanie przez trzynaście lat bez uzupełniania paliwa, co równe jest przepłynięciu miliona mil morskich! Posiada cztery turbiny parowe, a moc napędu wynosi 260 000 KM. Mimo olbrzymiej masy osiąga prędkość ponad trzydzieści węzłów. Jednostki klasy Nimitz to prawdziwe pływające miasta. Załoga składa się z ok. 3 tys. marynarzy i ok. 3,3 tys. ludzi obsługujących sprzęt lotniczy. Na kilkunastu poziomach, znajduje się 3 tys. pomieszczeń, które są połączone korytarzami długości kilkunastu kilometrów. Na okręcie działają m.in. kino, poczta, drukarnia, studio telewizyjne z siecią telewizji kablowej, zespoły teatralne i koncertowe. Załodze ze świetnie wyposażonych kuchni wydaje się 18 tys. posiłków dziennie. Jest tam także bardzo dobrze wyposażony i nowoczesny szpital, specjalistyczne gabinety lekarskie, gabinety terapii i odnowy biologicznej.
Pokład lotniskowca klasy Nimitz ma przeciętnie powierzchnię ok. 1,8 ha. Nad pokładem dominuje tzw. wyspa, czyli składające się z kilku pięter centrum dowodzenia lotniskowca, o wysokości ok. 46 m. mieszczące w sobie także centrum nawigacyjne i obserwacyjne. Na samej górze „wyspy” znajdują się zaawansowane radary dalekiego zasięgu (śledzą jednocześnie ok. 2000 celów w promieniu do 400 km). Poniżej znajduje się pokładowe centrum lotów tzw. „Pri-Fly”. Niższy poziom to mostek - centrum dowodzenia okrętem, gdzie przebywa kapitan. Poniżej mostka usytuowany jest mostek flagowy, który jest siedzibą admirała dowodzącego całą grupą lotniskowca.
Pod pokładem okrętu znajduje się olbrzymi hangar, zwany „garażem samolotów”, gdzie trzymana jest większość sprzętu lotniczego. Hangar ma wysokość trzech pokładów i długość ponad 200 metrów. Podzielony jest na cztery strefy oddzielone rozsuwanymi drzwiami, w celu wyeliminowania ryzyka rozprzestrzenienia się ewentualnego pożaru.