Wilczy Szaniec. Główna kwatera Hitlera

Historię można poznawać na wiele sposobów, począwszy od tekstów źródłowych, przez różnego rodzaju opracowania, a na filmach dokumentalnych skończywszy. Wszystkie z nich mają swoje wady i zalety, jednak dzięki postępowi technicznemu korzyści z oglądania tych ostatnich można uznać za wyjątkowo cenne. Wiele ze znanych wydarzeń historycznych trudno nam sobie dziś wyobrazić i zrozumieć. Staje się to jednak dużo łatwiejsze dzięki wykorzystaniu materiałów wideo oraz, co szczególnie ważne, animacji komputerowych. Film dokumentalny pt. „Wilczy Szaniec. Główna kwatera Hitlera” wydany przez PLAY z pewnością przybliży nam główną kwaterę wodza III Rzeszy, w której przebywał on przez około 800 dni. Dowiemy się również dlaczego nie powiódł się najsłynniejszy zamach na Adolfa Hitlera.

„Wilczy Szaniec”, czyli zespół wielu budynków w których, z przerwami, Hitler przebywał od 1941 do 1944 r. położony nieopodal wsi Gierłoż na Mazurach. Ulokowany pośród pobliskich jezior, w gęstym lesie był niemal doskonale zamaskowany. Bunkry były świetnie zaopatrzone, a przez cały kompleks przebiegała linia kolejowa. Niedaleko znajdowało się też lotnisko. Führer przyjmował tu wielu gości, w tym najważniejszych polityków państw Osi.
Dokument przedstawia historię powstania kompleksu wszystkich bunkrów, opowiada o ich przeznaczeniu, a także życiu poszczególnych mieszkańców. Opisuje styl życia w betonowych, doskonale ukrytych budynkach, a ten, jak wiemy z relacji świadków, nie należał do najprzyjemniejszych. Tym, na co szczególnie warto zwrócić uwagę są, jak już wspomniałem, animacje komputerowe towarzyszące licznym zdjęciom (zarówno historycznym jak i współczesnym) czy archiwalnym materiałom filmowym. Odtwarzają one wygląd poszczególnych bunkrów Wilczego Szańca, ale również wnętrza i wyposażenie poszczególnych pomieszczeń.

Interesujący jest sposób przedstawienia losów najsłynniejszego zamachu na życie Adolfa Hitlera dokonanego w jednym z bunkrów Wilczego Szańca 20 lipca 1944 r. Warto przytoczyć historię tego wydarzenia. Celem było zabójstwo wodza III Rzeszy oraz przejęcie władzy w chylącym się ku upadkowi kraju. Najważniejsza postać w całym spisku – pułkownik Claus von Stauffenberg miał podłożyć dwie bomby w pomieszczeniu, w którym odbywała się narada.
Plany spiskowców zostały pokrzyżowane przez kilka przypadkowych wydarzeń. Stauffenberg zdołał uzbroić jedynie jedną bombę (trzeba pamiętać, że był inwalidą wojennym – nie miał prawej dłoni, dwóch palców u lewej, oka, a także słabo słyszał), którą dodatkowo jeden z uczestników narady przesunął za nogę stołu. Tę sytuację świetnie obrazuje film.

„Wilczy Szaniec…” z pewnością polecić mogę szczególnie osobom, które o kwaterze Adolfa Hitlera słyszały niewiele bądź nic.
Stwarza również okazję do bliższego zapoznania się z zamachem na życie führera przez spiskowców uważanych przez władze dzisiejszych Niemiec za bohaterów. Znawcy tematu również nie powinni być zawiedzeni po obejrzeniu filmu z powodu ciekawie wykonanych animacji, szczególnie tych dotyczących zamachu.