W roku 1955 w wielu krajach uznano za konieczne wykorzystywanie szkolnych samolotów odrzutowych do treningów zbliżonych do lotów w warunkach bojowych na nowoczesnym sprzęcie. W Polsce również uznano za konieczne zaprojektowanie szkolnego samolotu odrzutowego, który pozwoliłby przy niskich kosztach eksploatacji, zapoznanie się ucznia z pilotażem samolotów odrzutowych i treningu zbliżonego do faktycznych zadań bojowych.
Po rozpatrzeniu kilku projektów, zlecenie wykonania takiego samolotu otrzymało Biuro Konstrukcyjne doc. mgr. inż. Tadeusza Sołtyka z PZL Okęcie. Równocześnie opracowywano silnik do tej konstrukcji. W 1959 roku samolot przeszedł próby statyczne. Pierwszy prototyp polskiego samolotu szkolnego wzbił się w powietrze 5 lutego 1-960 roku. Oblataczem był pilot doświadczalny, inż. pil. Andrzej Abłamowicz. W 1960 roku samolot był po raz pierwszy demonstrowany w locie, miało to miejsce 11 września, podczas pokazów z okazji Dnia Lotnictwa w Łodzi. Samolot otrzymał bardzo dobrą opinię.
W 1960 roku za opracowanie Iskry. doc. T. Sołtyk otrzymał nagrodę MON, a w 1963 roku przyznano zespołowi "Mistrza Techniki Warszawy 1962".
Wiosną 1964 roku podjęto produkcję seryjną TS11 "Iskra". Na samolocie tym ustanowiono cztery międzynarodowe rekordy.
Konstrukcja
TS11 "Iskra to jednosilnikowy odrzutowy samolot szkolno-treningowy, średniopłat konstrukcji metalowej z trójkołowym, wciąganym podwoziem; kabina ciśnieniowa; fotele wyrzucane.
Uzbrojenie
1 działko NS-23 kal. 23 mm (40 szt. amunicji), żyroskopowy półatumatyczny celownik ASP-3NM-1 oraz fotokarabin S-13; dwie wyrzutnie pocisków rakietowych każda z 4 pociskami do rażenia celów naziemnych S-5 lub S-5M, albo S-5K; dwie bombowe belki nośne z zamkami typu D4-50, do każdego zamka można podwiesić bombę o wagomiarze nie większym niż 50 kg.
Dane taktyczno-techniczne
Rozpiętość: 10.06 m
Długość: 11.15 m
Wysokość: 3.37 m
Ciężar własny: 2450 kg
Ciężar całkowity: 3600 kg
Prędkość max: 720 km/h
Pułap: 11000 m
Zasięg: 900 km
Rozbieg: 800 m
Dobieg: 650 m
Kontynuując publikację materiałów związanych z roczną eksploatacją samolotów F-16 w polskim lotnictwie, a także w nawiązaniu do niedawnej katastrofy C-295, chciałbym zaprezentować materiał traktujący o szeroko pojętych zdarzeniach lotniczych.
Tekst niniejszy poświęcony jest być może najniezwyklejszemu używanemu bojowo samolotowi w historii świata, którego konstrukcja, parametry techniczne i możliwości nie miały nic wspólnego z samolotem w klasycznym rozumieniu z okresu, w którym powstał.
