Sturmpanzer 44 powstał w wyniku niemożności wypełniania swoich zadań przez swojego poprzednika - Sturmpanzer 33. Wyposażony był on bowiem w haubicę sIG 33 kal. 150 mm, która zupełnie nie nadawała się do walk w mieście, a do tego właśnie celu zaprojektowano rodzinę dział Sturmpanzer. Sturmpzer 44 postanowiono zbudować na podwoziu czołgu średniego PzKpfW IV. Pojazd zaprojektować miała firma Alkett, natomiast nową haubicę czeska Skoda. Działo miało strzelać taką samą 150 mm amunicją Co sIG 33. 7 lutego 1943 roku zdjęcie modelu działa przedstawiono Hitlerowi, a już miesiąc później z taśmy produkcyjnej zjechało pierwszych 6 egzemplarzy pojazdu. Owemu pojazdowi nadano oficjalną nazwę SdKfz 166, oraz Sturmpanzer 44.
Załogę działa stanowiło pięciu ludzi: kierowca, celowniczy, dwóch ładowniczych i dowódca. Kierowca miał do dyspozycji wizjer Fahrersehklappe 80, zaś celowniczy SflZf 1a. W nadbudowie znajdowały się otwory strzeleckie, z których w razie potrzeby załoga mogła prowadzić ogień z broni ręcznej. Pierwszą jednostką, w której służyły SdKfz 166 był Dywizjon Dział Szturmowych 266 sformowany w kwietniu 1943 roku. Pojazdy wzięły udział w operacji "Zitadelle" na łuku kurskim. Po bitwie pod Kurskiem pojazd był bardzo dobrze oceniany przez załogi, chociaż miał on także poważny mankament, mianowicie nadbudowa była za ciężka, i nie wytrzymywało podwozie. Problem usunięto dopiero po interwencji Hitlera 28 stycznia 1944 roku. Wzorując się na radzieckim czołgu Kliment Voroszyłow postanowiono na wymianę kół nośnych na stalowe. Miało to dwa plusy, po za usunięciem usterki, zmniejszono też wykorzystanie gumy, która była w Niemczech towarem deficytowym z powodu alianckiej blokady.
Nowa wersja pojazdu zawierała także zmieniony celownik, oraz przebudowane wentylatory (z dwóch zrobiono jeden) oraz dodano karabin MG 34. Działa Sturmpanzer 44 walczyły na wszystkich frontach: wschodnim, włoskim oraz zachodnim (we Francji i Belgii). Dwa działa brały udział w obronie Twierdzy Wrocław (12.02.45-6.05.45).
Dane taktyczno-techniczne
Załoga: 5 ludzi
Masa bojowa: 28 000 kg
Szerokość: 2,88 m
Wysokość: 2,52 m
Długość: 5,93 m
Pancerz: od 10 do 103 mm
Uzbrojenie: haubica StuH 43 kal. 150 mm oraz karabin maszynowy MG 34
Prędkość max: 40 km/h
Zasięg: 180 km (na drogach)
Tiger I okazał się maszyną potężną, niezwykle groźną i długo niemającą godnej konkurencji wśród przeciwników. Jednakże miał też liczne wady: słaby i awaryjny silnik, ogromne zużycie paliwa, niezadowalająca mobilność i manewrowość, wreszcie zbyt mała liczba pojazdów.
22 czerwca 1940 roku Francja podpisała zawieszenie broni. Jedynym nieokupowanym państwem w Europie Zachodniej, toczącym walkę z Hitlerem, została Wielka Brytania. Miało to duże znaczenie z politycznego punktu widzenia, lecz militarnie Anglia była prawie bezbronna.
