Medal of Honor Allied Assault

Oto recenzja chyba najpopularniejszej gry, której akcja toczy się w czasie II wojny światowej. Medal of Honor Allied Assault jest pierwszą grą z serii Medal of Honor, która została wydana na PC. Gra jest jedną z lepszych strzelanek i po przejściu, której niejeden do niej powróci, aby przejść ją ponownie.

Rozgrywka

W trakcie gry przyjdzie nam się wcielić w postać Mikea (czyt. Majka) Powella. Gościu służy w oddziale Rangersów, czyli nie jest byle, kim, a do pokonania ma sześć długich misji. Z czego każda podzielona jest na kilka ( hmm.. Te do krótkich też nie należą) pod-misji. Powell ma do dyspozycji kompas, który zawsze wskaże drogę do aktualnego celu misji. Dodatkowo, jako, że jest to strzelanka będziemy strzelali, do niezliczonej (chyba trochę przesadzam) liczby Niemców. Czasem, ale to tylko czasem dostaniemy kompana do pomocy ( raz nawet czterech). Jako, że nasz/i towarzysz/e są tylko ludźmi trzeba o nich dbać.
Niekiedy śmierć kumpla równa się niepowodzenie misji. Czasem musimy utrzymać przy życiu określoną liczbę wojaków. To, co trochę zabiera realizm grze, to to, że możemy nosić przy sobie całą zbrojownię. Mamy w plecaku i pistolet i karabin i "chlebaczek" granatów i bazookę. Czasem znajdziemy stacjonarny karabin maszynowy MG42 niestety jest on tak ciężki, że nie zabierzemy go, gdy już mamy pełny plecak albo, gdy mamy tylko pistolet. Ale mniejsza o to, kiedy natrafimy na tę broń po zneutralizowaniu operatora, należy chwycić za wyżej wymienioną broń, gdyż za naszymi plecami prawdopodobnie pojawi się spory wrogi oddział.
Dwa razy w trakcie gry będziemy mieli okazję kierować pojazdami ( tak szczerze to tylko raz, gdyż drugi raz będziemy operatorem karabinu zamontowanym na jeepie). Te misję są bardzo fajnie wykonane siedzimy w potężnym czołgu, Niemcy strzelają ze swoich pistoletów my jedziemy dalej ( ten czołg to Tygrys Królewski), wielka szkoda, że nie można strzelać z karabinu, ( bo go niema), a jedynie z działa. Misje są różnorodne, ale w większości wygląda to tak "sam kontra reszta świata". Raz trzeba coś wysadzić, innym razem zabrać.
Czyli w skrócie są misje: drużynowe, szpiegowskie, snajperskie ( koszmar!!!), Solo no i kierowanie pojazdami. W grze jest jedna, ale to bardzo fajna misja. Mianowicie szturmowanie plaży Omaca. To duże przeżycie. Startujemy w wodzie, w oddali widać bunkry. Niemcy strzelają. Dookoła padają żołnierze amerykańscy, a naszym zadaniem jest dostać się na plażę ( żywym!) i pomóc w oczyszczeniu bunkra. Warto zapoznać się z grą choćby dla tej misji. Czas napisać coś o inteligencji. Otóż Niemcy głupi nie są. Gdy trzeba chowają się za zasłonami, gdy widzą lecący granat próbują uciekać.

Grafika

Do grafiki nie można mieć zastrzeżeń. Jest bardzo ładna, tylko niektóre krzaki, drzewa są płaskie i brzydkie. Dotyczy to też niektórych wybuchów. Nasi kompani, kiedy mówią do nas poruszają ustami ( widać też jak oczy im się ruszają, a nie są zatrzymane w miejscu i patrzą przed siebie), to oczywiście trzeba zaliczyć na plus. Gra na sprzęcie Durom 851 MHz, 256 MB RAM, GeForce 2, na średnich detalach działa płynnie. Natomiast na Pentium 2GHz, 512 MB RAM, GeForce 4, na wysokich też działa świetnie.
Dźwięk

Pasuje idealnie do tej gry, wszystko wybucha jak należy. Broń też ma odgłosy jak w oryginałach. Możemy usłyszeć np. czy nadlatuje pocisk, czy nie zbliża się jakiś pojazd. Niemcy krzyczą, gdy nas zobaczą lub podczas wymiany ognia.

Ogólnie...

Gra, choć zwykła strzelanka, jest jedną z najfajniejszych gier z tego gatunku. Posiada kilka błędów. Ale i tak warto w nią zagrać. Zabawa jest przednia. No i fenomenalna misja z plażą Omaha.

[ocena]9+[/ocena]