Sabra jest izraelską modernizacją czołgu M60A3, jedną z najciekawszych, jakim poddano ten czołg na świecie. W procesie przebudowania, który zaplanowano w połowie lat 80., główny nacisk położono na to, na co w IDF tradycyjnie się go kładzie - ochronę załogi, a dopiero w dalszej kolejności na modernizację uzbrojenia i systemów pokrewnych.
Firma IMIS, która opracowała pakiet modernizacyjny, wyposażyła Sabrę w automatyczny system tłumienia ognia, układy ostrzegania i wyrzutnie granatów dymnych. Modularny pancerz czołgu w pakiecie MkII dodatkowo wzmocniony jest pancerzem reaktywnym.
Główne uzbrojenie Sabry to gładkolufowe działo kal. 120 mm z eżektorem, znacznie przewyższające skutecznością standardowe dla M60A3 działo kal. 105 mm i mogące strzelać standardową amunicją NATO. Maksymalny kąt podniesienia lufy to +20/-9. Magazyn mieści 42 sztuki amunicji. Z działem sprzężony jest karabin maszynowy kalibru 7,62 mm lub 5,56 mm. Trzecim elementem uzbrojenia jest moździerz kal. 60 mm.
System kontroli ognia oparty jest o hydrauliczne oraz elektryczne systemy stabilizowania armaty w pionie, a także poziomie, co pozwala prowadzić ogień w ruchu. Naprowadzaniem działa i prowadzeniem ognia może się zajmować zarówno działonowy, jak i dowódca czołgu. Ten pierwszy ma do dyspozycji celownik dzienny z 8-krotnym powiększeniem i nocny z 5,3-krotnym, oba również stabilizowane dwuosiowo oraz dalmierz laserowy o zasięgu 200 - 10 000 metrów.
Jednostką napędową Sabry jest czterocylindrowy silnik o współczynniku mocy jednostkowej 16,5 KM/t przenoszonym na stalowe gąsienice przez 12 kół jezdnych (po 6 na burtę) z ulepszonym w stosunku do podstawowych M60 zawieszeniu. Modernizację swoich M60 do standardu Sabra MkII zamówiła Turcja.
SABRA: dane taktyczno-techniczneZałoga: 4
Masa bojowa: 55 ton
Wymiary: długość (z działem) 8,25 m (9,4 m), szerokość 3,63 m, wysokość 3,05 m
Szerokość gąsienic: 0,61 m
Prędkość maksymalna na drodze: 48 km/h
Maksymalny kąt rampowy: 60°
Maksymalna szerokość rowu: 2,6 m
Zasięg na twardym podłożu: 450 km
.Wszystko to powoduje, że T-34, którego znamy z kart powojennej literatury historycznej (a może nawet z filmów), a T-34 rzeczywisty, to niejako dwie różne rzeczy. T-34 z książek, to wspomnienie podstawowego czołgu Armii Czerwonej, którego Sowieci używali masowo, a Niemcy spotykali najczęściej.
Projekt budowy czołgu Jaguar był wspólnym przedsięwzięciem chińsko-amerykańskim, którego początek sięga lat osiemdziesiątych, kiedy to Kraj Środka szukał drogi zmodernizowania bądź zastąpienia swoich czołgów Typ 59, które już od dawna były przestarzałe, ich konstrukcja wywodziła się bowiem od radzieckich czołgów T-54. Z politycznego punktu widzenia wspólny projekt budowy nowego czołgu przez Stany Zjednoczone i Chiny jeszcze niedługo przed tym, gdy się rozpoczął, byłby nie do pomyślenia nawet w najskrytszych snach, gdyby nie zapoczątkowana przez prezydenta Richarda Nixona polityka odprężenia pomiędzy oboma mocarstwami.
