Regulamin redakcji

OGÓLNE

1. Tematyka artykułów ograniczona jest tym, co widać w nazwie naszego serwisu. Przyjmujemy więc wszystkie teksty dotyczące (nawet w luźny sposób) historii lub wojskowości.

2. Szczególnie cenimy teksty na tematy mało znane lub kontrowersyjne i mogące służyć jako podstawa do dyskusji, a także takie, o których nikt w polskim internecie jeszcze nie pisał.
3. Przed rozpoczęciem pracy nad artykułem należy zgłosić to albo na forum (w przypadku osób będących już redaktorami i mających dostęp do odpowiedniego tematu na forum), albo członkowi redakcji, który przekaże na forum informację w imieniu autora.
4. Nie ustalamy ani górnego, ani dolnego limitu znaków. W przypadku artykułów wyjątkowo długich możemy zdecydować w porozumieniu z autorem o rozbiciu tekstu na kilka części publikowanych w umówionych wcześniej odstępach czasowych.
5. Zabronione jest przesyłanie dokumentów tekstowych w formacie .docx.
6. Przysłanie do nas tekstu jest równoznaczne z:
a) akceptacją niniejszego regulaminu.
b) deklaracją, iż przesyłający, podpisany pod tekstem własnym imieniem i nazwiskiem, jest jedynym autorem tekstu i posiadaczem praw do niego.

BIBLIOGRAFIA

1. Artykuł musi posiadać bibliografię – listę źródeł, tak drukowanych, jak i internetowych, z których autor korzystał podczas pisania. Artykuły nieposiadające listy źródeł będą odrzucane bez czytania, autor zaś będzie informowany o konieczności uzupełnienia braku i ponownego nadesłania tekstu.
2. Opis źródeł zawierać musi następujące informacje:
a) Pozycje drukowane: Nazwisko i imię autora, tytuł, miejsce wydania, wydawnictwo, rok wydania.
b) Źródła internetowe: Nazwisko i imię autora strony/artykułu (o ile jest znany z imienia i nazwiska), tytuł artykułu (o ile jest to artykuł), nazwa serwisu internetowego, data opublikowania lub ostatniej oznaczonej modyfikacji, data dostępu (kiedy braliśmy z danego tekstu informacje), adres strony.
3. Autor musi korzystać ze źródeł świadomie i w sposób rzeczywisty, nie zaś tylko wstawiać je, by ładnie wyglądały. W praktyce oznacza to, że jeśli zespół redakcyjno-korektorski poprosi autora o wskazanie, w którym dokładnie miejscu znalazł daną informację, ten ma obowiązek udzielić odpowiedzi, umożliwiając weryfikację.
4. Bibliografia musi obejmować co najmniej dwie pozycje traktujące bezpośrednio o głównym temacie artykułu (nie liczą się więc tutaj encyklopedie, podręczniki szkolne itp., choć oczywiście można z nich korzystać), a ponad 50% całości źródeł powinny stanowić pozycje naukowe lub popularnonaukowe. Odstępstwa możliwe są jedynie w uzasadnionych, indywidualnie rozpatrywanych przypadkach.
5. Przypisy wymagane są jedynie w przypadku konkretnych, z jakiegoś powodu kontrowersyjnych lub wątpliwych, informacji. Autor nie musi jednak sam ich zamieszczać, może się tym zająć korektor zgodnie z procedurą z punktu 3.

STYL

1. Jako że nie piszemy dla naukowców-historyków, ale dla pasjonatów i „kandydatów” na pasjonatów, nalegamy, aby artykuły pisane były przystępnym (choć oczywiście nie nazbyt uproszczonym) stylem.
2. Autor nie musi pogrubiać, pochylać czy podkreślać wymagających tego fragmentów; zajmie się tym korekta. Oczywiście, jeśli chce dać do zrozumienia, że na przykład dany fragment powinien być podkreślony, nie mamy nic przeciwko. Nie musi tym bardziej wstawiać w tekście kodów HTML odpowiedzialnych za te efekty.
3. Autor zobowiązany jest do korzystania ze słowników języka polskiego, ortograficznych (także internetowych) i wszelkich innych niezbędnych do zapewnienia rozsądnego poziomu językowego artykułu, a po zakończeniu pracy – do dokonania korekty przed przestawieniem tekstu do publikacji. Artykuły, w których liczba błędów zmusi korektora do napisania tekstu de facto od nowa, będą odsyłane autorowi.
4. Dobrym sposobem na korektę jest odłożenie artykułu na około 48 godzin (może być dłużej, ale krócej – lepiej nie) i niemyślenie o nim w tym czasie. Gdy po tym okresie przeczytasz swój tekst jeszcze raz, zauważysz błędy, które wcześniej Ci umknęły (jeśli masz możliwość, czytaj na głos – zdziwisz się, jak wiele powtórzeń wykryjesz w ten sposób). Warto też pokazać tekst komuś innemu, by ocenił, czy dobrze się go czyta.

WYGLĄD

1. Artykuł oczywiście musi mieć tytuł. Autor może zaproponować własny (zostanie najprawdopodobniej zachowany) lub też zdać się na redaktorów i korektorów, którzy postarają się wybrać możliwie najtrafniejszy.
2. Tekst należy podzielić na akapity. Między poszczególnymi akapitami należy zostawić jednolinijkowy odstęp.
3. Wskazane jest, by artykuł, zwłaszcza dłuższy, podzielić na kilkuakapitowe sekcje oddzielone śródtytułami. Również śródtytuły można pozostawić naszej inwencji, jednak – w przeciwieństwie do samego tytułu – są one dużo mocniej „zrośnięte” z treścią, w związku z czym usilnie odradzamy takie podejście.