Przybyli ułani pod okienko - pieśń patriotyczna

Historia powstania:

Pieśń Przybyli ułani pod okienko powstała w 1914 roku. Jedna z najbardziej popularnych piosenek z okresu I wojny światowej. Autorem tekstu ułożonego do melodii ludowej jest Feliks Gwiżdż (1885-1952), dziennikarz, literat, działacz niepodległościowy, oficer IV Pułku Piechoty Legionów. Karol Poraj-Koźmiński zanotował:
„Nadmienić trzeba, że Feliks Gwiżdż jest autorem szeregu piosenek żołnierskich, a przede wszystkim jednej z najpopularniejszych Przybyli ułani pod okienko. Autor napisał 6 zwrotek, resztę – tak, jak to powinno być – dorobili sobie sami żołnierze”.
Z grudnia 1916 r. pochodzi wersja napisana przez Bogusława Szula ((pt. Dumna panienka), przeciwstawiająca ułanów trzeciemu pułkowi piechoty, w którym służył autor. ^[1]
Bogusław Szul zebrał piosenki, które towarzyszyły legionistom każdego dnia walk i tułaczki. Starał się utrwalić tekst oraz melodię zasłyszanego dzieła. Gdy napotykał braki, to na własną odpowiedzialność je uzupełniał. Dokonywał także selekcji oraz opracowania utworów, jeśli były według niego gorszące lub obraźliwe. Prace nad śpiewnikiem rozpoczął w maju 1918 r. w Kijowie, gdzie ukrywał się po rozpadzie II. korpusu. Redagowanie zbioru kontynuował w trakcie swoich wędrówek przez Moskwę, Murman i Archangielsk.^[2]

Słowa pieśni:

Przybyli ułani pod okienko (bis)
Pukają, wołają - puść panienko! (bis)

O Jezu, a cóż to za wojacy? (bis)
Otwieraj, nie pytaj, Beliniacy! (bis)

Przyszliśmy napoić nasze konie, (bis)
Za nami piechoty całe błonie. (bis)

O Jezu, a dokąd Bóg prowadzi? (bis)
Warszawę zdobywać byśmy radzi. (bis)

Gdy zwiedzim Warszawę, już nam pilno (bis)
Zobaczyć to nasze stare Wilno. (bis)

Panienka wnet wrota otworzyła, (bis)
Ułanów na nocleg zaprosiła. (bis)

Przybyli ułani pod okienko - wykonanie 1931 rok.

"Przybyli ułani pod okienko" Piosenki z lat 1914-1918 krakowska melodia ludowa, sł. Feliks Gwiżdż Stanisław Danielewski z tow. orkiestry bałałajek, 1931.

Przybyli Ułani Pod Okienko - wykonanie: Orkiestra Polowa Wojska Polskiego

O autorze:

Feliks Gwiżdż (1885—1952) — ur. w Odrowążu koło Nowego Targu; poeta, pisarz, działacz niepodległościowy na Podhalu, Spiszu i Orawie; w latach 1912—1913 redaktor "Gazety Podhalańskiej", komendant Drużyn Podhalańskich, legionista 4 рр III Brygady Leg. Pol.; od 1918 r. w WP (kpt.); przywódca "Związju Podhalan" (do 1939 г.), w latach 1927—1937 redaktor czasopisma "Gospodarz Polski", natomiast w latach 1936—1938 miesięcznika "Ziemia Podhalańska", poseł na Sejm z okręgu Wadowice-Nowy Targ (ВВWR) w latach 1928—1935, następnie senator RP; żołnierz АК w Warszawie, uczestnik Powstania Warszawskiego; dwukrotnie aresztowany: 1945 i 1951; zmarł w więzieniu w Warszawie; ogłosił m.in. tomik poezji z czasów legionowych "Kośba" (1921).