20 grudnia 1919 r. rozpoczął się w Warszawie dwudniowy zjazd przedstawicieli polskich klubów piłkarskich (min. Cracovia i Wisła z Krakowa, Lechia, Pogoń i Czarni ze Lwowa, Łódzki Klub Sportowy, Warta Poznań i Polonia Warszawa). Wcześniej w Galicji działała podobna, nieoficjalna organizacja - Związek Polski Piłki Nożnej. Do 1928 roku siedzibą organizacji był Kraków, później została ona przeniesiona do Warszawy. Pierwszym prezesem Związku został Edward Cetnarowski, wieloletni działacz piłkarski związany z klubem Cracovia.
W 1921 r. PZPN zorganizował pierwsze oficjalne rozgrywki o mistrzostwo Polski, powołana została także do życia reprezentacja kraju.
W 1923 r. PZPN został przyjęty w poczet FIFA i już w następnym roku Polska wzięła udział w igrzyskach olimpijskich.
W przeciągu 4 lat liczba polskich zespołów wzrosła z kilku do ponad 500.
W 1927 roku 14 klubów utworzyło ligę, kontroli nad nią nie sprawował jednak PZPN.
W 1938 roku Polska po raz pierwszy zagrała w mistrzostwach świata - w pamiętnym meczu przegrała 5:6 z Brazylią. Niebywałym wyczynem popisał się Ernest Wilimowski, autor czterech bramek.
Na czas II wojny światowej działalność Związku została z oczywistych względów zawieszona (co nie oznacza że nie organizowano nieoficjalnych rozgrywek).
29 czerwca 1945 r. w Krakowie reaktywowano działalność PZPN. Pierwszym powojennym prezesem został Tadeusz Kuchar.
Na przełomie lat 40-tych i 50-tych władze Związku dokonały dwóch reform - liga została zmniejszona do 12 drużyn, zmieniono nazwy większości klubów. Zamiast dobrze znanych ŁKS-u, Lecha, Wisły czy Legii na piłkarskiej mapie Polski zaistniały kluby takie jak Włókniarz Łódź, Kolejarz Poznań, Gwardia Kraków czy Centralny Wojskowy Klub Sportowy. Większość nowych nazw została jednak wkrótce zmieniona na tradycyjne.
W 1951 r. doszło też do rozwiązania PZPN-u i utworzenia Sekcji Piłki Nożnej Głównego Komitetu Kultury Fizycznej. W 1956 r. rozwiązano nowy jeszcze twór i przywrócono do życia PZPN.
W 1970 r. Górnik Zabrze osiągnął coś co do tej pory nie udało się żadnemu polskiemu zespołowi - zagrał w finale międzynarodowego pucharu. W finale Pucharu Zdobywców Pucharów musiał jednak uznać wyższość Manchesteru City. Sukcesy na arenie międzynarodowej osiągała także Legia Warszawa, półfinalista Pucharu Europy. W latach 70. sukcesy osiągała także reprezentacja - słynne "Orły Górskiego" zajęły 1 i 2 miejsce na dwóch kolejnych igrzyskach olimpijskich, a także 3 miejsce w mistrzostwach świata.
Po epoce wielkich triumfów nastała niestety era porażek. Z wyjątkiem udanego (3 miejsce) mundialu w Hiszpanii, polskim zespołom nie wiodło się najlepiej na arenie międzynarodowej. Niewątpliwym sukcesem były też igrzyska w Barcelonie, które Polska wygrała. Dobrze spisywały się zespoły młodzieżowe, gorzej jednak seniorskie.
Obecnie PZPN znajduje się w stanie kryzysu. Związek nie sprawuje już kontroli nad ligą, z różnych stron dochodzą głosy o jego ewentualnym rozwiązaniu. Pewne na razie jest tylko to że obecny prezes, Michał Listkiewicz już wkrótce utraci stanowisko. Oby wszystko zakończyło się dobrze, zwłaszcza że chyba nie chcemy aby dobrze ostatnio grająca kadra utraciła szansę na pierwszy, historyczny występ w Mistrzostwach Europy (ostatnio "Orły Beenhakera" osiągały całkiem dobre wyniki).
I prezydent Rzeczypospolitej Polskiej przyszedł na świat w mieście Telsze (obecnie Litwa), w rodzinie szlacheckiej. Kształcił się na Łotwie, w Rosji i Sz.
Bitwa pod Torgau miała miejsce podczas trzeciej wojny śląskiej.
W bitwie tej Fryderyk II Wielki po raz pierwszy podzielił swoje oddziały. Król planował następujący w.
