14 grudnia 1503:Urodził się Michel de Nostredame (Nostradamus)

Michel de Nostredame urodził się w Prowansji, krainie położonej w południowo-wschodniej Francji, w rodzinie żydowskiej. Od małego wyróżniał się niespotykaną inteligencją - jako dziecko opanował kilka języków obcych, rozumiał skomplikowane prawa matematyczne.

Studiował medycynę na uniwersytecie Montpellier. Na czasy jego nauki przypadła epidemia dżumy we Francji, w związku z czym jego pierwszym poważnym zadaniem była walka z tą chorobą. Dzięki popularyzacji zasad higieny udało mu się uratować wielu ludzi ze wsi od zarażenia. Stosował też nowoczesne, jak na owe czasy, środki medyczne.

Paradoksalnie, sukces utrudnił mu dalszą karierę naukową, bowiem starsi stażem lekarze zazdrościli mu jego osiągnięć i starali się go jak najmocniej upokorzyć. Ostatecznie jednak Nostradamusowi udało się przełamać opór środowiska lekarskiego i uzyskał tytuł doktora. Następnie rozkręcił prywatną działalność i ożenił się. I pewnie żyłby tak do końca gdyby nie Inkwizycja która wezwała Nostradamusa (za młodu nawróconego przez nią na chrześcijaństwo) do stawienia się przed sądem kościelnym. Pod jego nieobecność otruta została jego rodzina (żona i dwójka dzieci).
W 1554 r. przeprowadził się do Marsylii. Niedługo po jego przybyciu miasto nawiedziła epidemia dżumy. Na szczęście Nostradamus wypracował kilka skutecznych działań prowadzących do zwalczania choroby, min. tępienie gryzoni (które tę chorobę rozprzestrzeniają), podawanie zarażonym dużej ilości wody i częstą zmianę pościeli. W ten sposób ponownie uratował wielu ludzi przed "czarną śmiercią".

Po ustaniu epidemii Nostradamus opuścił Marsylię i osiadł ostatecznie w miasteczku Salon-de-Provence, gdzie ożenił się z bogatą wdową i założył wytwórnię kosmetyków. Reszta jego życia była spokojna, na tyle że Nostradamus mógł się oddać w pełni obserwowaniu gwiazd. Na podstawie obserwacji kreślił wizje przyszłości, które zostały napisane w sposób taki że mogą pasować do praktycznie dowolnej sytuacji. Z tego też powodu są ciągle "na czasie" i zapewne jeszcze przez bardzo długi czas różni ludzie będą do nich sięgać po to aby odnajdywać opisy wydarzeń dziejących się obecnie. 14 grudnia 1918: Fryderyk Karol zrzeka się fińskiego tronu
Ostatnim etapem burzliwej przemiany Finlandii z szwedzkiego, a następnie rosyjskiego księstwa w niepodległy kraj było zrzeczenie się dopiero co koronowanego króla Fryderyka Karola (z pochodzenia Niemiec, szwagier cesarza Wilhelma II) po zaledwie dwóch miesiącach panowania.

Po ogłoszeniu przez Finlandię niepodległości i zerwaniu unii z Rosją w grudniu 1917 roku, w kraju rozpoczęła się brutalna walka o władzę. Podczas gdy siły rządowe usilnie starały się rozbroić i wyprzeć oddziały rosyjskie, pod koniec stycznia 1918 roku socjaliści z Czerwonej Gwardii poszukiwali sposobu na rozprzestrzenieniu bolszewickiej rewolucji. Konflikt mięczy "czerwonymi" a "białymi" (czyli zwolennikami a przeciwnikami bolszewizmu) zakończył się zwycięstwem rządu, głównie dzięli pomocy niemieckich oddziałów wysłanych do Finlandii przez cesarza Wilhelma.

9 października 1918 roku siły konserwatywne, wspierane przez Niemców, licząc na odtworzenie monarchii, oddały koronę niemieckiemu księciu Fryderykowi. Jego koronacja była postrzegana jako potwierdzenie bliskiej współpracy między Finlandią a Cesarstwem. Jednakże po zakończeniu wojny (11 listopada 1918) wybór Fryderyka na władcę wydawał się niewykonalny. Cesarz abdykował dwa dni wcześniej, a Niemcy przestały być monarchią. Co więcej, zdawało się niemożliwe, by zwycięscy alianci patrzyli przychylnym okiem na niemieckiego księcia na tronie Finlandii. W świetle tych wydarzeń Fryderyk Karol abdykował 14 grudnia, pozostawiając otwartą drogę dla fińskiego parlamentu do ustanowienia ustroju republikańskiego.