Bitwa pod Soor była jedną z większych bitew podczas drugiej wojny śląskiej w ramach szerszych zmagań wojny o sukcesję austriacką.
Książę Karol Lotaryński zamierzał uderzyć na armię pruską w jej obozie w Staudenz niedaleko wioski Soor (dziś Žďár, okres Trutnov). Jednak zbyt powolny marsz Austriaków umożliwił siłom Fryderyka II przygotowanie się do bitwy.
Pierwszy atak przeprowadzony został przez pruskich kirasjerów, którzy uderzyli na szwadrony Austriaków. Austriacy zostali rozbici i zmuszeni do odwrotu. Podczas odwrotu wywiązał się szereg mniejszych pojedynków, jednak uderzenie kawalerii pruskiej było przełomowe.
W międzyczasie prawe skrzydło pruskie uderzyło na centrum austriackie, zostało jednak zatrzymane i odrzucone celnym ogniem artylerii. Następnie do ataku ruszyli grenadierzy austriaccy, których powstrzymał dopiero drugi kontratak pruski.
Wkrótce poszło kolejne natarcie pruskie, które zakończyło się zdobyciem pozycji austriackich, zdobyciem dział i zepchnięciem przeciwnika.
Na koniec całe centrum i lewe skrzydło pruskie ruszyło do bitwy, posuwając się w kierunku wsi Burkersdorf. Tam pochód Prusaków został jednak powstrzymany ogniem artylerii austriackiej. Wtedy atak na te stanowiska poprowadził książę Ferdynand von Braunschweig, który zdobył wioskę.
Bitwa zakończyła się zwycięstwem Prusaków, przyniosła im jednak ciężkie straty.
20 grudnia 1919 r. rozpoczął się w Warszawie dwudniowy zjazd przedstawicieli polskich klubów piłkarskich (min. Cracovia i Wisła z Krakowa, Lechia, Pogoń i Czarni ze Lwowa, Łódzki Klub Sportowy, Warta Poznań i Polonia Warszawa). Wcześniej w Galicji działała podobna, nieoficjalna organizacja - Związek Polski Piłki Nożnej. Do 1928 roku siedzibą organizacji był Kraków, później została ona przeniesiona do Warszawy. Pierwszym prezesem Związku został Edward Cetnarowski, wieloletni działacz piłkarski związany z klubem Cracovia.
Traktat amsterdamski to umowa międzynarodowa parafowana 17 czerwca 1997 r., podpisana 2 października 1997 r. w Amsterdamie. Wszedł w życie 1 maja 1999 roku.
